Na Eucharystię w sobotę zostali zaproszeni członkowie wspólnot, formujących się przy sanktuarium, dobrodzieje i przyjaciele. Przybyli rowerzyści z Dobrkowa, Kościół Domowy z Czudca i piesza pielgrzymka z Łubienka. Wieczorem, po Nieszporach i nowennie do Matki Bożej Saletyńskiej sprawowana była Msza św. wigilijna – z racji na deszcz jedyna celebrowana na ołtarzu polowym. 6 misjonarzy saletynów przeżywało jubileusz 25-lecia kapłaństwa. Prowincjał ks. Grzegorz Zembroń MS przewodniczył tej celebracji. Kapłanom jubilatom życzył, by utożsamili się z umiłowanym uczniem spod krzyża, by utkwili spojrzenie w Jezusie i nosili w sobie Jego światło. Liturgię zakończyła procesja z figurą Matki Bożej. Płynął śpiew, choć wiatr gasił lampiony. Gdy pielgrzymi wracali do domów, zaczął padać ulewny deszcz.

W niedzielę 17 maja Mszy św. o godz. 9 przewodniczył ks. Antoni Skałba MS, Wikariusz Generalny, dziękując Bogu za szafirową rocznicę święceń. Nawiązując do przeżywanej wtedy uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego, podkreślił, że na tym świecie nie mamy władzy, ale mamy misję świadczenia o wierze, głoszenia Ewangelii. Sumie przewodniczył bp Kazimierz Górny. Homilię wygłosił jego sekretarz, ks. dr Wiesław Matyskiewicz, prowadząc duchowo wiernych od góry La Salette na górę Golgotę. Ksiądz biskup na zakończenie Eucharystii nawiązał do przeżywanych aktualnie rocznic: objawienia w La Salette (180 lat), konsekracji kościoła sanktuaryjnego (60 lat) i koronacji łaskami słynącej figury matki Bożej Płaczącej (30 lat). Wyraził życzenie: – Niech to sanktuarium promieniuje dobrocią, szlachetnością, kulturą, pomocą, umiłowaniem Ojczyzny. Niech promieniuje, żeby ludzie z radością tu śpieszyli, żeby czuli, że tu jest Polska!

Zachęcał do pielęgnowania symbiozy wiary i patriotyzmu. Wyraził radość, że tu formują się grupy zaangażowanych świeckich katolików, jak choćby bardzo potrzebni na dzisiejsze czasy Wojownicy Maryi. Kustosz ks. Marcin Sitek MS przypomniał zasługi bp. Kazimierza, który jako pierwszy ordynariusz diecezji ustanowił najpierw sanktuarium w Dębowcu, potem przyczynił się do koronacji figury Płaczącej Matki, wreszcie zabiegał o nadanie kościołowi tytułu bazyliki mniejszej w 2012 r. Oby przeżywane rocznice i łaska odpustu umocniły naszą więź z Maryją.