Rosyjski kościół klasztorny Gornieński z charakterystycznymi złotymi kopułami i czerwonym dachem kościoła św. Jana Chrzciciela
w Ain Karem w Jerozolimie w Izraelu
Najłatwiej byłoby dotrzeć do cerkwi drogą prowadzącą do franciszkańskiego kościoła upamiętniającego nawiedzenie św. Elżbiety. Na prawo od jego bramy znajduje się druga wysoka brama, z kutego żelaza, prowadząca do wspomnianych cerkwi i klasztoru. Niestety, brama jest zamknięta. Obok niej widać budynek sprawiający wrażenie opuszczonego. Miał on pełnić rolę klasztornej furty. Dlaczego zamknięto bramę? A może to wynik podziału między Kościołami prawosławnym i katolickim? Jeśli tak, to miejmy nadzieję, że przyjdzie czas pojednania i wtedy brama się otworzy, ułatwiając pielgrzymom dostęp do obu sanktuariów.
Póki co pozostaje nam wyruszyć w górską wyprawę. Ruszamy ze wschodniej strony Ain Karem. Punkt wyjścia to ulica Dereh Karmit. Na jej końcu skręcamy w prawo w ulicę Henrietty Szold, a potem znów w prawo w Kalman Ya’akov Man. Po jej prawej stronie położony jest klasztor. Miejsce, do którego dotarliśmy, nosi nazwę Gornieński lub też Gorny. To określenie nawiązuje do Ewangelii, która mówi, że Maryja wybrała się do pewnego miasta położonego w górach, gdzie zamieszkiwali Elżbieta i Zachariasz. Czasem na mapach pojawia się też nazwa Kościoła Księżniczki (Princess) Elżbiety. Popularne jest też określenie Moskowia, które wywodzi się od arabskiego Moskobija, co znaczy Moskal. Nazwa ta wiązała się z narodowością mieszkańców monasteru oraz rosyjskimi pielgrzymami, dla których pełnił on rolę hospicjum. Przeszła ona do języka hebrajskiego, stąd Moskowia.
Stolica Apostolska wyraża poparcie krajom, które angażują się w powstrzymanie jakichkolwiek aktów przemocy, a jednocześnie zabiegają o wsparcie dialogu i negocjacji między Izraelem a Palestyną – czytamy w deklaracji watykańskiej delegacji przy ONZ w kwestii uznania Jerozolimy za stolicę państwa izraelskiego. Równocześnie przypomina ona o obowiązku wszystkich państw do przestrzegania wynegocjowanego „status quo” tego Świętego Miasta.
Wyjątkowość Jerozolimy wyraża się w szczególnym charakterze tego miasta, które jest święte dla trzech religii monoteistycznych i postrzegane jako „duchowa stolica” przez miliony wierzących. Jego znaczenie wykracza poza kwestię granic państwowych, co trzeba uznawać za priorytet we wszelkich negocjacjach podejmowanych dla osiągnięcia rozwiązania politycznego. Stolica Apostolska – czytamy w opublikowanej deklaracji – domaga się więc rozwiązań pokojowych, respektujących status Jerozolimy, jej charakter sakralny i uniwersalny.
Prorok Joel przemawia w chwili klęski, którą księga opisuje obrazem szarańczy i suszy. Taki kataklizm oznaczał głód i przerwę w ofiarach, bo brakowało zboża i wina. Wezwanie „Nawróćcie się do Mnie” wykorzystuje hebrajskie šûb, czyli powrót z drogi błędnej. Post, płacz i lament należą do języka żałoby. Rozdarcie szat było w Izraelu znakiem wstrząsu, znanym z opowiadań o Jakubie i o Hiobie. Joel żąda ruchu głębszego: «Rozdzierajcie wasze serca, a nie szaty». Chodzi o decyzję w miejscu, gdzie rodzą się wybory, a nie o sam gest. Prorok wzywa do zgromadzenia całego ludu, od starców po niemowlęta. Wzmianka o oblubieńcu i oblubienicy pokazuje, że nawet czas wesela ustępuje wobec wołania do Boga. Najbardziej przejmujący obraz dotyczy kapłanów płaczących „między przedsionkiem a ołtarzem”. To precyzyjna lokalizacja w świątyni. Kapłan staje pomiędzy miejscem ofiary a wejściem do przybytku i woła: „Oszczędź, Panie, lud Twój”. Stawką pozostaje Imię Boga wobec narodów. Tekst przywołuje formułę z Wj 34,6: Bóg jest „łaskawy i miłosierny, nieskory do gniewu”. To opis Jego stałości. Odpowiedź Boga nosi rys gorliwości o swój kraj i litości nad swoim ludem. Cała perykopa ma formę liturgicznego wezwania. Pada „zwołajcie”, „ogłoście post”, „zgromadźcie lud”. Hebrajskie czasowniki sugerują czyn wspólnotowy, nie prywatny rytuał. Zwrot „żałuje nieszczęścia” niḥam nie opisuje kapryśnego i gniewnego Boga, lecz Jego wolę ratowania. Hieronim w komentarzu do Joela wskazuje, że rozdarcie szat bez nawrócenia pozostaje pustym gestem.
Już po raz 19. na Jasnej Górze odbędzie się Święto Kobiet u Najpiękniejszej z Niewiast. Jak zwykle, 8 marca, na modlitwie i okolicznościowym spotkaniu zgromadzą się nie tylko panie, ale i całe rodziny. Podjętym tematem będą Jasnogórskie Śluby Narodu jako zobowiązanie, które trwa w 70. rocznicę ich złożenia. Organizatorami święta są: Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana” oddział w Częstochowie oraz przeor klasztoru ze wspólnotą.
Najważniejszym punktem Święta Kobiet na Jasnej Górze będzie Msza św. w Kaplicy Matki Bożej o godz.15.30 celebrowana w Kielichu Życia i Przemiany, wyjętym specjalnie na tę okazję z jasnogórskiego skarbca. Kielich to dar kobiet polskich złożony Pani Jasnogórskiej 3 maja 1982 r. jako wotum dziękczynienia za Jej 600-letnią opiekę nad Polskim Narodem i z prośbą o przemianę życia Polaków. Eucharystię sprawować będzie bp Łukasz Buzun z Kalisza.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.