Reklama

Z wizytą w parafii

Wspólnota silna Bogiem

26 czerwca wizytację kanoniczną przeżywała wspólnota parafialna w Dulsku. Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny została erygowana prawdopodobnie pod koniec XIV w., choć pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1431 r. O istnieniu drewnianej świątyni mówią także akta wizytacyjne z 1623 r. W 1737 r. nowy drewniany kościół wystawił bp Aleksander Działyński, sufragan kujawski, dziedzic Dulska. Ostatnia przebudowa, polegająca na przedłużeniu kruchty, remoncie ścian i posadzki, miała miejsce w latach 1995-98.

Niedziela płocka 40/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dulsku

Patron parafii: Najświętsza Maryja Panna w tajemnicy Wniebowzięcia
Tytuł kościoła: Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Dekanat: dobrzyński n. Drwęcą
Miejscowości: Dulsk, Dulskie Rumunki, Frankowo, Kamionka, Pólka, Sokołowo, Sokołowskie Rumunki, Spiczyny, Wilczewko, Wilczewo
Proboszcz: ks. Krzysztof Szwejkowski
Katechetka: Zdzisława Młodziankiewicz
Organista: Andrzej Kalinowski
Zakrystian: Stanisław Sorger
W parafii działają: koło Żywego Różańca, koło biblijno-liturgiczne, parafialna rada duszpasterska, parafialna rada gospodarcza, ministranci
Współpracuje z parafią: jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej
Kaplica filialna: Sokołowo
Msze św. w niedzielę: w kościele parafialnym - 9.15, 11.30; w kaplicy w Sokołowie - 7.45

Parafialne „dziś”

Parafia Dulsk liczy obecnie prawie 1340 osób i jak wiele wiejskich parafii ciągle maleje. „W ostatnim roku ubyło 20 osób i tak jest prawie co roku - mówi proboszcz ks. Krzysztof Szwejkowski. - Wiele osób, szczególnie młodych, uczy się poza parafią, zakłada rodzinę i wyprowadza się do miasta, szczególnie do pobliskiego Golubia-Dobrzynia, a mało jest urodzin. Frekwencja na Mszach św. w niedziele i święta wynosi ok. 40%, ale gdy przychodzą żniwa i wykopki, frekwencja spada”. W parafii są dwie szkoły podstawowe: w Dulsku i Sokołowie. We wszystkich klasach prowadzone są po dwie godziny religii w tygodniu.
Żywa religijność parafian przejawia się w licznym udziale w nabożeństwach majowych, różańcowych, a w Wielkim Poście - w Drodze Krzyżowej. Wielu ludzi często spowiada się i przystępuje do Komunii św. „By odnowić i umocnić swoją wiarę, przeżywaliśmy w 2000 r. misje św., które przeprowadzili ojcowie redemptoryści. Parafianie bardzo licznie uczęszczali na nabożeństwa i spowiadali się. 880 osób przystąpiło do sakramentu pokuty” - mówi Ksiądz Proboszcz. Ożywienie kultu Miłosierdzia Bożego przyniosło przeżywane w 2001 r. nawiedzenie rodzin przez obraz Jezusa Miłosiernego. Obrazu nie przyjęła tylko jedna rodzina.
Z parafii pochodzi dwóch księży: ks. Józef Janicki (obecnie emeryt) oraz ks. dr Tadeusz Kozłowski - wicerektor Wyższego Seminarium Duchownego w Płocku.

