Reklama

Niedziela Kielecka

Ciągłość wiary

700-lecie Parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Sędziszowie i 400 lat kultu obrazu Matki Bożej Sędziszowskiej parafia i miasto obchodziły solennie i uroczyście. Główne obchody były okazją do spotkań rodzinnych i dumy z wielowiekowego dziedzictwa.

2026-10-28 13:00

Niedziela kielecka 44/2026, str. I-II

[ TEMATY ]

Sędziszów

T.D.

Bp Jan Piotrowski i ks. prob. Edward Giemza przed obrazem MB Sędziszowskiej

Bp Jan Piotrowski i ks. prob. Edward Giemza przed obrazem MB Sędziszowskiej
Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

W dniu jubileuszu 11 października uroczystej Eucharystii przewodniczył bp Jan Piotrowski w asyście ok. 30 kapłanów, pocztów sztandarowych i oprawie muzycznej zapewnionej przez orkiestry dęte, chór i scholę. Reprezentowane były wszystkie instytucje szkolne i kultury, samorząd, koła gospodyń wiejskich, strażacy.

Ciesz się Sędziszowie!

Uroczystość poprzedziły trzydniowe rekolekcje, które poprowadził o. Jacek Dembek redemptorysta, od 7 do 9 października.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

– Ciesz się, przezacny Sędziszowie – mówił na początku Mszy św. bp. Piotrowski, powierzając Bożemu Miłosierdziu pokolenia wspólnoty ojców. W homilii nawiązywał do jubileuszu jako czasu łaski i podkreślał znaczenie kościoła w lokalnym środowisku. – Ta świątynia przetrwała trudny i burzliwy czas, aby w ostatnich latach pokazać swoje piękno – mówił w homilii biskup kielecki, nawiązując do historii sędziszowskiego kościoła. – Jest ona przede wszystkim bogata życiem poprzednich pokoleń, świadectwem ich wiary i życia, hojności ich ofiar – zaznaczył. – Kościół parafialny to coś więcej niż zabytek sztuki i architektury – to ziemia święta, spotkanie człowieka z Bogiem, który jest miłością – tłumaczył. W murach tej świątyni, jak przypominał, dzięki sakramentowi chrztu, „rodzi się nowe życie dla Boga i wspólnoty Kościoła”. Wskazując na wizerunek Maryi, omodlony przez cztery stulecia, przypomniał, że ku Jezusowi prowadzi sędziszowian Maryja, Matka Kościoła, Rodzin i Różańca. – Od 400 lat w słynącym łaskami obrazie Matka Boża niesie światu i wam Jezusa, i kocha swoje dzieci niezmienną miłością – podkreślał. Nigdy nie przesłania misji Jezusa, ale słowami z Kany Galilejskiej prosi o posłuszeństwo swojemu Synowi, a dla „całej wspólnoty Kościoła pozostaje niezastąpionym wzorem jako Matka i Królowa”. – Weźmy do ręki różaniec i z wiarą powtarzajmy: „Zdrowaś Maryjo...” – zachęcał bp Piotrowski.

Omodlony różaniec

Jednym z darów złożonych podczas Mszy św. był wyjątkowy różaniec. Od października 2024 r. do sierpnia 2029 r. wędrował on po rodzinach parafii przez 95 tygodni, inspirując do rodzinnej modlitwy pod wspólnym dachem. – Było to dla nas wielkie przeżycie, które łączyło i zbliżało rodziny w tych niełatwych czasach – mówi „Niedzieli” Ewa Stabrawa. Dodaje, że parafia jest dumna ze swojej historii, kościoła, ciągłości wiary na ziemi sędziszowskiej.

Bp Piotrowski pobłogosławił odnowione korony, nałożone na wizerunek Maryi z Dzieciątkiem, wystawiony w ołtarzu głównym. Poświęcił także dwa dzwony ufundowane przez parafian, o imionach „Piotr i Paweł” – o wadze 350 kg oraz „Matka Boża Sędziszowska”, ważący 220 kg.

Reklama

Małgorzata Jawor pochodzi z rodziny, która, jak mówi, „całe swoje życie związała z Kościołem”. Jej ojciec, śp. Daniel Jawor, zmarły w 2024 r., był szczególnie zaangażowany w upamiętnienie ks. Mariana Łuczyka, byłego proboszcza w Sędziszowie i pierwszego dyrektora powojennej Caritas w Kielcach, nazywanego sędziszowskim Bratem Albertem. Córka i inni członkowie rodziny także mu w tym pomagali, podobnie jak w wielu innych dziełach związanych z życiem lokalnej wspólnoty. – Ileż tutaj wspomnień; każda Msza św., każda uroczystość, pięcioro moich ochrzczonych dzieci…Zawsze klękaliśmy przed Matką Bożą Sędziszowską, Ona prowadziła nas przez życie, dzięki Jej opiece zbudowaliśmy trwałe, chrześcijańskie rodziny – podkreśla.

Sędziszów u początków swej historii był siedzibą Jastrzębców, historycznie lokowaną w XIII w., ze wzmianką o niej i drewnianym kościele w 1326 r., gdy plebanem był ks. Adam. Obecny pochodzi z lat 1771-86. Kościół murowany wznieśli właściciele okolicznych dóbr – dziedziczka Sędziszowa Urszula z Morstinów Dembińska i starosta Rogowski Stanisław Oraczewski, a konsekrował go bp Jan z Dębowej Góry Dembowski w 1786 r.

Murowany kościół, podupadły i ograbiany w kolejnych wojennych zawieruchach, dotrwał do XX w., choć niszczyły go pożary. Z późnobarokowej świątyni zachowały się boczne ściany nawy i fasada. 25 kwietnia 1914 r. kościół ponownie konsekrował bp Augustyn Łosiński.

W ołtarzu głównym odbiera cześć słynący łaskami obraz Matki Bożej w typie Santa Maria Maggiore, przywieziony z Rzymu. Poświęcił go papież Urban VIII. Był to dar dla ks. Baltazara Strumieńskiego, proboszcza Sędziszowa, w l. 1625-45. Początkowo wizerunek znajdował się w bocznej kaplicy, ale gdy zasłynął cudami – przeniesiono go do głównego ołtarza. Nazwa „cudowny” pojawia się kilkakrotnie, np. w 1750 r. tak nazwał go ks. M. Jasiński, prebendarz różańcowy. Kult obrazu znacznie ożywiono w ostatnich latach. Powstały specjalne pieśni i modlitwy, przygotowano ok. 500 kopii wizerunku, oprawionego w ramy, który obecnie znajduje się w domach rodzinnych znacznej części parafian. Otrzymał go też bp Piotrowski.

Z okazji jubileuszu przygotowano nową publikację o historii i zabytkach sędziszowskiej świątyni.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: 0 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kto miłosierdziu Bożemu zaufa...

Niedziela rzeszowska 19/2025, str. I

[ TEMATY ]

Sędziszów

Aneta Bieniek

Uroczystość w sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Sędziszowie Małopolskim

Uroczystość w sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Sędziszowie Małopolskim

Pamiątką Roku Jubileuszowego i 15. rocznicy erygowania parafii Miłosierdzia Bożego w Sędziszowie Małopolskim będą drzwi z brązu, które poświęcił bp Jan Wątroba.

Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Sędziszowie Małopolskim to jeden z kościołów stacyjnych w diecezji, w których w Roku Świętym można uzyskać odpust zupełny. Niecodziennym wydarzeniem był przypadający 27 kwietnia br. parafialny odpust, który zbiegł się z 15. rocznicą erygowania parafii.
CZYTAJ DALEJ

Pan wyrzucony przed drzwi własnego Kościoła nie odchodzi

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Z siedmiu listów Apokalipsy liturgia wybiera dziś dwa ostatnie adresy, Sardes i Laodyceę. Żaden inny fragment Pisma nie mówi ostrzej do wspólnot urządzonych. Sardes ma opinię i ma diagnozę: „masz imię, które mówi, że żyjesz, a jesteś umarły”. Onoma echeis hoti zēs, masz markę żywotności. Renoma przeżyła rzeczywistość. Miasto Sardes dwukrotnie w historii padło przez zaskoczenie, bo załoga ufała niedostępności cytadeli. List gra tą pamięcią: „stań się czujnym i umocnij resztę, która miała umrzeć... jeśli więc czuwać nie będziesz, przyjdę jak złodziej”. Nawet w martwej statystycznie wspólnocie jest „reszta”: „masz w Sardes kilka osób, co swoich szat nie splamiły”. Bóg liczy imiennie tam, gdzie opinia liczy hurtowo. Laodycea, bogate miasto bankowości, tkactwa i medycyny okulistycznej, otrzymuje list bez jednej pochwały: „znam twoje czyny, że ani zimny, ani gorący nie jesteś... a tak, skoro jesteś letni, chcę cię wyrzucić z mych ust”. Chliaros, letni. Sąsiednie Hierapolis miało gorące źródła lecznicze, Kolosy zimną wodę pitną, Laodycea zaś wodę dowożoną, letnią i mdłą. Metafora była dla adresatów geograficznie dotkliwa. Autoportret miasta: „jestem bogaty i wzbogaciłem się, i niczego mi nie potrzeba”, zostaje odwrócony punkt po punkcie: „nie wiesz, że to ty jesteś nieszczęsny i godzien litości, i biedny, i ślepy, i nagi”. Trzy branże Laodycei dostają swoje rachunki. Kup u Mnie złota w ogniu oczyszczonego, białe szaty i balsam do namaszczenia oczu. Potem, w liście najsurowszym, staje zdanie najczulsze całej księgi: „oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli ktoś posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną”. Pan wyrzucony przed drzwi własnego Kościoła nie odchodzi. Stoi i puka. Klamka jest po stronie letnich. Wieczerza czeka na jeden gest zawiasu. Dzisiejsza patronka, Elżbieta Węgierska, księżna, która po śmierci męża oddała wszystko ubogim i umarła w szpitalu własnej fundacji, mając dwadzieścia cztery lata, jest żywą odpowiedzią na list do Laodycei. To bogata, która kupiła złoto w ogniu oczyszczone. Jej róże z legendy pachną dokładnie tym, czego letnim brakuje, żarem.
CZYTAJ DALEJ

Leon XIV: Polaryzacja często wywoływana celowo. Zasypmy podziały

2026-11-17 17:22

[ TEMATY ]

Leon XIV w Ameryce Południowej

PAP/EPA

Polaryzacja w wielu przypadkach jest wywołana celowo. Wy, dziennikarze macie niezwykle ważną rolę, aby ją przezwyciężyć – powiedział Leon XIV podczas konferencji prasowej na pokładzie samolotu z Limy do Rzymu.

Papież został zapytany przez dziennikarkę Pamelę Francescato z argentyńskiej telewizji Canal 5 Noticias o radę, jakiej może udzielić Argentyńczykom, aby w epoce wielkich podziałów w kraju „pozostali nadal ludźmi.”
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję