Sobota 9 października. Pada ulewny deszcz. Pod katedrą stoi autobus oczekujący na pątników. Dziś w Hyżnem Kongres Różańcowy połączony z kolejną stacją Roku Pelczarowskiego. W strugach deszczu, mijając
kolejne autobusy dojeżdżamy do sanktuarium. Okazuje się, że członkowie Róż Żywego Różańca i czciciele Matki Bożej, to ludzie nielękliwi. Z każdą minutą przybywa ich coraz więcej. Kiedy ks. Marian Bocho
rozpoczyna radosne zawiązywanie wspólnoty jest nas na placu przed wiatą i w kościele około siedmiu tysięcy wiernych. Tak ocenia ks. kustosz Marek Gajda.
Różaniec - to dominujący temat spotkania i modlitwy. Mówi o tym diecezjalny moderator Róż Żywego Różańca, ks. Jan Smoła. Po katechezie wspólnota Rymanowa Zdroju prowadzi modlitwę różańcową.
Ludzie cierpliwie trwają w skupieniu, choć deszcz wzmaga się. Nieco przed dwunastą rozpoczyna się Msza św. Przewodniczy jej i słowo Boże kieruje do wiernych bp Jan Śrutwa z Zamościa. Pięknie mówi o sile
modlitwy różańcowej. Mając świadomość niedogodności darzy słuchaczy pobożnymi dykteryjkami, jak ta o Różańcu właśnie: „Mój profesor miał zwyczaj odmawiania Różańca na cmentarzu. Zgodnie z owym zwyczajem
czynił to pewnego dnia, a właściwie wczesnego wieczoru, kiedy zmierzch zasnuwał blaski dnia. Spotkała go na tej modlitwie kobieta, której droga wypadła przez cmentarz. Chcąc nabrać nieco odwagi zapytała
profesora: Nie boi się pan tak sam na cmentarzu o zmierzchu? Profesor, który nie tylko był człowiekiem pobożnym, ale i nie pozbawionym humoru odpowiedział bez zastanowienia: Kiedy żyłem, to się bałem.
I tyle widział kobietę, która już nie miała ochoty słuchać dalszych wynurzeń rzekomego ducha”. Ta chwila uśmiechu została wykorzystana, by wpisać w pamięć słuchaczy ważność modlitwy różańcowej.
Po Mszy św. słowa podziękowania skierował do celebransa i zebranych Ksiądz Arcybiskup, dziękując także bp. Adamowi Szalowi za dar obecności. Jak zwykle w sposób humorystyczny, ale z dydaktycznym zamysłem
umocnił zebranych na drodze modlitwy różańcowej i zaprosił na kolejne spotkanie, ostatnie w ramach pelczarowskich obchodów, do przeworskiej Bazyliki w dniach 12-13 listopada.
Cały rok modlą się na różańcu, dziś pielgrzymowali do Henrykowa
2026-08-22 11:31
ks. Łukasz
ks. Łukasz Romańczuk
Uczestnicy pielgrzymki
W Henrykowie odbywa się coroczna Archidiecezjalna Pielgrzymka Żywego Różańca. W tym roku przypada 200 lat wspólnoty Żywego Różańca, co sprawiło, że była to okazja do diecezjalnego świętowania powstania tej modlitewnej wspólnoty.
Na inaugurację spotkania konferencję wygłosił ks. Aleksander Radecki, który początek swojego słowa poświęcił na przypomnienie historii Żywego Różańca i dzieła, które zostało zapoczątkowane przez bł. Paulinę Jaricot, a finalnie stało się dziełem modlitwy w 140 krajach i jednym z czterech dzieł papieskich. - Modlitwa różańcowa jest podporą dla misji, a członkowie tej wspólnoty angażują się w dzieła misyjne - zaznaczył ks. Radecki, zwracając uwagę, że szczególnym miejscem było Loretto, gdzie Żywy Różaniec miał swoje “centrum”. - W 1862 roku w samej Francji było 2,5 miliona osób zaangażowanych w Żywym Różańcu. W Polsce pojawił się on w XIX w., ale aprobatę otrzymał dopiero za czasów kard. Wyszyńskiego - zaznaczył ks. Aleksander.
W Gdańsku zakończył się festiwal „Prosta droga do Boga”, a jego centralnym punktem była uroczysta Msza Święta, której przewodniczył kardynał Robert Sarah – jeden z najbardziej znanych i cenionych hierarchów Kościoła katolickiego na świecie. W wygłoszonej homilii połączył teologiczną głębię Apokalipsy z pamięcią o bohaterstwie księdza Ignacego Skorupki. Stawiał także trudne pytania o naszą dzisiejszą wolność, wiarę i postęp techniczny próbujący wyprzeć ze świata sacrum.
Kardynał Robert Sarah pochodzi z Gwinei i jest jedną z najważniejszych postaci współczesnego Kościoła. W wieku 34 lat został mianowany arcybiskupem Konakry przez papieża Jana Pawła II, stając się jednym z najmłodszych biskupów na świecie. Przez lata swojej posługi zasłynął jako odważny świadek wiary w czasach prześladowań oraz jako głęboki teolog.
Ziemia osunęła się i pochłonęła sto ofiar w Republice Środkowoafrykańskiej
Osunięcie ziemi spowodowane ulewnymi deszczami w zachodniej części Republiki Środkowoafrykańskiej (RCA), na granicy z Kamerunem, spowodowało dramatyczną liczbę ofiar. O katastrofie opowiada Vatican News misjonarz o. Marcello Bartolomei.
Do tragedii doszło w prymitywnej, rzemieślniczej kopalni złota w środkowoafrykańskiej wiosce Zamboye przy granicy z Kamerunem. We wtorek 18 sierpnia lawina ziemi i błota spowodowana ulewnymi sezonowymi deszczami osunęła się ze zbocza i zasypała dziesiątki osób w kopalni. Kameruńskie media donoszą, że z błota wydobyto co najmniej 107 ciał, a akcję ratowniczą utrudniają nieustanne opady. Według niektórych relacji, po pierwszym osunięciu gruntu, gdy na miejsce przybyli ratownicy i okoliczni mieszkańcy, doszło do drugiego, które pociągnęło za sobą liczne, kolejne ofiary.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