Grupy duszpasterskie

Reklama

„Mimo nabożeństw do Matki Bożej w pierwsze soboty miesiąca udało się założyć tylko jedno koło różańcowe. Szkoda, że nie mamy ich więcej w parafii” - ubolewał Ksiądz Proboszcz. Koło istnieje od 5 lat i jest w nim 3 mężczyzn i 17 kobiet. Udało się jednak założyć dość liczne, bo liczące 30 osób koło biblijno-liturgiczne, które już od prawie 6 lat troszczy się o piękno Liturgii przez czytanie lekcji, komentarzy i modlitwy wiernych. Do grupy należą zarówno osoby dorosłe, które założyły własne rodziny, jak i młodzież ucząca się w szkołach średnich i studiująca. „Spotykamy się raz w miesiącu; dzielimy się wtedy naszymi doświadczeniami związanymi z czynnym udziałem we Mszy św. - mówiła podczas spotkania z Księdzem Biskupem jej przedstawicielka. - Jest to odpowiedzialne zadanie. Jest dla nas pewnego rodzaju wyróżnieniem. Jesteśmy dumni z tego, że oprócz modlitwy w taki sposób możemy świadczyć o naszej miłości do Boga. Jest to nasza służba. Zdajemy sobie sprawę z tego, że aby przesłanie wynikające z naszego czytania dotarło do wiernych znajdujących się w Kościele, musimy sami zrozumieć znajdujący się w nich przekaz, co nie zawsze jest łatwe”.
W skład rady duszpasterskiej wchodzi 8 osób. Parafialna rada gospodarcza, która wspomaga proboszcza w trosce o materialne dobra parafii, liczy 5 osób. Liturgiczna służba ołtarza liczy 31 osób, podzielonych na 2 grupy: juniorów (do lat 14) i seniorów (powyżej 15). Obie grupy spotykają się regularnie: juniorzy raz w tygodniu, seniorzy - raz w miesiącu. Raz w roku obie grupy spotykają się, by podsumować cały rok pracy. Ministranci mają swoją chorągiew z wizerunkiem swojego patrona św. Dominika Savio. Obecnie zbierają fundusze, by ją odnowić.
Z parafią współpracuje jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej. Działa ona od 1910 r. i obecnie liczy 40 członków. Członkowie OSP biorą udział w czuwaniu przy grobie Chrystusa, w procesji rezurekcyjnej, we Mszy św. w dniu patrona strażaków św. Floriana i podczas innych uroczystości kościelnych. Strażacy ubierają także jeden z ołtarzy Bożego Ciała.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Osiągnięcia materialne

„Parafianie są przywiązani do swojego kościoła i troszczą się o stan materialny parafii” - mówił w swoim sprawozdaniu Ksiądz Proboszcz. Dzięki ich ofiarności i pomocy sponsorów od ostatniej wizytacji udało się dokonać wielu prac. W kościele została założona podłoga w prezbiterium, a ołtarz główny został podniesiony o prawie 60 cm, wyremontowany, zabezpieczony i odnowiony. Wykonano ołtarz tzw. posoborowy i dwie ambonki, ławy dla ministrantów i scholi, a ostatnio fotel dla celebransa i siedzenia dla ministrantów. W ołtarzu głównym został na nowo zainstalowany po konserwacji obraz św. Józefa, został także częściowo odnowiony obraz Matki Bożej (wymieniono płótno, oczyszczono sukienkę i wota). Odnowiono też ambonę i chrzcielnicę. Po kilku latach nieobecności do kościoła powróciły boczne ołtarze: dolne części wykonano nowe, a nastawy i obrazy zostały odnowione i zrekonstruowane. Ołtarze zostały wyremontowane dzięki finansowej pomocy parafii pw. św. Kiliana Męczennika i Jego Towarzyszy w Nüdlingen (diecezja Würzburg w Niemczech), dlatego też podczas ich poświęcenia, którego dokonał podczas wizytacji Biskup Płocki, obecni byli przedstawiciele tej parafii: Eugen Hein oraz Irmtraud i Jürgen Hoefler.
Kościół dwukrotnie zabezpieczano przed kornikami i próchnicą. Pomalowano dach na kościele i zrobiono nową wieżę pokrytą blachą miedzianą. Wokół kościoła wyrównano teren i położono chodnik procesyjny z polbruku. Park przy kościele został ogrodzony, zasadzono też nowe drzewka i krzewy. W kościele zostało założone nowe nagłośnienie.
Zakupiono także przenośne nagłośnienie bezprzewodowe. W 2002 r. z okazji jubileuszu 50-lecia kapłaństwa pochodzący z parafii ks. Józef Janicki ufundował figurę Matki Bożej Fatimskiej, która została postawiona przy kościele.
W kaplicy filialnej w Sokołowie został pomalowany dach, uzupełniono tynki, zmieniono podłogę, pomalowano wnętrze, wykonano konfesjonał. Przed kaplicą zrobiono schody, zaś teren wokół uporządkowano i ogrodzono siatką. Odnowiono również figurę stojącą przy kaplicy. Cmentarz grzebalny otoczono nowym ogrodzeniem, wyremontowano i pomalowano bramę, utwardzono alejki i doprowadzono bieżącą wodę.
Na plebanii zostało założone centralne ogrzewanie olejowe, w pięciu pomieszczeniach zostały założone nowe podłogi z desek i prawie we wszystkich wymienione sufity, wymieniono też wiele tynków. Założona została nowa kanalizacja i wymienione urządzenia hydrauliczne i sanitarne. Zrobione zostały dwie łazienki, wyremontowano też pomieszczenie kuchenne, kancelarię wyposażono w nowe meble. Wszystkie okna w budynku plebanii wymieniono na plastikowe. Ogrodzono i zagospodarowano teren wokół plebanii: zrobiono oczko wodne z figurą Matki Bożej, zasadzono krzewy oraz kwiaty. Utwardzono podwórze, częściowo wykładając je płytami ażurowymi.
Ksiądz Proboszcz wraz z radą parafialną planują już inwestycje na przyszłość: trzeba przecież wymienić rynny na kościele, wyremontować dzwonnicę, zakupić nowy dzwon, wyremontować organy i osuszyć plebanię.

