Reklama

Prasa parafialna

„Nasza Parafia” Michalitów

- Staramy się informować na bieżąco o wszystkim, co dzieje się w parafii - mówią redaktorzy pisemka „Nasza Parafia”, które od 1998 r. ukazuje się przy parafii Matki Bożej Królowej Aniołów na Bemowie. I chociaż gazetka liczy zaledwie 4 strony, to jednak redakcji udaje się na takich szczupłych łamach zmieścić całkiem dużo ciekawych, różnorodnych tematycznie tekstów.

Niedziela warszawska 19/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W każdą niedzielę, wierni przychodzący na Mszę św. do kościoła Matki Bożej Królowej Aniołów na Bemowie, gdzie duszpasterzują Księża Michalici, otrzymują nowy, pachnący jeszcze farbą drukarską numer parafialnej gazetki. Zwykle są to 4 strony formatu A-4. Jedynie przy okazji największych świąt czy szczególnych parafialnych uroczystości objętość gazetki wzrasta. Różny jest też nakład. - Waha się on od 2200 do 3500 egzemplarzy. Wiadomo, że w wakacje nakład jest mniejszy, bo wówczas do kościoła przychodzi mniej ludzi - mówi ks. Karol Dąbrowski CSMA, proboszcz parafii i wicedziekan dekanatu jelonkowskiego.
Ksiądz Proboszcz jest regularnym autorem tekstów w Naszej Parafii. Przede wszystkim pisze drukowany na pierwszej stronie list do parafian Spod pióra proboszcza. W tych listach nawiązuje do aktualnych wydarzeń parafialnych, świąt kościelnych, rocznic. To najchętniej czytana rubryka w pisemku. Czasami ks. Dąbrowski w oddzielnym tekście przekazuje parafianom np. informacje z życia miejscowego dekanatu.
W pisemku nie są drukowane czytania liturgiczne. Ale w każdym numerze, na pierwszej stronie, można znaleźć krótki komentarz do Ewangelii z danej niedzieli. Na pierwszej stronie drukowane są często także cytaty z pism różnych świętych, np. Ojca Pio, czy Matki Teresy z Kalkuty.
Kolejne strony pisemka to wiele krótszych i dłuższych tekstów na różne tematów. Dominuje oczywiście tematyka religijna. Wiele tekstów poświęconych jest aktualnie przeżywanym świętom i uroczystościom. Prezentowane są sylwetki wspominanych w danym tygodniu w Kościele świętych i błogosławionych. Stały cykl tekstów omawia poszczególne sanktuaria maryjne świata. W rubryce Czytelnicy pytają można znaleźć odpowiedzi na nadesłane do redakcji przez pytania dotyczące wiary. Specjalnie dla najmłodszych przygotowywany jest Kącik z Aniołkiem.
Dużo miejsca zajmują ogłoszenia. Nic dziwnego - w parafii dzieje się bardzo wiele. Drukowane są informacje o spotkaniach grup parafialnych, nabożeństwach, rekolekcjach, uroczystościach, jest dokładny plan wizyty kolędowej. W ostatnich tygodniach wiele informacji dotyczyło oddanej niedawno do użytku Biblioteki im. Jana Pawła II. Czytelnicy na bieżąco informowani byli o postępach w tworzeniu biblioteki. Obecnie, już po lutowym otwarciu, zapraszani są do korzystania z jej zbiorów i do uczestnictwa w organizowanych tam spotkaniach i konferencjach.
Pośród wielu ogłoszeń moją uwagę zwróciło szczególnie jedno, drukowane w każdym numerze. Otóż przy parafii działa „Parafialne pogotowie modlitewne”. W ogłoszeniu czytamy: „Jeśli znalazłeś się w sytuacji kryzysowej, np. nagła choroba, groźba rozpadu małżeństwa, problemy z wiarą, to możesz poprosić o modlitwę (...) Najszybciej jak tylko będzie można grupa modlitewna weźmie różaniec do ręki i będzie modlić się w Twojej intencji. Jest to nasza parafialna gorąca linia”. W ogłoszeniu podano numer telefonu i adres internetowy, pod którym można prosić o modlitwę.
Gazetka jest niestety czarno-biała. Jedynie tytuł wyróżnia się kolorem. Szczupłość miejsca nie pozwala na drukowanie zbyt wielu zdjęć. Teksty pisane są językiem jasnym i zrozumiałym. Szkoda tylko, że niektóre z nich nie są podpisane. Gazetka redagowana jest starannie, chociaż widać, że redakcja dysponuje bardzo szczupłymi środkami finansowymi, które narzucają znaczne ograniczenia w tworzeniu pisma. Wszyscy redaktorzy pracują społecznie.
Opiekunem duchowym pisemka jest proboszcz ks. Karol Dąbrowski. W skład redakcji wchodzą również ludzie świeccy - autorzy tekstów. Są to przede wszystkim Anna Ziółkowska i Zenon Ziółkowski, a także: Dorota Nowaczkiewicz, Wiesław Iwanowski, s. Hanna. I chociaż gazetkę przygotowuje zawsze to samo, „żelazne” grono, to redakcja otwarta jest na nowych autorów.
Najczęściej na ostatniej stronie wydrukowana jest malutka stopka redakcyjna. Chociaż „stopka” to w tym przypadku za duże słowo. Podano tam tylko telefon do redakcji (jest to prywatne mieszkanie), Domu Parafialnego oraz adres internetowy parafii: www.parafia-bemowo.waw.pl Warto tam zajrzeć i zapoznać się z życiem tej ciekawej parafii.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dlaczego cierpią i umierają ci, co zaufali Bogu?

2026-03-19 13:48

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wiara uczy, że Bóg zawsze nas wysłuchuje: jednak nie zawsze spełnia nasze prośby, ale swoje obietnice. Bywa, że nie wiemy, o co prosić. Nie mając pełnej wiedzy – która przychodzi z czasem – modlimy się, ale nasze prośby są połowiczne, zawężone do momentu ich wypowiadania. Bóg tymczasem widzi szerzej, widzi nasze wczoraj, nasze dziś i wie, jakie będzie nasze jutro.

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą». A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei». Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?» Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła». To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić». Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego». A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć». Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata. Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł». Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?» Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?» A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie». Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić». Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.
CZYTAJ DALEJ

List KEP z okazji 40. rocznicy wizyty Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej

2026-03-21 18:26

[ TEMATY ]

KEP

św. Jan Paweł II

judaizm

Vatican Media

Wizyta Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej 13 kwietnia 1986 r.

Wizyta Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej 13 kwietnia 1986 r.

13 kwietnia br. minie czterdzieści lat od dnia, gdy biskup Rzymu, następca św. Piotra, po raz pierwszy od czasów apostolskich przekroczył próg żydowskiego domu modlitwy – przypominają biskupi w Liście Konferencji Episkopatu Polski z okazji 40. rocznicy wizyty Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej.

Biskupi zaznaczyli w Liście, że wizyta w rzymskiej Synagodze nie byłaby możliwa, gdyby nie przyjęcie przez Sobór Watykański II, 8 października 1965 roku, deklaracji „Nostra aetate” („W naszych czasach”), mówiącej o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich. „Znalazły się w niej słowa, które stały się punktem zwrotnym w stosunkach między Kościołem katolickim a Żydami i judaizmem. Do nich właśnie odniósł się św. Jan Paweł II w swoim przemówieniu w rzymskiej synagodze” – przypominają biskupi i cytują je: „Po pierwsze, Kościół Chrystusowy odkrywa swoją więź z judaizmem, wgłębiając się we własną tajemnicę. Religia żydowska nie jest dla naszej religii zewnętrzna, lecz w pewien sposób wewnętrzna. Mamy zatem z nią relacje, jakich nie mamy z żadną inną religią. Jesteście naszymi umiłowanymi braćmi i w pewien sposób, można by powiedzieć, naszymi starszymi braćmi”.
CZYTAJ DALEJ

Po latach kryzysu wzrost powołań w Hiszpanii

2026-03-22 14:14

[ TEMATY ]

powołanie

Hiszpania

Karol Porwich/Niedziela

Kościół w Hiszpanii w niedzielę 22 marca obchodzi Dzień Seminarium pod hasłem: „Zostawcie sieci i pójdźcie za Mną”, zaczerpniętym z Ewangelii św. Łukasza. W związku z tym wydarzeniem Konferencja Episkopatu Hiszpanii szczegółowo opracowała dane statystyczne na temat liczby powołań w tym kraju.

Z opublikowanych danych wynika, że w roku akademickim 2025/2026 w hiszpańskich diecezjach kształci się 1066 seminarzystów, czyli o 30 więcej niż rok wcześniej (1036). „Każdy z tych ponad tysiąca seminarzystów jest znakiem nadziei dla Kościoła w Hiszpanii”, podkreślają autorzy raportu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję