Wydarzenie to stanowiło zwieńczenie wielomiesięcznych prac konserwatorskich, dzięki którym historyczne wnętrza średniowiecznej świątyni odzyskały swój dawny blask.
Prace remontowo-konserwatorskie objęły trzy pomieszczenia znajdujące się w północnej przybudówce kolegiaty, które w niedalekiej przyszłości będą pełnić funkcję Muzeum Kolegiackiego i Biblioteki. To właśnie tam znajdzie swoje miejsce cenny księgozbiór Biblioteki Kapitulnej, której historia sięga co najmniej 700 lat. Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1589 r., jednak, jak podkreśla proboszcz parafii ks. Michał Spociński, jej początki mogą sięgać XIV wieku, kiedy w Opatowie działała Szkoła Kolegiacka. Wykaz dziesięcin papieskich z lat 1325-27 wspomina o scholastyku Marku, co sugeruje, że biblioteka mogła funkcjonować już w 1325 r. lub nawet wcześniej. Jednym z najcenniejszych odkryć podczas prac konserwatorskich była XVII-wieczna polichromia, odnaleziona pod warstwą tynku. Ozdobiona wizerunkami św. Marcina Biskupa, św. Wawrzyńca Diakona, św. Benedykta z Nursji oraz św. Macieja Apostoła, stanowi bezcenny element dziedzictwa sakralnego kolegiaty i świadectwo bogatej historii świątyni.
Uroczystość poświęcenia odbyła się na zakończenie uroczystej Mszy św., w trakcie której bp Krzysztof Nitkiewicz udzielił młodzieży sakramentu bierzmowania. Wydarzenie to zgromadziło wielu wiernych, którzy mieli okazję podziwiać efekty prac renowacyjnych oraz cieszyć się z odzyskanej świetności jednego z najważniejszych zabytków sakralnych Opatowa.
W kolegiacie św. Marcina odbyły się obchody setnej rocznicy zawieszenia obrazu Matki Bożej Częstochowskiej na Bramie Warszawskiej przez ks. Szymona Pióro.
Uroczystej Eucharystii przewodniczył bp pomocniczy senior Edward Frankowski. We wspólnej modlitwie uczestniczyli przedstawiciele władz powiatu, miasta, służb mundurowych oraz opatowskich szkół. Na zakończenie Eucharystii bp Frankowski dokonał ponownego zawierzenia miasta oraz rodzin obu opatowskich parafii Matce Bożej Częstochowskiej. Następnie miał miejsce okolicznościowy program słowno-muzyczny w wykonaniu dzieci i młodzieży. Z racji na jubileusz wśród rodzin kolegiackiej parafii peregrynował będzie obraz Matki Bożej Częstochowskiej. Brama Warszawska, na której umieszczony jest wizerunek Matki Bożej, jest pozostałością murów obronnych Opatowa. Zbudowana została z fundacji kanclerza Krzysztofa Szydłowieckiego w latach 1520-30 z kamienia na planie kwadratu. W czasach świetności miasta wchodziła w skład systemu obronnego Opatowa wraz z trzema nieistniejącymi już dziś innymi bramami. Na początku wspomniana brama była wyższa, niestety obecnie posiada tylko jedną kondygnację zwieńczoną renesansową attyką. Zewnętrzną stronę budowli, tuż pod otworem strzelniczym, zdobi herb szydłowieckich trzymany przez smoka. Powyżej widnieje wizerunek Matki Bożej. Wspomniany akt zawieszenia na bramie wjazdowej do miasta wizerunku Czarnej Madonny był wotum dziękczynienia za „Cud nad Wisłą”.
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
„Auschwitz to miejsce nie tylko największej znanej w historii świata zbrodni, ale to też miejsce, w którym rodziło się wielu świętych” – mówi Vatican News dr Mateusz Szpytma, wiceprezes Instytutu Pamięci Narodowej. Historyk podkreśla, że dawny niemiecki nazistowski obóz zagłady to miejsce, które obok ogromu okrucieństwa ukazuje także niezwykłą wolę człowieka do życia. W 81. rocznicę wyzwolenia Auschwitz świat obchodzi Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu.
Auschwitz-Birkenau – największy niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny i zagłady – pozostaje jednym z najważniejszych punktów odniesienia dla pamięci XX wieku. Jak podkreśla dr Mateusz Szpytma, pamięć o Auschwitz jest niezwykle ważna nie tylko w Polsce, ale także na świecie, szczególnie w środowiskach żydowskich.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
