Krzyż jest znakiem odkupienia. Znajduje się na każdym ołtarzu, gdy sprawowana jest Eucharystia. Spotykamy go na wieżach kościołów, na szczytach gór i skrzyżowaniach dróg, a także na grobach przodków, którzy odeszli do wieczności. Bywa w salach lekcyjnych i szpitalnych. Powinien być w każdym chrześcijańskim domu. Znakiem krzyża rozpoczynamy i kończymy modlitwę, ale też każdą poważną sprawę. Krzyż w starożytności był narzędziem tortur, na którym umierali niewolnicy. Z chwilą, gdy na nim poniósł śmierć sam Zbawiciel Jezus Chrystus, krzyż został uświęcony i stał się znakiem zwycięstwa nad śmiercią. Apostołowie głosili prawdę Chrystusa Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego – Zbawiciela, który przez ofiarę pojednał ludzi z Bogiem i stał się Pośrednikiem Nowego Przymierza. Chrystus Ukrzyżowany jest Zwycięskim Odkupicielem człowieka. Krzyż, który już wcześniej był znanym symbolem układów orientacyjnych w przestrzeni, nabrał nowego i zbawczego znaczenia. Krzyż umieszczony wewnątrz koła oznacza związek między niebem i ziemią. Przecinające się proste linie dzielą przestrzeń na górę i dół, na lewo i prawo, jednocześnie te części lub też strony świata łącząc w jedno. Nawet to pierwotne i naturalne znaczenie przez spotkanie z Chrystusem nabrało swej głębi. „Kościół nie przestaje przeżywać Jego śmierci na Krzyżu i Jego Zmartwychwstania. Są one treścią codziennego życia Kościoła – pisze Jan Paweł II w pierwszej encyklice «Odkupiciel człowieka». – Kościół żyje Jego tajemnicą, czerpie z niej bez wytchnienia i stale szuka dróg, ażeby tę tajemnicę swojego Mistrza i Pana przybliżyć ludzkości: ludom, narodom, coraz nowym pokoleniom, każdemu człowiekowi”. Jezus Chrystus Zmartwychwstały ze swoim krzyżem jest teraz ośrodkiem wszechświata i historii. Różne są znaki krzyża: jest krzyż rzymski, grec-ki, jerozolimski, św. Andrzeja i św. Piotra. One wszystkie wskazują na Krzyż Chrystusa Pana, który ma być udziałem każdego chrześcijanina. „Kto chce iść za Mną, niech weźmie swój krzyż i niech Mnie naśladuje”. Wszystkie znaki krzyża przypominają o tej prawdzie. Adam Mickiewicz wypowiedział to w „Rozmowie wieczornej”:
Z Tobą ja gadam!
Słów nie mam dla Ciebie:
Myśl Twoja każdej myśli mej wysłucha;
Najdalej władasz i służysz w pobliżu,
Król na niebiosach, w sercu mym na krzyżu!