Cierpienie jest trudnym darem. Jest jednak również zaszczytnym Bożym zaproszeniem do współpracy w Jego zbawczym dziele – powiedział bp Piotr Sawczuk w Światowy Dzień Chorego podczas Mszy św. celebrowanej w Domu Miłosierdzia im. Jana Pawła II w Sokołowie Podlaskim.
Spotkanie 11 lutego, w liturgiczne wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Lourdes, obchodzone jako Dzień Chorego, stało się doskonałą okazją, by otoczyć modlitwą osoby chore i cierpiące oraz wszystkich, którzy niosą im pomoc i wsparcie. Z tej racji bp Piotr Sawczuk odwiedził Dom Miłosierdzia w Sokołowie Podlaskim. Jest to centralna siedziba Caritas Diecezji Drohiczyńskiej. Podczas uroczystości biskup dokonał poświęcenia odnowionej kaplicy oraz nowego ołtarza. U jego podstawy umieścił relikwie św. Faustyny Kowalskiej – Apostołki Bożego Miłosierdzia.
Ks. Piotr Jarosiewicz odczytał dekret biskupa drohiczyńskiego upamiętniający poświęcenie odnowionej kaplicy i nowego ołtarza. Dokument wskazuje, że projektantem i wykonawcą ołtarza jest Dariusz Gurtat. Natomiast do grona fundatorów należą: Bożena i Tadeusz Gołębiewscy, ks. Łukasz Gołębiewski, Marzenna i Tadeusz Hardej, Beata i Andrzej Jastrzębscy, Monika i Robert Sajnaj, Janina Plichta, Anna Wasiluk, Łukasz Wasiluk oraz pracownicy Caritas Diecezji Drohiczyńskiej.
Eucharystię koncelebrował bp Antoni Dydycz oraz ks. kan. Dariusz Kujawa – kustosz Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Sokołowie Podlaskim. Przybyłych gości powitał gospodarz miejsca ks. kan. dr Łukasz Gołębiewski – dyrektor diecezjalnej Caritas.
Reklama
W homilii bp Piotr Sawczuk między innymi nawiązał do wydarzeń z 1858 r. w Lourdes, gdzie Matka Najświętsza objawiła się św. Bernadecie Soubirous. Odnosząc się do Dnia Chorego zauważył, że szpitale, hospicja, domy opieki, domy dziecka, świetlice są nie tylko miejscami, w których sprawuje się opiekę, przywraca zdrowie i ratuje życie, ale to również miejsca głębokich przemyśleń i nawróceń.
Na zakończenie Eucharystii dyrektor Domu Miłosierdzia Łukasz Wasiluk podziękował wszystkim za obecność i modlitwę. W sposób szczególny zauważył fundatorów całego przedsięwzięcia. Darczyńcy w dowód wdzięczności otrzymali pamiątkowe dyplomy i upominki. Biskup udzielił grupie osób sakramentu namaszczenia chorych.
Kolejna cześć spotkania miała miejsce w kaplicy Szpitala Powiatowego w Sokołowie Podlaskim. Tam biskup przewodniczył liturgii słowa połączonej z udzieleniem sakramentu namaszczenia chorych. Dyrektor tej placówki Mariusz Martyniak wyraził radość z obecności biskupa w Dniu Chorego. Słowa powitania skierował również kapelan szpitala ks. Henryk Woźnowski SDB. Na wspólną modlitwę przybyli pracownicy i pacjenci szpitala. Obecny był również starosta sokołowski Adam Góral oraz wicestarosta Zbigniew Czerkas. Wolontariusze Caritas zadbali o to, aby każdy uczestnik otrzymał słodki upominek oraz pamiątkowy obrazek.
Archiwum wspólnoty neokatechumenalnej w Sokołowie Podlaskim
Uroczysta Liturgia Paschalna wspólnot neokatechumenalnych w Sokołowie Podlaskim
Do wspólnot neokatechumenalnych przychodzą często ludzie, którzy zobaczyli, że ich wiara jest niedojrzała i niekonsekwentna. Wstąpienie na drogę prowadzi do wzrostu w wierze i ożywienia relacji z Bogiem i człowiekiem. Przykładem jest małżeństwo Agaty i Marcina z neokatechumenatu w Sokołowie Podlaskim.