Przebieg wizytacji

Wizytę duszpasterską Biskupa Płockiego rozpoczęło spotkanie z pracownikami parafialnymi. O godz. 12.00 w szkole w Dulsku bp Stanisław Wielgus spotkał się z nauczycielami. W spotkaniu, podczas którego nauczyciele dzielili się z Księdzem Biskupem swoimi troskami i osiągnięciami, uczestniczył także Wójt gminy Radomin i Przewodniczący Rady Gminy. 2 godziny później Biskup Stanisław udał się do kaplicy w Sokołowie, gdzie spotkał się z wiernymi, modląc się Litanią do Najświętszego Serca Pana Jezusa.
O godz. 15.00 w kościele parafialnym sprawozdanie ze swojej działalności składali przedstawiciele grup i stowarzyszeń działających przy parafii. Po tym spotkaniu Ksiądz Biskup udał się na cmentarz parafialny, gdzie wraz z parafianami modlił się za zmarłych. Wizytacja zakończyła się Mszą św. ingresową o godz. 17.00, podczas której Ksiądz Biskup poświęcił odnowione ołtarze boczne oraz udzielił sakramentu bierzmowania grupie młodzieży.
„Chrystus to nie jest folklor, to nie jest zwyczaj, to nie jest obyczaj, to nie jest kultura; Chrystus to jest Droga, Prawda, Życie - mówił do bierzmowanych Ksiądz Biskup. - Bardzo serio trzeba potraktować ten sakrament, który dzisiaj otrzymacie. Nie należy się wstydzić wiary. Żyjemy w czasach, kiedy niektórzy ludzie, zdawać by się mogło znaczący w życiu społecznym, ponieważ przemawiają przez radio, piszą do różnych gazet; ci ludzie bardzo często z przekąsem, z ironią, z szyderstwem wypowiadają się na temat wiary i moralności chrześcijańskiej. Twierdzą, że jest to nienowoczesne, zacofane, zabobonne, że współczesny młody człowiek nie może tego wszystkiego uznawać. To jest fałsz. Pamiętajcie, że wiara i wiedza to są dwa skrzydła, na których ludzki rozum unosi się do góry do odwiecznej Prawdy. Nasza wiara, którą wyznajemy, nas nie upokarza - ona nas uszlachetnia. I nie wolno nam nigdy z tego powodu czuć się nienowoczesnym, niepostępowym. Wprost przeciwnie: wiary się nie wolno wstydzić, z wiary trzeba być dumnym”.
Odnosząc się do sprawozdań, które przedstawili członkowie działających przy parafii grup duszpasterskich, Ksiądz Biskup powiedział: „Cieszę się ogromnie, że jest tak dużo w waszej parafii ludzi głęboko wierzących, na serio traktujących swoje obowiązki religijne, przystępujących do sakramentów świętych. Jest to ogromnie ważne zwłaszcza w naszych czasach, kiedy atakowana jest rodzina chrześcijańska, małżeństwo chrześcijańskie, kiedy nawet prawodawstwo wielu narodów, a czasem i naszego narodu, jest skierowane przeciw rodzinie. Dobrze wiemy, że to od rodziny, od jej jakości, od tego, jaka ona jest, zależy los i społeczeństw, i narodów, a także Kościoła. Dlatego cieszę się bardzo, że wasza wspólnota parafialna jest silna Bogiem” - dodał Ksiądz Biskup.

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Rozważania na niedzielę: Lekarz-ateista zobaczył niemożliwe

2026-02-06 08:19

[ TEMATY ]

rozważania

ks. Marek Studenski

Mat. prasowy

Opowiadam o Alexisie Carrelu: racjonaliście, który jedzie do Lourdes przekonany, że zobaczy zbiorową histerię… a wraca wstrząśnięty tym, czego był świadkiem. I zadaje Bogu jedno z najuczciwszych pytań, jakie można zadać: „Jeśli to Twoje działanie – pozwól mi dopisać lepszy rozdział do mojego życia.”

Później wejdziemy w Ewangelię (J 9), gdzie pada pytanie, które każdy z nas zna aż za dobrze: „Dlaczego ja? Kto zawinił?”
CZYTAJ DALEJ

Miasto położone na górze

2026-02-03 11:34

Niedziela Ogólnopolska 6/2026, str. 22

[ TEMATY ]

homilia

Karol Porwich/Niedziela

Kiedy wiele lat temu pierwszy raz jechałem na pielgrzymkę do Rzymu, z niebywałym zachwytem oglądałem liczne miasta położone na bardzo wysokich i wąskich górach. W sposób zachwycający upiększały okolicę oraz świadczyły o geniuszu budowniczych. Słowa podziwu wypowiedzieliby zapewne znawcy arkanów sztuki obronnej oraz architekci krajobrazu. Miasto od zarania dziejów było synonimem dostatku i pełni. Zaspokajało niemal wszystkie ludzkie potrzeby: materialne, duchowe i intelektualne. Dawało poczucie komfortu i bezpieczeństwa, było obiektem marzeń i westchnień. Nieprzypadkowo czytamy w Apokalipsie św. Jana: „I Miasto Święte – Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża” (21, 2). Otóż my, chrześcijanie, mamy być jak miasto położone na górze. Miało ono bowiem zawsze i tę właściwość, że lampy uliczne świeciły w nim przez całą noc, dając możliwość odnalezienia się na jego terenie i uchwycenia kierunków. Nie tylko mieszkańcom, także innym. Ono świeciło całej okolicy i dosłownie nie było w stanie się ukryć. Każdy przyjaciel Jezusa jest solą i światłem. Chrześcijanie poprzez wierność Ewangelii chronią prawdziwe wartości przed zepsuciem – podobnie jak każda dobra sól konserwuje żywność, ale także nadają światu smak – tak jak szczypta soli poprawia smak pokarmów, np. sałatki. Jesteśmy dosłownie „konserwatorami” Wartości (pisanych wielką literą) i autentycznymi, a nie sztucznymi „polepszaczami smaku” wspólnoty społecznej. I to nie może się dokonywać wyłącznie w moim prywatnym domu, w czterech ścianach mego pokoju i w „więzieniu” własnej duszy. Dzisiejsza Ewangelia zadaje zdecydowany kłam poglądowi, który od lat jest nam, niekiedy z okrucieństwem, wręcz wpajany, że „wiara to sprawa prywatna”. Nigdy nie była i nigdy nie będzie prywatna, gdyż to jest niemożliwe. Jako najpiękniejsza i największa wartość ma służyć każdemu poszukującemu człowiekowi, zawsze i wszędzie. Jezus Chrystus – Droga, Prawda i Życie – chce dotrzeć do wszystkich ludzi bez wyjątku. Czyni to przez swych uczniów-misjonarzy. Koniecznie musimy przypomnieć tutaj słowa św. Jana Pawła II wypowiedziane w Lubaczowie: „Wiara i szukanie świętości są sprawą prywatną tylko w tym sensie, że nikt nie zastąpi człowieka w jego osobistym spotkaniu z Bogiem, że nie da się szukać i znajdować Boga inaczej niż w prawdziwej wewnętrznej wolności. Ale Bóg nam powiada: «Bądźcie świętymi, ponieważ Ja sam jestem święty!» (Kpł 11, 44). On chce swoją świętością ogarnąć nie tylko poszczególnego człowieka, ale również całe rodziny i inne ludzkie wspólnoty, również całe narody i społeczeństwa” (3 czerwca 1991 r.). Aby to było możliwe, musimy być autentyczni. Sól bywa jednak czasami skażona obcymi domieszkami, a świeca niekiedy bardziej kopci niż świeci. Niestety. Uważajmy na to. W Rzeszowie 2 czerwca 1991 r. papież przestrzegał nas konkretnie: „Bądź chrześcijaninem naprawdę, nie tylko z nazwy, nie bądź chrześcijaninem byle jakim”. I powtórzmy: soli w potrawie bywa naprawdę niewiele, a jednak daje smak!
CZYTAJ DALEJ

Zmarł ks. prałat Bolesław Sylwestrzak

2026-02-07 19:25

Agnieszka Bugała

ks. Bolesław Sylwestrzak

ks. Bolesław Sylwestrzak

7 lutego 2026 roku zmarł ks. Bolesław Sylwestrzak. Kapłan ten odszedł do wieczności w wieku 77 lat życia i 52 lat kapłaństwa.

Ksiądz Bolesław Sylwestrzak urodził się w 2 sierpnia 1948 roku w Borowie k/Jawora. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk kard. Bolesława Kominka 26 maja 1973 roku w katedrze pw. św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu. Po święceniach kapłańskich został skierowany jako wikariusz do parafii pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Malczycach [1973 -1975]. Jego kolejną parafią wikariuszowską była parafia św. Mikołaja w Brzegu [1975 - 1979] .Następnie posługiwał w parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Jeleniej Górze [1979-1984] oraz w Chojnowie [1984].
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję