Atanazy Atonita to święty związany z jednym z najważniejszych miejsc duchowości chrześcijaństwa wschodniego – prawosławia, a mianowicie z górą Athos. Nie jest on tak znaną postacią jak św. Atanazy Wielki, biskup Aleksandrii i doktor Kościoła. Urodził się w Trebizondzie w Kapadocji (obecnie Trabzon w Turcji, nad Morzem Czarnym). Na chrzcie otrzymał imię Abraham. Wcześnie stracił rodziców i wychowywany był przez pobożnych ludzi, być może przez mniszkę. Prawdopodobnie studiował w Konstantynopolu, gdzie zaprzyjaźnił się z przyszłym cesarzem Niceforem Fokasem. Jego mistrzem duchowym był mnich Michał Maleina. Atanazy przebywał w klasztorze Kyminas w Bitynii, gdzie złożył śluby zakonne. Nie chciał przyjąć funkcji opata (ihumena), dlatego uciekł na górę Athos. Rozmiłowany był w życiu samotnym, pustelniczym. Na Athosie rozpoczął budowę klasztoru, który stał początkiem Wielkiej Ławry. Decyzja ta nie spodobała się jednak mieszkającym tam mnichom i Atanazy musiał uciekać. Gdy ostatecznie powrócił na Athos, ułożył dla swojej wspólnoty bardzo wymagającą regułę, opartą na modlitwie i pracy. Atanazy był wielkim autorytetem nie tylko dla mnichów, ale również dla okolicznych mieszkańców. Pozostawił po sobie kilka pism, m.in. kanony ku czci świętych i tzw. Typikon (statut klasztorny).
Św. Atanazy z góry Athos, opat
ur. ok. 920 r.
zm. w 1000 r. lub 1003 r.
Perykopa przenosi czytelnika w sam środek procesu sądowego, który rozegrał się na dziedzińcu świątyni jerozolimskiej na początku panowania Jojakima (ok. 609/608 przed Chr.), a więc w chwili, gdy po śmierci Jozjasza rozwiały się nadzieje związane z jego reformą. Rozdział 26 stanowi narracyjną paralelę do tzw. mowy świątynnej z Jr 7. Tam zachowała się treść wyroczni, tu - opis jej następstw. Kapłani i prorocy występują jako oskarżyciele i żądają kary śmierci, powołując się w domyśle na prawo o proroku głoszącym słowo, którego Pan mu nie zlecił (Pwt 18,20-22). W tle działa również lęk o świątynię jako gwarancję nietykalności miasta - dokładnie ta iluzja, którą Jeremiasz w swojej mowie rozbijał, wskazując na los Szilo.
Zapraszamy do wspólnej modlitwy nowenną za wstawiennictwem św. Teresy Benedykty od Krzyża (Edyty Stein) przed liturgicznym wspomnieniem. Nowenna do odmawiania między 31 lipca a 8 sierpnia.
- Powstańcy Warszawscy podejmowali walkę o wolność i niepodległość, ale także „w obronie deptanej i pogardzanej godności człowieka” - powiedział bp Wiesław Lechowicz podczas Mszy św. sprawowanej na placu Krasińskich w przeddzień 82. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Biskup polowy przewodniczył Eucharystii z udziałem Powstańców Warszawskich, Prezydenta RP Karola Nawrockiego, przedstawicieli władz państwowych i samorządowych, wojska i służb mundurowych, harcerzy oraz mieszkańców Warszawy. Po Mszy św. rozpocznie się apel pamięci przy Pomniku Powstania Warszawskiego.
Eucharystia na placu Krasińskich tradycyjnie poprzedza centralne obchody rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Liturgia sprawowana jest w miejscu szczególnie związanym z pamięcią o powstańczej Warszawie, w sąsiedztwie katedry polowej oraz Pomnika Powstania Warszawskiego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