W Kościele katolickim pośród wielu wspólnot i ruchów, swoje miejsce ma Droga Neokatechumemalna.
Drodzy bracia i siostry,
„Dieu est le Dieu du coeur humain » [Bóg jest Bogiem serca ludzkiego] (Traktat o miłości Bożej, 1, XV): w tych pozornie prostych słowach znajdujemy pieczęć duchowości wielkiego nauczyciela, o którym chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć - św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Urodzony w 1567 r. w nadgranicznym regionie francuskim był synem Pana z Boisy - starożytnego i szlacheckiego rodu z Sabaudii. Żyjąc na przełomie dwóch wieków - szesnastego i siedemnastego - zgromadził w sobie to, co najlepsze z nauczania i zdobyczy kulturalnych stulecia, które się skończyło, godząc spuściznę humanizmu z właściwym nurtom mistycznym bodźcem ku absolutowi. Otrzymał bardzo dobrą formację; w Paryżu odbył studia wyższe, zgłębiając także teologię, a na Uniwersytecie w Padwie studiował nauki prawne, na życzenie ojca, zakończone świetnym dyplomem „in utroque iure” - z prawa kanonicznego i prawa cywilnego. W swej pogodnej młodości, skupiając się na myśli św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, doświadczył głębokiego kryzysu, który doprowadził go do postawienia pytań o własne zbawienie wieczne i o przeznaczenie Boże względem siebie, przeżywając jako prawdziwy dramat duchowy podstawowe problemy teologiczne swoich czasów. Modlił się gorąco, ale wątpliwości wstrząsały nim tak mocno, że przez kilka tygodni prawie zupełnie nie mógł jeść ani spać. W szczytowym okresie tych doświadczeń udał się do kościoła dominikanów w Paryżu, otworzył swe serce i tak się modlił: „Cokolwiek się wydarzy, Panie, to Ty trzymasz wszystko w swych rękach, a Twoimi drogami są sprawiedliwość i prawda; cokolwiek postanowiłeś wobec mnie...; Ty, który zawsze jesteś sprawiedliwym sędzią i Ojcem miłosiernym, będę Cię kochał, Panie [...], będę Cię tutaj kochał, mój Boże i będę zawsze pokładał nadzieję w Twoim miłosierdziu i zawsze będę powtarzał Twoją chwałę... Panie Jezu, będziesz zawsze moją nadzieją i moim zbawieniem na ziemi żyjących” (I Proc. Canon., t. I, art. 4). Dwudziestoletni Franciszek znalazł spokój w radykalnej i wyzwalającej rzeczywistości miłości Bożej: kochać Go, nie chcąc nic w zamian i ufać w miłość Bożą; nie chcieć nic ponad to, co uczni Bóg ze mną: kocham Go po prostu, niezależnie od tego, ile mi to da czy nie da. Tak oto znalazł spokój a zagadnienie przeznaczenia [predestynacji] - wokół którego dyskutowano w owym czasie - zostało rozwiązane, gdyż nie szukał już tego, co mógł mieć od Boga; kochał Go po prostu, zdawał się na Jego dobroć. Będzie to tajemnicą jego życia, która pojawi się w jego głównym dziele: Traktacie o Bożej miłości.
Tysiąc osób przeszło w sobotę ulicami Jeleniej Góry w Marszu Ciszy, który upamiętnił zabitą w grudniu 11-letnią Danusię. Manifestacja zgodnie z apelami organizatorów odbyła się w atmosferze spokoju i szacunku. W związku z zabójstwem zatrzymano 12-latkę, wobec której sąd zastosował środek tymczasowy.
W sobotę po godz. 15 spod Ratusza w Jelenie Górze ruszył Marsz Ciszy, który upamiętnił zabitą 15 grudnia 2025 roku w pobliżu szkoły 11-letnią Danusię. W związku z zabójstwem policja zatrzymała 12-latkę, wobec której sąd zastosował środek tymczasowy. Sędzia nie ujawniła, jaki charakter ma ten środek. Dziecko poniżej 13. roku życia może zostać umieszczone tymczasowo m.in. w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, zakładzie leczniczym, może być też wyznaczony tymczasowy nadzór kuratora.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
