Reklama

Niedziela plus

Pelplin, Gniezno

Bliżej potrzebujących

Realizując troskę o osoby chore i samotne, wolontariusze oraz artyści z grupy „Uśmiech jest najpiękniejszym podziękowaniem” wraz z franciszkanami świeckimi odwiedzili pensjonariuszy Domu Pomocy Społecznej w Pelplinie.

Niedziela Plus 10/2025, str. II

[ TEMATY ]

Gniezno

Pelplin

Archiwum sanktuarium

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Spotkanie rozpoczęło się w sali DPS wspólną modlitwą, której przewodniczył bp Arkadiusz Okroj w koncelebrze z kapelanem ks. inf. Tadeuszem Brzezińskim i franciszkaninem o. Arkadiuszem Czają. Następnie odbyła się część artystyczna z przeznaczeniem dla osób chorych i personelu medycznego. Program poprowadził mistrz iluzji Paweł Czaja, laureat krajowych i międzynarodowych konkursów prestidigitatorskich.

Wyjątkowy dar

Reklama

Podczas wizyty zaśpiewali znani i cenieni artyści – Kazimierz Maszk i Andrzej Lelek, którzy na co dzień występują w zespole folklorystycznym Tuba Band z Kościerzyny. Razem z zespołem wystąpiła grupa taneczno-wokalna w kaszubskich strojach w składzie: Elżbieta Plata, Regina Hirsz i Janina Hiller. Wystąpił także Paweł Czaja – prezentował różne sztuczki, a następnie wystąpił w roli klauna. Nie zabrakło postaci z bajek: Myszki Miki, Kubusia Puchatka i Tygryska, w które wcielili się: Maria Kulaszewicz, Lidia Kujach i Elżbieta Kujach. Zaprezentowany program wzbudził dużo radości, a uśmiech na twarzy osoby chorej to wyjątkowy dar dla tych wszystkich, którzy niosą pomoc. Przebywającym w DPS chorym wręczono upominki – kolorowe maskotki oraz widokówki z klasztorem franciszkańskim i kalwarią w Pakości. Pluszaki przekazali dla osób chorych znani artyści: piosenkarka Krystyna Giżowska, dyrygentka Honorata Siergun wraz z chórem „Oremus” z Miłakowa oraz piosenkarze Andrzej Rybiński i Jan Wojdak, a także wolontariuszki Sylwia Rygielska i Katarzyna Tomczak. Wręczono też płyty z nagraniami chóru Oremus i scholi Mazurskie Słowiki. Ksiądz biskup wraz z grupą artystyczną odwiedził także chorych, którzy ze względu na stan zdrowia nie mogli przybyć na spotkanie. Duszpasterze, artyści i wolontariusze odwiedzili blisko 200 chorych!

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Święty, który inspiruje

Przykładem miłości do Boga i ludzi jest św. Franciszek z Asyżu, który inspiruje artystów oraz wolontariuszy. Każdy chory był dla niego odbiciem i obrazem Jezusa, a zbawcze cierpienie Chrystusa stanowiło źródło kontemplacji. Mężnie przeżywał swoje dolegliwości, łącząc je z cierpieniem Jezusa na krzyżu. Podkreślał troskę o chorych i spieszył im z pomocą. Łagodność i troska świętego z Asyżu obejmowały każdego cierpiącego. Chrystus był dla niego nauczycielem w służeniu ludziom przeżywającym chorobę. Powinno się oczami św. Franciszka spojrzeć na chorego człowieka i zobaczyć w nim Jezusa. Dlatego nie można się dziwić się, że święty ten tak wielu inspiruje do niesienia pomocy innym. Jest wśród nich grupa mająca swoją siedzibę w klasztorze franciszkańskim w Pakości k. Inowrocławia o nazwie: „Uśmiech jest najpiękniejszym podziękowaniem” – nazwa ta jest też hasłem dla jej działalności. W Pakości, której kustoszem jest franciszkanin o. Walenty Franciszek Łaga, znajdują się druga najstarsza Kalwaria w Polsce oraz relikwiarz z największą cząstką Krzyża Świętego. Ponadto miejscowość ta znana jest z wielu inicjatyw charytatywnych, festiwali i koncertów pieśni kolędowych.

Pamięć i modlitwa

Reklama

Na zakończenie spotkania z osobami chorymi, oprócz podziękowań ze strony dyrekcji DPS, wyrazy wdzięczności za miłe przyjęcie oraz poświęcenie dla starszych i chorych popłynęły ze strony duszpasterzy, artystów i wolontariuszy do dyrektor Emilii Rzenieckiej i kierownik Moniki Matyli oraz do personelu domu opieki w Pelplinie. Zapewniono o codziennej pamięci modlitewnej w ich intencjach. Wielu seniorów tak się wzruszyło, że można było zauważyć na ich twarzach łzy. Ksiądz biskup wraz z księdzem kapelanem zaprosili artystów i wolontariuszy do nawiedzenia przepięknej gotyckiej katedry w Pelplinie i zachęcali do uzyskania odpustu w Roku Jubileuszowym. Po przygotowanym poczęstunku wszyscy udali się na modlitwę do katedry.

