Odpust Matki Bożej Różańcowej

– Prawo do życia nie jest tylko kwestią światopoglądów, to nie jest nawet tylko prawo religijne, ale to jest podstawowe prawo człowieka – przypomniał 4 października abp Wacław Depo.

Delegat KEP ds. Stowarzyszenia Żywego Różańca przewodniczył Mszy św. z udziałem Częstochowian i pielgrzymów, głównie z Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej. W homilii abp Depo mówił o podstawowym prawie człowieka do życia, zadaniu przywrócenia rodzinie jej prawdziwego wspólnotowego charakteru i godności oraz o narodowotwórczym wymiarze rodziny. Przekazał, że „fundamentalnym zadaniem jest przyjęcie z wiarą prawdy o nieskończonej godności każdego człowieka”. Podkreślił, że to zadanie wynika z faktu, iż człowiek został stworzony z miłości Boga. – Od Boga wyszliśmy i do Boga idziemy – powiedział. Kolejnym zadaniem, które wskazał metropolita częstochowski, jest przywrócenie rodzinie jej prawdziwego wspólnotowego charakteru i godności. Przekonywał, że „rodzina nie jest rodzajem kontraktu, umowy czy instytucjonalnych powiązań prawnych, jak tego chcą związki partnerskie. Jest wspólnotą osobową życia i miłości”. Arcybiskup Depo wspomniał, że Chrystus związek małżeński mężczyzny i kobiety podniósł do miary sakramentu.

Msza św. tradycyjnie stanowiła uwieńczenie 4-dniowych rekolekcji Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej. Wspólnota posiada stronę internetową, która ma formę nie tylko informacyjną, ale przede wszystkim formacyjną: www.jrr.jasnagora.pl .

Pielgrzymka „rozbitków”

Druga Pielgrzymka Ludzi z obrzeży Kościoła odbyła się 3 października. Podczas panelu dyskusyjnego mówiono o przemocy duchowej w Kościele. Omawiano „czerwone flagi”, które powinny być ostrzeżeniem, że w relacji lub we wspólnocie dzieje się coś niedobrego. Mszy św. przewodniczył biskup sosnowiecki Artur Ważny. – Dzisiaj znów tu jesteście, w samym sercu naszej wiary, u Matki, która absolutnie nie dzieli swoich dzieci na lepszą czy gorszą kategorię. Ona mówi dzisiaj: tutaj, z waszym cierpieniem, stajecie się pulsującym sercem Kościoła – podkreślił w homilii. Zapewniał zebranych, że „nie są błędem w Boskim algorytmie, ale najczystszym arcydziełem Jego czułości”, i zaznaczył, że każdy i każda ma do wypełnienia piękną, niepowtarzalną misję. – Kościół niezwykle potrzebuje dzisiaj waszej wrażliwości. Przenikliwości ludzi, którzy na własnej skórze poznali smak odrzucenia. Bo ten, kto sam wylewa łzy na kościelnej wycieraczce, będzie umiał otworzyć drzwi Kościoła rozbitkom, których inni wpuścić nie potrafią, nie umieją albo nie chcą – powiedział bp Ważny. Ojciec Dariusz Piórkowski, jezuita, zwrócił uwagę, że większa świadomość pozwala zauważać, iż przemoc może kryć się nie tylko w oczywistych czynach związanych np. z wykorzystaniem, ale także w słowach, gestach i reakcjach. – To się dzieje także w Kościele, ponieważ Kościół jest Bosko-ludzki – stwierdził kapłan. Monika Białkowska, jedna z organizatorek, wyjaśniła, że na pielgrzymce gromadzą się ludzie, którzy widzą w Kościele rozbieżność między tym, czego uczy Ewangelia, a słowami i czynami wyznawców Chrystusa.

Przyszły po Nadzieję

Dwudziesta dziewiąta Pielgrzymka Kobiet po Chorobie Nowotworowej Piersi zgromadziła 3 października przedstawicielki Amazonek z całej Polski i zagranicy. To także czas wymiany doświadczeń, przekazywania wskazówek i promowania profilaktyki chorób nowotworowych. Do Amazonek list skierowała pierwsza dama Rzeczypospolitej Marta Nawrocka. Podkreśliła w nim, że Amazonki, walcząc z chorobą, dają świadectwo odwagi, ale także przypominają o profilaktyce. „Regularne badania mogą uratować życie, dlatego ja także zachęcam kobiety, by pamiętały o swoim zdrowiu i nie odkładały troski o nie na później” – przekazała w liście pierwsza dama. Rak jest chorobą dotykającą nie tylko kobiety. Elżbieta Markowska, prezeska Stowarzyszenia Częstochowskich Amazonek, apelowała również do mężczyzn, by o siebie dbali.

Wychowują od 100 lat

Za 100 lat istnienia dziękowały 30 września siostry ze Zgromadzenia Sióstr Benedyktynek Samarytanek Krzyża. Świętowanie łączyło się z doroczną pielgrzymką zgromadzenia i przedstawicieli wszystkich prowadzonych przez siostry placówek. Samarytanki to polskie zgromadzenie założone w 1926 r. w Warszawie przez s. Wincentę Jadwigę Jaroszewską. Siostry realizują swój charyzmat przez pracę wychowawczą i opiekuńczą wśród osób chorych, niepełnosprawnych, zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży.