5 czerwca w Muzeum Plakatu w Wilanowie otwarto 19. Międzynarodowe Biennale Plakatu. Idea powołania międzynarodowej cyklicznej imprezy, będącej konfrontacją i konkursem prac grafików z różnych krajów, zrodziła się w środowisku polskich artystów w latach 60. Przez lata impreza odbywała się w galerii „Zachęta”, zaś od 1994 r. przeniosła się do Muzeum Plakatu w Wilanowie.
Corocznie mamy więc okazję skonfrontowania dokonań artystów z wielu krajów w kilku kategoriach: plakatu ideowego, promującego kulturę, reklamowego i debiutanckiego. Ciekawe, że jury międzynarodowego konkursu nie przyznało w tym roku żadnej nagrody w dziedzinie plakatu reklamowego. Według zgodnej opinii była to decyzja słuszna, bowiem autorzy nadesłanych prac nie przedstawili interesujących propozycji. W kategorii plakatów ideowych zwyciężył Japończyk Norikazu Kita za pracę Ciężar, w dziedzinie plakatu kulturalnego jury nagrodziło Vladimira Chaika z Rosji za dzieło Majakowski: Przedwczoraj. Wczoraj. Dziś, natomiast jako najlepszy debiut nagrodzono Tutaj zaczyna się ocean Franza Scholza z Niemiec. Przyznano także nagrody specjalne i honorowe.
Według powszechnej opinii, poziom tegorocznego konkursu był przeciętny. Zabrakło dzieł prawdziwie nowatorskich, bowiem w dziedzinie informacji, promocji i reklamy mamy dziś do czynienia z dominacją form telewizyjnych, co pozbawia artystów oryginalnych możliwości wypowiedzi. Presja telewizji i agresywnej ulicznej reklamy wpędziła więc sztukę plakatu w nowy rodzaj konformizmu.
Obejrzenie wystawy w Muzeum Plakatu będzie więc okazją do krytycznej refleksji nad stanem współczesnej sztuki i kultury. Ekspozycja potrwa do 26 września.