Jest taka szkoła, gdzie nie ma konkurencji, wyścigów po wyższe oceny, gdzie słuchacze są traktowani z ogromną życzliwością i troską, a wykładowcy przekazują wiedzę (niekiedy bardzo trudną) w przystępny
i zrozumiały dla słuchających sposób.
Studium Życia Rodzinnego Archidiecezji Przemyskiej istnieje już ponad 10 lat i jest otwarte dla każdego kto: zdobył dyplom szkoły średniej i ma wykształcenie maturalne, jest katolikiem, chce służyć
rodzinie, jest otwarty na nowe wyzwanie życiowe. Mogą tu zgłaszać się zarówno małżonkowie, jak też osoby samotne, młodzi wprost po maturze i nieco starsi, kobiety i mężczyźni.
Dwuletnie Studium daje absolwentom konkretną fachową specjalistyczną wiedzę z zakresu: teologii małżeństwa i rodziny, psychologii małżeństwa, psychologii prenatalnej, pedagogiki rodziny, teologii
biblijnej, zagadnień biomedycznych, zasad komunikacji międzyosobowej, poradnictwa rodzinnego i duszpasterstwa rodzin. Jest to szkoła przyszłościowa, oparta na solidnych fundamentach wiary w Boga i wiedzy
naukowej.
Program Studium zawiera potrójną formację: intelektualną, społeczną i duchową. Niecodzienny sposób przekazywania i sprawdzania wiedzy pozwala ją szybciej i łatwiej zasymilować i wykorzystać.
Zdobyte wykształcenie w Studium każdy absolwent może wykorzystać, czy to w życiu osobistym, czy też zawodowym. Ci którzy posiadają wykształcenie pedagogiczne mogą swoją wiedzę wykorzystać w pracy
z dziećmi i młodzieżą. Oczekujemy również na ludzi chętnych do współpracy z duszpasterstwem rodzin, do pracy w poradniach rodzinnych.
Aby zostać przyjętym do tej wspaniałej szkoły należy przesłać na adres biura Studium następujące dokumenty: kopię świadectwa maturalnego, podanie, życiorys, opinię księdza proboszcza, 3 zdjęcia. Organizatorzy
proszą również o podanie swojego numeru telefonu.
Adres: Studium Życia Rodzinnego Archidiecezji Przemyskiej, 37- 700 Przemyśl, ul. Klasztorna 1, tel. (0-16) 677 90 00 lub 0 600 780 733, e-mail: rodzina@przemysl.opoka.org.pl,
www.rodzina.przemysl.opoka.org.pl
Wielka jest pokusa próżności. Pokusa bycia sławnym cudzym kosztem. Wspinać się na szczyty kosztem innych. Co czyni zatem Jezus? Jak reaguje? W jaki sposób broni uczniów przed taką pokusą?
Gdy tłum został nasycony, zaraz Jezus przynaglił uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, zanim odprawi tłumy. Gdy to uczynił, wyszedł sam jeden na górę, aby się modlić. Wieczór zapadł, a On sam tam przebywał. Łódź zaś była już o wiele stadiów oddalona od brzegu, miotana falami, bo wiatr był przeciwny. Lecz o czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po jeziorze. Uczniowie, zobaczywszy Go kroczącego po jeziorze, zlękli się, myśląc, że to zjawa, i ze strachu krzyknęli. Jezus zaraz przemówił do nich: «Odwagi! To Ja jestem, nie bójcie się!» Na to odezwał się Piotr: «Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie!» A On rzekł: «Przyjdź!» Piotr wyszedł z łodzi i krocząc po wodzie, podszedł do Jezusa. Lecz na widok silnego wiatru uląkł się i gdy zaczął tonąć, krzyknął: «Panie, ratuj mnie!» Jezus natychmiast wyciągnął rękę i chwycił go, mówiąc: «Czemu zwątpiłeś, człowiecze małej wiary?» Gdy wsiedli do łodzi, wiatr się uciszył. Ci zaś, którzy byli w łodzi, upadli przed Nim, mówiąc: «Prawdziwie jesteś Synem Bożym».
Nie popadajmy w rozpacz, nawet kiedy czujemy się bezradni wobec problemów, gdyż w każdej sytuacji Jezus nas nie opuszcza, jeśli z pokorą przyjmiemy Go do naszego życia. Mówił o tym Leon XIV w rozważaniu poprzedzającym modlitwę „Anioł Pański”, którą odmówił z wiernymi zgromadzonymi na Placu św. Piotra w Watykanie.
Komentując fragment Ewangelii o Jezusie, który na Jeziorze Galilejskim przychodzi do uczniów pośród burzy, krocząc po wodzie, papież zwrócił uwagę, że Jego uczniowie „stają bezradni i przerażeni wobec groźby fal i przeciwnego wiatru”. Jednak „obecność Pana wszystko zmienia: Piotr potrafi nawet uczynić kilka kroków po falach w Jego stronę; potem jednak ogarnia go lęk, zaczyna tonąć, a Jezus go ratuje”. Kiedy zaś burza ustaje, z serc uczniów spontanicznie wypływa wyznanie wiary: „Prawdziwie jesteś Synem Bożym!”.
Do wieczności odszedł dziś - 8 sierpnia - brat Marian Markiewicz ze Zgromadzenia Braci Serca Jezusowego, świadek życia i świętości Jana Pawła II. Od wielu lat pełnił posługę w Archikatedrze Warszawskiej.
Brat Marian Markiewicz urodził się w Sulejowie nad Pilicą w 1951 r. Już jako nastolatka jego marzeniem było stworzenie wspólnoty młodych ludzi, którzy mieliby możliwość działania w konkretnych sprawach, obierać cele, dążyć do ich realizacji, razem podróżować, odkładać środki na wspólne potrzeby. Wtedy nie wiedział jeszcze, że tak właśnie wygląda życie zakonne. Wspominał, że potem zdarzyło się coś, co przesądziło sprawę.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
