Książki br. Kwiatka mają niepowtarzalny klimat, którego na próżno szukać u innych autorów. Bo ten kapucyn ma rzadki dar łączenia dwóch światów, które wielu chrześcijan wciąż czasem traktuje z nieufnością: głębokiej duchowości franciszkańskiej i rzetelnej psychologii pozytywnej. Brat Kwiatek, jako doktor psychologii i zakonnik w jednym, wskazuje nam prostą prawdę: trudno jest prawdziwie kochać Boga, którego nie widzimy, jeśli nie potrafimy z miłością i prawdą spojrzeć na siebie samego. Tym właśnie jest jego najnowsza książka Lustro duszy – drogą do zrozumienia siebie i do pełnej miłości Boga. Ale by przejść ten dystans i nie zagubić się po drodze, potrzebujemy mapy. Dla autora jest nią Księga Psalmów – mapa ludzkiego serca, w którym mieszczą się lęk, wdzięczność, gniew, ufność, zachwyt i rozpacz. W takim rozumieniu psalmy przestają być jedynie modlitwą Kościoła, a stają się lustrem, w którym człowiek widzi siebie takim, jakim jest naprawdę: zranionym, poszukującym, czasem zbuntowanym, ale zawsze spragnionym sensu, zawsze zwróconym ku Bogu.
Brat Kwiatek ukazuje psalmy jako swoistą terapię w duchowej atrofii, która staje się plagą współczesności. Psalmoterapia, o której pisze autor, nie oznacza techniki ani duchowego eksperymentu, lecz to powrót do źródła: do słowa, które przenika serce i odsłania jego prawdę. W tym sensie książka wpisuje się w najgłębszą tradycję chrześcijańskiej modlitwy, w której chodzi nie o to, by mówić wiele, lecz by stanąć w prawdzie przed Bogiem. Autor udowadnia, że dbanie o higienę psychiczną jest elementem naszej drogi do świętości. Pan Bóg przecież nie chce, byśmy byli „duchowymi gigantami” o kruchych, znerwicowanych sercach.