Możliwość usytuowania wiaty uzależniona jest od miejscowych przepisów planistycznych, które może określać albo miejscowy plan zagospodarowania, jeżeli istnieje i obejmuje działkę, albo wydana dla niej decyzja o warunkach zabudowy.

Zgodnie z przepisami prawa budowlanego (art. 29 ust. 1 pkt 2) budowa wiaty o powierzchni zabudowy do 35 m2 nie wymaga pozwolenia na budowę, konieczne jest jednak zgłoszenie takiej budowy do starosty, zaś w miastach na prawach powiatu – do prezydenta miasta. W przypadku działki, na której znajduje się budynek mieszkalny lub przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2c można postawić bez żadnych formalności wiatę o powierzchni 50 m2 (przy czym łączna liczba tych wiat na działce nie może przekraczać dwóch na każde 1000 m2 powierzchni działki).

Warunki techniczne wymagają w § 19, by odsunąć zadaszone stanowiska postojowe dla samochodów osobowych na 7 m od okien i 3 m od granicy działki. Wiata garażowa nie może więc stanąć przy granicy z sąsiednią działką. Przepisy rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków w § 4 ust. 1 pkt 6 zabraniają natomiast składowania materiałów palnych poza budynkiem. Drewutnia musi być więc oddalona od granicy działki sąsiada co najmniej o 4 m.

Wiaty o przeznaczeniu rekreacyjno-wypoczynkowym nie są objęte wymaganiami dotyczącymi odległości od granic działki czy budynków sąsiednich – można więc stawiać je w dowolnym miejscu, pod warunkiem, że nie oddziałują one negatywnie na działkę sąsiednią (np. woda opadowa z dachu nie może zalewać działki sąsiada).

Względem wiaty nie obowiązują zatem przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych odnośnie do odległości do granicy działki. „Obiekty spełniające funkcje budynków są poddane reżimowi warunków technicznych, ale tylko w takim zakresie, w jakim przepisy nie odnoszą się w sposób wyłączny do budynków i ich parametrów. Tylko więc w przypadku postawienia obiektu nieodpowiadającego definicji budynku przekroczenie linii zabudowy jest możliwe.

Wiata śmietnikowa powinna być ażurowa i zadaszona, bowiem pełne ściany mogą sprawić, że obiekt zostanie uznany za budynek, a nie element małej architektury – a to oznacza więcej formalności i ograniczeń.

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wraz z późniejszymi zmianami (stan na 20 września 2018 r.) wyjaśnia, że obiektem małej architektury jest m.in. kapliczka, wodotrysk czy śmietnik, natomiast „obiekt budowlany” to obiekt wzniesiony przy użyciu materiałów budowlanych. Różnica jest taka, że obiektów małej architektury nie obowiązują minimalne odległości.?