Marc Chagall urodził się w 1887 r. pod Witebskiem na Białorusi w niezbyt zamożnej rodzinie chasydzkich Żydów, jako najstarsze z dziewięciorga dzieci. Pierwsze lekcje malarstwa pobiera w rodzinnym mieście u miejscowego nauczyciela Jehudy Pena, a następnie rozpoczyna studia w szkole Cesarskiego Towarzystwa Wspierania Sztuk w Sankt Petersburgu. W 1910 r. za uzyskane stypendium udaje się na 4 lata do Paryża. To właśnie tu, w czasie pobytu w artystycznej metropolii świata ukształtował się, a w zasadzie narodził, indywidualny, oryginalny styl artysty. Tu doskonali swój warsztat artystyczny, rozjaśnia paletę. W Paryżu wiąże się ze środowiskiem „La Ruche”, nawiązuje przyjaźń z Delaunayem, Soutinem, Legerem, poetami awangardy Apollinairem, Cendrarsem, Jacobem. Wojnę i pierwsze lata rewolucji spędza w Rosji, przez pewien czas pełni funkcję komisarza do spraw sztuki w rodzinnym Witebsku, organizując tam życie artystyczne. W 1922 r. wraca do Francji, gdzie spędza resztę swego długiego i niezwykle twórczego życia - aż do śmierci w 1985 r. W latach 1941-1948 przebywa w Stanach Zjednoczonych, chroniąc się w czasie wojny przed nazistami.
Chagall był artystą wszechstronnym. Tworzył w różnych technikach - malował, był świetnym grafikiem, ilustrował książki, projektował witraże, mozaiki, gobeliny. Pełne poetyckich wizji dzieło Marka Chagalla pokazuje przesiąknięty kulturą żydowską świat wyobraźni, zmysłowej afirmacji życia, miłości i radości. Atmosfera zamieszkałego w połowie przez Żydów Witebska, w którym artysta przeżył dzieciństwo i młodość, głęboko zapadła w jego pamięć. Rodzinny Witebsk z jego małomiasteczkową zabudową i wiejskimi przedmieściami, ze świętującymi na ulicach ludźmi, parami kochanków, zwierzętami, instrumentami muzycznymi, zegarami, „przechadzającymi się” po niebie ptakami i mknącymi uskrzydlonymi postaciami staje się jednym z najczęstszych tematów obrazów Artysty.
Wypracowany przez Chagalla własny, niepowtarzalny styl oparty o swobodną grę wyobraźni, irracjonalny klimat, deformację oraz indywidualny, symboliczny język kolorów obecny jest również w prezentowanych na wystawie pracach przedstawiających sceny biblijne. Stanowią one ważny i bogaty nurt w twórczości Chagalla, szczególnie mu bliski i jeden z podstawowych wątków w całym dorobku. Biblia staje się przejawem mistycznego spotkania artysty z Bogiem, jego relacja z osobami Starego Testamentu, aniołami i prorokami jest bezpośrednia, odczuwalna niemalże w sposób fizyczny. Ilustracje Biblii mają charakter uniwersalny. Chagall koncentruje się na istocie problemu, ale tworzy własne, mistyczne przesłanie - wypływający z głębi duszy akt wiary. Mimo, że prezentowane prace stanowią niewielki fragment dzieła Chagalla, pozwalają wejść w świat sztuki tego wielkiego Artysty.

W ogrodach Edenu. Marc Chagall - sceny biblijne.
6 września - 2 listopada 2003 r.
Muzeum Lubelskie, ul. Zamkowa 9
Wystawa towarzyszy festiwalowi „Chagall w Lublinie”