Uczniowie z Zespołu Szkół w Grabicach (z Gimnazjum) otrzymali odpowiedź na list wysłany do Papieża Jana Pawła II w rocznicę pontyfikatu.
Cóż może łączyć małą wieś ze stolicą chrześcijańskiego świata? - Oczywiście miłość i cześć oddana wielkiemu Polakowi - Janowi Pawłowi II. Tę wielką miłość i poświęcenie
pragnęła docenić młodzież gimnazjalna z zespołu Szkół w Grabicach, wysyłając życzenia do Watykanu.
Oto fragment wysłanego listu: „Ojcze Święty, otulasz nas codziennie swą miłością, przemawiasz potęgą swego umysłu, wspierasz dobrym słowem... Kochamy Cię za to, że jesteś naszą opoką...”
Wielkim i radosnym zaskoczeniem dla nas była odpowiedź w imieniu Papieża nadesłana przez jego asesora - mons. Gabriele Caccia, którą otrzymaliśmy 19 listopada 2003 r.
„Ojciec Święty Jan Paweł II z całego serca dziękuje dzieciom i młodzieży za życzenia nadesłane z okazji 25. rocznicy Jego wyboru na Stolicę Świętego
Piotra. - Jeden Pan Bóg potrafi zliczyć, ile cierpień i ofiar poświęcono, aby wesprzeć moją posługę Kościołowi; ile życzliwości, dobrych słów i oznak jedności podtrzymywało
mnie na duchu każdego dnia. Niech dobry Bóg obficie Wam to wynagrodzi!” - podpisano Sekretariat Stanu, Watykan, listopad 2003 r.
List ten został odczytany na spotkaniu z uczniami.
Akcentem obchodów rocznicy pontyfikatu Jana Pawła II była przygotowana przez młodzież gimnazjalną Zespołu Szkół w Grabicach wystawa poświęcona życiu i twórczości Wielkiego
Papieża Polaka. Na lekcjach katechezy i języka polskiego były czytane jego dzieła. Wyrazem szczególnych uczuć związanych z jubileuszem 25-lecia Pontyfikatu była także lista życzeń
dzieci i młodzieży wysłanych do Ojca Świętego.
Paweł „przypomina Ewangelię” i czyni to językiem, który dla prawnika brzmi znajomo: „przekazałem wam na początku to, co przejąłem” (gr. paredōka - parelabon; Wulgata: tradidi… quod et accepi). To techniczne słownictwo autoryzowanego przekazu. Tak rabini opisywali łańcuch tradycji, tak prawo rzymskie nazywało wydanie rzeczy, traditio. Apostoł pozostaje ogniwem tego przekazu. Wiara jest depozytem. „Strzeż depozytu” napisze Paweł Tymoteuszowi (1 Tm 6,20), a z tego depositum wyrośnie pojęcie depositum fidei, obecne w prawie Kościoła do dziś (por. kan. 750). Rzymski kontrakt depozytu miał jedną świętą regułę. Rzecz powierzoną oddaje się nienaruszoną. Trudno o lepszy obraz tego, czym jest przekaz wiary.
ks. Gerharda Hirschfelder (1907-1942), kłodzczanin, pierwszy błogosławionego diecezji świdnickiej
Błogosławiony Gerhard był nie tylko gorliwym duszpasterzem, ale także obrońcą młodzieży, sprzeciwiając się hitlerowskiej propagandzie. Za swoją odwagę został aresztowany przez Gestapo i zginął w obozie koncentracyjnym w Dachau w 1942 roku. Jego świadectwo życia pozostaje dla nas przykładem niezłomnej wiary i miłości do Boga oraz bliźnich.
Błogosławiony Gerhard Hirschfelder urodził się 17 lutego 1907 roku w Kłodzku. Święcenia kapłańskie przyjął 31 stycznia 1932 roku we Wrocławiu, z przeznaczeniem dla Hrabstwa Kłodzkiego, które należało do Archidiecezji Praskiej. Jako wikariusz i duszpasterz młodzieży wyróżniał się bezkompromisowym zaangażowaniem na rzecz młodych ludzi, co doprowadziło go do konfliktu z władzami nazistowskimi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
