Drogie Siostry, Drodzy Bracia, wszyscy, którzy tworzycie Kościół diecezji toruńskiej!

Święta Zmartwychwstania Pańskiego przeżywamy w szczególnym czasie. Światem coraz bardziej rządzi niepokój. Za naszą wschodnią granicą nadal trwa wojna, a jej echo dociera także do naszych serc, rodząc lęk, napięcia i poczucie zagrożenia.

Jesteśmy również poranieni podziałami w naszej Ojczyźnie. Osłabia nas brak zgody. Kolejne konflikty rodzą niepokój w innych częściach świata. Źródłem niepewności jest również wojna na Bliskim Wschodzie.

To wszystko sprawia, że – jak nigdy – jesteśmy głodni pokoju.

Ludzie, których życiem rządzi lęk, zamykają się w sobie i oddzielają od innych murami nieufności. I właśnie do takich ludzi przychodzi Zmartwychwstały Pan.

Najpierw przyszedł do Apostołów zamkniętych w Wieczerniku. Byli sparaliżowani lękiem. Pierwsze słowa, jakie wypowiedział po zmartwychwstaniu, były życzeniem pokoju: „Pokój wam”. Wypowiada je Ten, który sam jest pokojem – Ten, który kruszy mury wrogości i niszczy wojny. Wiara zrodzona ze spotkania ze Zmartwychwstałym zmieniła wszystko. Zamieszkał w ich sercach, napełnił je swoim Duchem i uzdolnił ich, by nieśli dar pokoju tym wszystkim, których życiem rządzi lęk. Stali się apostołami – ruszyli do niezliczonych domów oraz środowisk, zanieśli dar pokoju, pozdrowienie: „Pokój wam”. Odtąd dar pokoju, którego źródłem jest Zmartwychwstały, stał się ich znakiem rozpoznawczym.

Niech Chrystus Zmartwychwstały dotknie nas i przez wiarę zamieszka w naszych sercach. Niech napełni je swoim Duchem i uzdolni nas, abyśmy nieśli dar pokoju tym wszystkim, którzy bardzo go pragną. Niech znakiem rozpoznawczym Jego uczniów będzie pokój. Pokój, który wyprowadza nas z zamknięcia w stereotypach, schematach i rutynie, uwalnia od paraliżującego lęku i przemienia nasze relacje – rodzinne i społeczne. Pokój, który kruszy mury wrogości w naszej Ojczyźnie i niszczy wojny.

Niech Zmartwychwstały będzie naszym pokojem.

Tego z serca życzę wszystkim, którzy są Jego uczniami.