Jako przewodnika w teologiczno-intelektualnych poszukiwaniach Peter Kreeft obiera jednego z myślicieli wszech czasów – św. Tomasza z Akwinu. Dzieła Akwinaty przez pokolenia stanowiły punkt wyjścia dla rozważań o Bogu i świecie. Choć ten wybitny teolog zmarł w 1274 r., to jego pisma nic nie tracą na aktualności, a ukryta w nich prawda stanowi inspirację dla ludzi wiary. Jest to jednak trudna lektura – nie każdy jest w stanie przez nią przebrnąć, wyłuskać zawarte w niej elementy wiedzy. Z pomocą przychodzi więc Peter Kreeft. Jest on uznanym pisarzem zajmującym się filozofią i teologią. Jego książki stają się bestsellerami, a on sam uchodzi za eksperta w dziedzinie apologetyki. Tym razem Kreeft sięga do ogromnego źródła wiedzy, jakim jest Summa theologiae św. Tomasza z Akwinu, i przybliża je w książce Teologia w praktyce, czyli 358 sposobów na świętość według św. Tomasza z Akwinu.
Autor podejmuje rozmaite tematy, które intrygują współczesnych wiernych. Pyta o pychę, która jest plagą XXI wieku, o to, czy trzeba przestrzegać złych praw, o rolę uczuć w życiu dobrego człowieka i czy grzeszy ten, kto nienawidzi samego siebie. Rozpiętość pytań jest przeogromna; dotyczą one kwestii natury ludzkiej, życia w świecie, Boga, wiary i końca świata. Wszystkie odpowiedzi Kreeft opiera na myślach zawartych w Summie św. Tomasza, który jawi się nam niczym przewodnik na ścieżkach poznania.
Wydawać by się mogło, że Teologia w praktyce... to książka dla specjalistów. Nic jednak bardziej mylnego. Błyskotliwe, zwięzłe odpowiedzi Kreefta trafiają od razu w sedno poruszanego zagadnienia. Choć publikacja jest opasła, to nie jest przegadana. To książka, którą zdecydowanie można polecić każdemu, kto nie boi się stawiać trudnych pytań.
Nakładem Wydawnictwa Diecezjalnego w Sandomierzu w 9. rocznicę nominacji ks. Krzysztofa Nitkiewicza na biskupa sandomierskiego ukazała się jego książka „ABC kurialisty, czyli rady starszego kolegi”. Wzbudziła ona duże zainteresowanie na trwających obecnie w Kielcach Targach Sztuki Sakralnej SacroExpo a także podczas konferencji prasowej dla dziennikarzy mediów ogólnopolskich i regionalnych zorganizowanej 13 czerwca w Sandomierzu.
Autor, mający za sobą wieloletnie doświadczenie pracy kurialnej, także w Watykanie, opisał w swej książce strukturę organizacyjną kurii diecezjalnej. Opracowanie to jest swoistym przewodnikiem po świecie kościelnych urzędów i może zainteresować nie tylko przełożonych kościelnych i pracowników kurii, ale też wiernych zagubionych w kurialnych urzędach.
Kard. Rainer Maria Woelki, arcybiskup Kolonii uważa, że Kościół ma obowiązek angażować się w debaty społeczne i polityczne. „Nie jest on jednak stroną polityczną. Nie jest ani rządem, ani opozycją” - powiedział w Düsseldorfie. Kościół jest przede wszystkim „obrońcą godności ludzkiej, sprawiedliwości i pokoju, a przede wszystkim pokoju społecznego”.
Według niemieckiego purpurata Kościół musi zabierać głos wszędzie tam, gdzie naruszane są prawa człowieka i wolności, gdzie pomija się ubogich i słabych oraz gdzie zagrożone jest dobro wspólne. „W ten sposób wprowadza on chrześcijańską perspektywę do dyskursu publicznego, aby go wzmocnić” - podkreślił.
Izajasz mówi do ziemi, która zaznała upokorzenia. Zabulon i Neftali leżały na północy. W VIII wieku przed Chr. te okolice pierwsze przyjęły cios Asyrii i doświadczyły przesiedleń. Prorok pamięta o „drodze nadmorskiej” i o „Zajordaniu”, o szlakach, którymi przechodzili obcy. W takich miejscach rodzi się zdanie o światłości. „Naród kroczący w ciemnościach” opisuje ludzi idących dalej, choć widzą mało. Ciemność w Biblii dotyka nocy, lęku i utraty sensu. Światłość (’ôr) jest znakiem obecności Pana. Ona wschodzi nad tymi, którzy „mieszkają w krainie mroków”, w przestrzeni naznaczonej śmiercią i przemocą. Izajasz mówi o świetle „wielkim”. Ono zmienia sposób widzenia. W tekście brzmi też obietnica pomnożenia narodu. To język życia, które wraca, gdy lud przestaje się kurczyć pod naciskiem. Radość zostaje nazwana „przed Tobą”, przed obliczem Boga. Prorok porównuje ją do radości żniwiarzy i do podziału zdobyczy. To obrazy ulgi po ucisku i oddechu po czasie ciężkiej pracy. Prorok opisuje rozbicie jarzma, kija na barkach i rózgi ciemięzcy. Przywołuje „dzień Midianu”, pamięć zwycięstwa Gedeona. To zwycięstwo przyszło bez siły wielkiej armii. Wskazuje na Boga, który potrafi przerwać spiralę strachu i oddać godność uciskanym. „Galilea pogan” brzmi jak przestrzeń (goyim), narodów. To miejsce mieszane, słabiej chronione, często lekceważone przez centrum. Izajasz widzi tam początek odnowy. Światło rozpala się właśnie na pograniczu. Proroctwo pokazuje Pana, który wchodzi w historię ran i czyni ją miejscem nowego początku. W tej obietnicy Pan sam staje się światłem drogi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