Chorzy i cierpiący spełniają w Kościele katolickim szczególne zadanie. Znosząc różne dolegliwości, upodabniają się do Jezusa, który wziął na siebie wszelkie nasze grzechy i uczestniczy we wszystkich ludzkich cierpieniach. W świetle Ewangelii można zrozumieć własne cierpienie i uczynić je ofiarą za tych, którzy są z dala od Boga. W osiągnięciu tego celu pomaga wielki dar – sakrament namaszczenia chorych, który jest lekarstwem uzdrawiającym całego człowieka. „Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone” (Jk 5, 14-15).

Chorym i starszym, oprócz pomocy materialnej, należy zapewnić pomoc medyczną oraz wsparcie duchowe. Ważne jest zainteresowanie się nimi, odwiedzanie ich, a także zapewnienie im poczucia bezpieczeństwa. Szczególne uznanie należy się osobom, które opiekują się chorymi i starszymi, a są nimi: personel medyczny, wolontariusze i opiekunowie chorych w domach rodzinnych. Ich posługa jest godna podziwu i stanowi przykład dla nas wszystkich.

2025-03-04 13:59

Oceń: +3 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ambasadorzy uśmiechu

Niedziela Plus 18/2025, str. II

[ TEMATY ]

Gniezno

Pelplin

w diecezjach

Krzysztof Watkowski, zbiory klasztorne

Wizyta w DPS w Bielawkach przyniosła podopiecznym wiele radości

Wizyta w DPS w Bielawkach przyniosła podopiecznym wiele radości

Jak wiosna ukwieca ogrody, sady, lasy i łąki, tak dobrymi uczynkami powinny być „ukwiecone” nasze serca , a ich piękno zaprowadzi nas do samego źródła, którym jest Jezus Chrystus – podkreśla o. Arkadiusz Czaja, franciszkanin.

Są miejsca szczególne, tj. hospicja, szpitale, domy pomocy społecznej i domy seniora, w których przebywają ludzie o wielkich i otwartych sercach. W tych miejscach osoby chore są otaczane opieką medyczną, materialną, a także duchową, dlatego ogromne uznanie należy się wszystkim, którzy się nimi opiekują.
CZYTAJ DALEJ

Komunikat Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski w związku z wydarzeniami w szkole w Kielnie

2026-01-09 11:15

[ TEMATY ]

szkoła

BP KEP

Komisja Wychowania Katolickiego oczekuje od instytucji państwowych zdecydowanych działań na rzecz zagwarantowania szacunku do symbolu krzyża, by incydent, do którego doszło w szkole w Kielnie, nie powtórzył się więcej - czytamy w komunikacie Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski.

W związku z wydarzeniem zdjęcia i profanacji krzyża w szkole w Kielnie Komisja Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski wyraża oburzenie faktem, że dochodzi do tego rodzaju aktów wymierzonych przeciwko chrześcijaństwu oraz prawu dzieci do wychowania zgodnego ze światopoglądem ich rodziców. Bardzo dziękujemy wszystkim, którzy odważnie stanęli w obronie krzyża. Niech to bolesne doświadczenie nas nie dzieli, ale uczy wzajemnego szacunku dla własnych przekonań religijnych.
CZYTAJ DALEJ

Królestwo Boże przychodzi jako uzdrowienie

2026-01-09 19:27

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pixabay.com

Wojna z Filistynami stawia Izrael wobec potęgi, która paraliżuje serca. Goliat wychodzi jak chodząca zbroja, a jego słowa mają złamać ducha zanim padnie pierwszy cios. Dawid wchodzi w tę scenę jako pasterz, bez wojskowej pozycji i bez prawa do głosu. Jego odpowiedź Saulowi brzmi jak odmowa lęku. Wyrasta z pamięci o Panu, który już wcześniej ocalił go „z łap lwa i niedźwiedzia”. Dawid niesie w sobie historię łaski z codziennej pracy. Dlatego nie przyjmuje zbroi Saula. Metal i skóra krępują ciało, które zna ruch pasterza i precyzję procy. W ręku zostaje kij pasterski, proca i pięć gładkich kamieni z potoku. Ten wybór wygląda skromnie, a jednak jest precyzyjny. Dawid idzie „w imię Pana Zastępów”. To imię w Biblii oznacza Boga, który stoi ponad armiami i nie potrzebuje narzędzi przemocy, aby ocalić. Dawid wypowiada to publicznie, wobec wroga i wobec własnego ludu. Spór dotyka zaufania. Goliat ufa broni i swojej pozycji. Dawid ogłasza, że zwycięstwo nie przychodzi „mieczem ani włócznią”, bo bitwa należy do Pana. Kamień trafia w czoło, w miejsce dumnej pewności. Olbrzym pada twarzą na ziemię, jak człowiek pokonany przed Panem. Potem Dawid sięga po miecz przeciwnika i odcina mu głowę. Zwycięstwo dokonuje się narzędziem wroga. Tekst zostawia obraz Boga, który potrafi odwrócić to, co miało niszczyć. W tej historii wiara rodzi się z pamięci i prowadzi do czynu. Imię Pana staje się oparciem, a mały pasterz staje się znakiem, że Pan patrzy na serce. Rodzi się odwaga, która oddaje chwałę Bogu i podnosi serca ludu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję