Wyświęcony we Lwowie 21 września 1939 r. ks. Mieczysław Marszalik był najpierw kapelanem abp. Bolesława Twardowskiego, a po jego śmierci w 1944 r. bp. Eugeniusza Baziaka. Od 1946 r. pracował w administracji, a później diecezji gorzowskiej. Pełnił posługę prefekta Niższego Seminarium w Gorzowie Wlkp., a od chwili likwidacji Niższego Seminarium przez władze komunistyczne był notariuszem Kurii Biskupiej i referentem majątkowym, a także kapelanem i sekretarzem sługi Bożego bp. Wilhelma Pluty.
Z okazji pięciolecia sakry biskupiej bp. W. Pluty, dekretem z 24 listopada 1962 r. otrzymał nominację od papieża Jana XXIII na szambelana Ojca Świętego. Z okazji piętnastolecia sakry biskupiej bp. W. Pluty, dekretem z 29 listopada 1972 r. otrzymał od Ojca Świętego Pawła VI nominację na prałata honorowego.
Przez lata pracy kapłańskiej pełnił w Kurii Biskupiej następujące funkcje: członka Diecezjalnej Komisji Liturgicznej, Wzajemnej Pomocy Kapłańskiej, przewodniczącego Diecezjalnej Komisji Sztuki Kościelnej, członka Komisji Muzyki i Śpiewu Kościelnego, referenta majątkowego w Radzie Administracyjnej, redaktora „Gorzowskich Wiadomości Kościelnych”, wikariusza generalnego bp. Wilhelma Pluty, bp. Józefa Michalika i bp. Adama Dyczkowskiego, członka Rady Duszpasterskiej, członka Rady Administracyjnej, przewodniczącego Rady Wzajemnej Pomocy Kapłańskiej, członka Rady Konsultorów, Rady Kapłańskiej, w latach 1978-2003 kanclerza Kurii Biskupiej, a od 1978 r. dziekana Kapituły Katedralnej Gorzowskiej. 10 grudnia 1984 r. został mianowany przez Ojca Świętego Jana Pawła II protonotariuszem apostolskim (infułatem).
Oto ważniejsze fakty, godności i odznaczenia oraz rodzaje pracy ks. inf. M. Marszalika w służbie diecezji. Po przejściu na emeryturę we wrześniu 2003 r. mieszka nadal w domu biskupim i biskupowi diecezjalnemu służy radą jako „chodząca historia” diecezji.
Najbliższy współpracownik bp. Wilhelma Pluty, spowiednik, sekretarz, kapelan, zaufany do wszystkich skomplikowanych spraw personalnych. Przejmuje na siebie wiele trudnych spraw, by wspierać biskupa w sytuacjach, które czasem zdarzają się nie tylko w Kurii, ale i przy pełnieniu posługi duszpasterskiej, zwłaszcza wizytacji biskupich.
Bez reszty oddany Kościołowi, a konkretnie diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Ujawnia się to w pełnej poświęcenia pracy na wielu urzędach kurialnych i w całkowitym oddaniu biskupowi diecezjalnemu i jego najbliższym współpracownikom. Zatroskany o kapłanów i ich święte kapłaństwo; odwiedzający często kapłanów emerytów. Niezbadane i Bogu samemu znane są rozmowy z kapłanami przy okazji różnych spraw, jakie załatwiali z kanclerzem w Kurii Biskupiej.
Niezmiernie pracowity. Cały czas pracy w Kurii Biskupiej i w domu oddany w służbie Kościoła lokalnego. Nieuznający urlopu. Odznaczający się postawą służebną. Dosłownie pojmuje słowa Chrystusa, który przyszedł nie po to, aby Mu służono, ale aby służyć. Wychowawca młodzieży, która przygotowywała się do przyjęcia łaski powołania kapłańskiego. Do dzisiaj utrzymuje kontakty z wychowankami, zarówno kapłanami, jak i świeckimi.
Kapłaństwo ks. inf. M. Marszalika nacechowane jest wspaniałomyślnością i bezinteresownością. Oszczędności swoje przeznacza na cele diecezji, a szczególnie na sanktuarium w Rokitnie. Nie zabiega nigdy o godności ani przywileje. Jedyną troską Jego jest jak najwięcej czynić dla dobra Kościoła, a konkretnie Kościoła lokalnego.