Podczas Mszy św. dziękowano również za 25 lat od konsekracji kościoła oraz za rok od ustanowienia świątyni sanktuarium. Dopełnieniem tych uroczystości był wieczorny koncert rodziny Pospieszalskich.
Ćwierć wieku służby Bożej
Jak wspomina emerytowany pierwszy proboszcz i budowniczy kościoła ks. Wiesław Migdał, parafię erygowano w 1981 r. Z czasem pojawiła się tymczasowa kaplica i zaczęto budowę świątyni. – Był to bardzo trudny czas, czas stanu wojennego. Jednak, jak się okazało, był to też czas błogosławiony. Mimo trudności, ludzie chcieli kościoła i solidarnie brali udział w jego budowie. Czas pracy był też czasem tworzenia wspólnoty. Ludzie nie tylko garnęli się do pomagania, ale też była okazja do rozmów, również politycznych, dotyczących sytuacji w kraju – wspomina ks. Migdał. Konsekracja kościoła miała miejsce 24 października 1999 r. – Jestem przekonany, że to zasługa ludzi, ale i naszego patrona – św. Maksymiliana, który wstawiał się za nami – podkreśla ks. Wiesław. – Dla mnie wielką radością jest to, że nadal mogę tutaj mieszkać i pełnić posługę, pomagać nowemu proboszczowi – dodaje.
14 sierpnia ub.r. na prośbę nowego proboszcza ks. Piotra Zawadki, biskup legnicki podniósł świątynię do godności sanktuarium. Uroczystość miała miejsce 28 października. – Nasze sanktuarium jest miejscem, w którym szczególnie modlimy się w intencji rodzin. To właśnie tutaj w czerwcu tego roku odbył się Kongres Rodzin diecezji legnickiej. Jest to także miejsce, do którego pielgrzymują honorowi krwiodawcy oraz pracownicy energetyki, bowiem ich patronem także jest św. Maksymilian Kolbe. Jesteśmy też otwarci na innych pielgrzymów, którzy chcą za pośrednictwem św. Maksymiliana przedstawiać Bogu swoje modlitwy – przypomina ks. Zawadka.
W kościele jest kaplica adoracji Najświętszego Sakramentu, przy sanktuarium działa specjalistyczna poradnia rodzinna, która prowadzi szeroko zakrojoną działalność, działa także Stowarzyszenie Pax, którego zadaniem jest troska o ubogich i potrzebujących.
Rośnie chwała Boża
Podczas Mszy św., bp Andrzej Siemieniewski podkreślił, że to modlitewne spotkanie jest okazją oddania chwały Bogu i wdzięczności ludziom za to, że jest ta świątynia, w której wierni się modlą i dążą do świętości. Zwrócił też uwagę na to, że w kaplicy adoracji jest monstrancja w formie krzewu gorejącego. – W Starym Testamencie Bóg objawił się w krzaku gorejącym. Przywołał Mojżesza i cały lud przez ten znak. Podobnie jak Mojżesz i my dzisiaj powinniśmy podchodzić do tego znaku, aby doświadczać obecności Pana pośród różnych spraw naszego życia – mówił. Dodał też, że i dziś Bóg wzywa każdego z nas po imieniu i posyła z misją budowania siebie i świata w miłości. To jest zadanie na przyszłość, jakie czeka na wszystkich nawiedzających to sanktuarium.
Ponad 360 osób zadeklarowało gotowość czuwania przy Najświętszym Sakramencie
W sanktuarium św. Maksymiliana Marii Kolbego w Lubinie powstała Kaplica Wieczystej Adoracji, miejsce, które nieustannie gromadzi wiernych na modlitwie, zarówno w dzień, jak i w nocy przez 7 dni w tygodniu.
To owoc wieloletnich pragnień parafian, przygotowań prowadzonych przez Fundację Adoremus Te Christe, a także szczególnego Roku Jubileuszowego w Kościele. Blisko 360 osób zadeklarowało gotowość do czuwania, dzięki czemu Najświętszy Sakrament nigdy nie pozostaje sam. – Kaplica cisza, spokój, noc, jest czas na to, aby się wyciszyć i pobyć z Panem Jezusem sam na sam. To jest chwila wytchnienia, wypoczynku i wewnętrznego spokoju, gdzie wszystkie sprawy możemy zawierzyć Chrystusowi – przyznaje p. Sebastian. Natomiast p. Marek przychodzi do kaplicy o godz. 3 w nocy. – Jestem sam przez godzinę, adoruję w niedzielę. Przeżycie niesamowite, w tej ciszy, gdy nie ma obok mnie nikogo, jest to coś szczególnego. Daje jedną godzinę swojego marnego życia, a otrzymuje wieczność – mówi.
- Wiara wymaga czuwania, bo wystarczy obojętność, aby w świecie rozsiało się zło - powiedział w niedzielę 19 lipca metropolita katowicki abp Andrzej Przybylski z okazji uroczystości odpustowej w sanktuarium NMP Objawiającej Cudowny Medalik w Zakopanem.
W homilii podczas liturgii sprawowanej pod jego przewodnictwem nawiązał do przypowieści o ziarnie, do którego Jezus przyrównał Królestwo Boże.
Wierzący nie mają od razu w ręku wszystkich rozwiązań. Chrześcijanie po prostu szukają rozwiązań na trudności, które ich spotykają. Oni nie siedzą i nie płaczą, że coś im się nie udało, że życie im się pogmatwało, że spotkało ich nieszczęście, że doznają niesprawiedliwości czy czegoś jeszcze innego, nieprzyjemnego. Nie stoją w miejscu, ale szukają rozwiązań, sposobów wyjścia z trudnej sytuacji. Są podobni do rybaka, który nie ma w ręku ryby, ale rzuca wędkę, by ją złowić.
Jezus opowiedział tłumom taką przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę. Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do kupca poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją». «Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju. Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili. Tak będzie przy końcu świata: wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Zrozumieliście to wszystko?» Odpowiedzieli Mu: «Tak». A On rzekł do nich: «Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
