Nieczystość. Możemy ją określić jako nieuporządkowaną chęć doznawania przyjemności seksualnych. Należy zauważyć, że seks jest wielkim darem Stwórcy, który wkomponował go w nierozerwalną i wierną jedność pomiędzy mężczyzną i kobietą. Jedność tę nazywamy małżeństwem. Mężczyzna i kobieta współpracują ze stwórczą miłością Boga w powstaniu nowego życia. Oddając się sobie nawzajem w hojnej i wiernej miłości, dają życie swoim dzieciom. Nieczystość zatem jest grzechem, który narusza ów związek pomiędzy mężczyzną i kobietą, niszczy ich wzajemną miłość, a także samą rodzinę. Kościół, odwołując się do tradycji chrześcijańskiej i racji rozumowych, naucza, że porządek moralny w sferze seksualnej daje życiu ludzkiemu tak ważne wartości, że każde naruszenie tego porządku jest grzechem obiektywnie ciężkim. Szczególne zło grzechu nieczystości ujawnia się w tym, że wyrządza on wielkie szkody dla poszczególnych osób i dla całego społeczeństwa, wzmaga ludzki egoizm: człowiek nastawiony jest tylko na własną korzyść i własną przyjemność, traktując drugiego jak przedmiot. Dalej, jego następstwami są zaciemnienie umysłu, nieczułość na rzeczywistości duchowe, swego rodzaju „zezwierzęcenie” człowieka, pochopność w podejmowaniu decyzji, działanie tylko i wyłącznie z motywów hedonistycznych. U osób zdominowanych przez grzechy nieczystości ma miejsce zamknięcie się na rady innych. Możemy zauważyć również u nich zanik bojaźni Bożej.
Udział w grzechach, o których mówi szóste przykazanie, mają również ci, co organizują, przygotowują całą „bazę” sprzyjającą popełnianiu grzechów nieczystych (rozpowszechnianie pornografii, prostytucja, działalność sex shopów).
Jakie są środki pomocne w zwalczaniu grzechów nieczystości? To przede wszystkim praktykowanie cnoty czystości. Przez czystość rozumiemy tutaj porządek w sferze seksualnej. Tutaj też wszystko powinno być na swoim miejscu. Pomocnym jest oddanie swego serca Bogu, a także postawa czujności wobec pokus oraz unikanie okazji do grzechu.

cdn.