Najnowsza książka bp. Erika Vardena, trapisty, cenionego rekolekcjonisty, to wartościowy głos w dyskusji o ludzkim cierpieniu i Bożym działaniu w społeczeństwach złamanych przez grzech i traumę.
W świecie pełnym pośpiechu i codziennych trudności niełatwo znaleźć chwilę na refleksję nad własnymi ranami i sposobami ich uzdrawiania. Wielu z nas nie jest w stanie temu sprostać – pozostaje racjonalizowanie swoich ułomności, smutne godzenie się z tym, co nas spotyka, i noszenie w sobie traum, które przeszkadzają w rozwoju i dostrzeżeniu prawdziwego szczęścia w życiu. A przecież nie musimy zamykać się w skorupie zgorzknienia czy duchowego lenistwa. Biskup Erik Varden, ceniony rekolekcjonista i autor książek z zakresu duchowości, ma dla takich osób propozycję. Książka Uzdrawiające rany prowadzi czytelnika przez proces duchowego uzdrowienia, łącząc teologię z praktycznym doświadczeniem życia zakonnego i duszpasterskiego.
To nie jest lektura „łatwa” ani powierzchowna. Autor zaprasza do spotkania z Bogiem w miejscach naszego cierpienia; pokazuje, że prawdziwe uzdrowienie nie oznacza jedynie „naprawienia” tego, co złamane, lecz to przemienienie rany w bramę do głębszej relacji z Bogiem i ludźmi.
Biskup Varden prowadzi czytelnika przez biblijną i liturgiczną perspektywę uzdrowienia. Tekst jest przesiąknięty empatią i delikatnością wobec cierpienia. Autor unika uproszczeń i moralizowania – czytelnik znajdzie tu konkretne wskazówki: przestrzenie milczenia, rytuały skruchy, drogi, które pomagają osadzić uzdrowienie w codziennym życiu. Najważniejsze motywy książki to relacja między traumą a wiarą, znaczenie wspólnoty w procesie uzdrowienia oraz rola Eucharystii i sakramentu pokuty jako przestrzeni przemiany. Autor pokazuje, że wiarę warto traktować jako praktykę życia, która pozwala uzdrowić najgłębsze rany serca.
Uzdrawiające rany
Bp Erik Varden OCSO
Wydawnictwo: Esprit
Książka do nabycia:
ksiegarnia.niedziela.pl
tel. 34 324 36 45
ksiegarnia@niedziela.pl
Ta książka to nie tylko okazja do prywatnych rekolekcji z Janem Pawłem II, nie tylko odpowiedź na pytanie, jak modlił się przyszły święty, ale przede wszystkim klucz do zrozumienia duchowości Papieża Polaka
Spośród wszystkich dotychczasowych wydawnictw papieskich „Jestem bardzo w rękach Bożych” wyróżnia się w sposób szczególny. To nigdy dotąd niepublikowane notatki Jana Pawła II, powstające podczas rekolekcji, które odbywał samotnie bądź w gronie innych członków Episkopatu; w późniejszym okresie także wraz ze swoimi współpracownikami z Kurii Rzymskiej. Wśród zapisków nie brak również odniesień do modlitw i ćwiczeń duchownych, jakie były stałą codzienną praktyką Autora. Z pewnością zaskoczeniem dla rodaków będzie odkrycie, jak silnie Papież Polak czuł się związany ze swoją Ojczyzną i jak często się za nią modlił, odmawiając przy wielu okazjach choćby pełną historycznych odniesień Litanię narodu polskiego. Powstające w okresie ponad czterdziestu lat zapiski stają się zwierciadłem problemów i trosk, jakimi żył Jan Paweł II, oraz spotkań, w jakich uczestniczył.
Ta duchowa kronika wydarzeń ma charakter bardzo osobisty, niemal intymny, zwłaszcza tam, gdzie dotyczy osób i miejsc szczególnie bliskich Ojcu Świętemu.
Odrębnym zagadnieniem okazuje się wybitny zmysł teologiczny Jana Pawła II, który nieustannie porusza tok jego myślenia, wpływając na przechodzenie od codziennych i prozaicznych spraw do rozważań głęboko wewnętrznych i duchowych, nierzadko na granicy stanów mistycznych. Czytelnik staje się zatem uczniem w szkole myślenia, modlitwy i duchowości Jana Pawła II.
Stanisław kard. Dziwisz
Fragment wstępu do książki
Diecezja w Dżafnie, gdzie w Chemmani znajduje się największa zbiorowa mogiła na Sri Lance, zmobilizowała się do wszczęcia niezależnego, międzynarodowego śledztwa, aby wyjaśnić czas i przyczyny śmierci pogrzebanych. Chodzi o szczątki co najmniej 500 osób, w tym dzieci i niemowląt. Mogą należeć do osób uważanych przez dziesięciolecia za zaginione.
Ojciec Augustine Anthonipillai, dyrektor Diecezjalnej Komisji Sprawiedliwości i Pokoju, podkreśla, że poszukiwanie prawdy jest niezbędne. Tym bardziej, że oprócz szkieletów dzieci odnalezionio szkielety dorosłych z rękami skrzyżowanymi za plecami lub w pozycji siedzącej ze związanymi dłońmi. W masowym grobie zespół specjalistów pracował do sierpnia ubiegłego roku, kończąc trzecią kampanię wykopaliskową, rozpoczętą w 2025 roku i nadzorowaną przez sąd w Dżafnie.
Zdjęcie dzięki uprzejmości Toma Vandera Woude Guild/aciprensa.com
Tom Vander Woude z małym Josephem „Josie” Vander Woude
Proces beatyfikacyjny Toma Vandera Woude'a wciąż postępuje - informuje diecezja Arlington w stanie Wirginia.
Wypadek miał miejsce na posesji Woude’ów. Ich najmłodszy syn, nastoletni wówczas Joseph, który ma zespół Downa, wpadł do przydomowego szamba. Ojciec skoczył za nim. Udało mu się wypchnąć syna na powierzchnię, dzięki czemu uratował jego życie. Sam jednak wskutek toksycznych oparów zatruł się i utonął.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
