Intronizacja Chrystusa Króla Wszechświata staje się znakiem czasu, którego nie można pominąć. Intronizacja, czyli umieszczenie Pana Jezusa na pierwszym miejscu w swoim życiu, uznanie Go za Pana i Króla i podporządkowanie wszystkiego Jego prawu. O tej naglącej potrzebie pisała już polska mistyczka służebnica Boża Rozalia Celakówna przed II wojną światową. Jak zeznawała, na podstawie swych mistycznych przeżyć, intronizacji swego Boskiego Serca, domagał się Pan Jezus od narodu polskiego, aby dokonał tego w skali nie tylko religijnej, ale także w skali całego życia państwa polskiego.
Na tę prośbę Pana Jezusa starają się odpowiedzieć tworzone w Polsce grupy świeckich katolików, którzy przez cotygodniową adorację eucharystyczną, wynagradzają Panu Jezusowi na grzechy swoje i swojego środowiska. Grupy te noszą nazwę Wspólnot dla Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa. Przez swą adorację, wynagradzanie za grzechy, pragną wprowadzać rodziny na drogę Intronizacji Chrystusa Króla.
W parafii Koniemłoty w październiku 2004 r. powstała Wspólnota dla Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa. Pierwsza adoracja eucharystyczna odbyła się 14 października ub. r. we czwartek. Od tego czasu co tydzień grupa osób adoruje Pana Jezusa wystawionego w Najświętszym Sakramencie. Te adoracje prowadzone przez przedstawicieli różnych miejscowości mają za cel intronizację Chrystusa Króla w rodzinach parafii oraz swą modlitwą przygotowywać intronizację Chrystusa Króla w skali całego narodu.
Istnienie grupy ludzi adorujących Najświętszy Sakrament jest podstawowym warunkiem, aby intronizacja Chrystusa Króla mogła prawdziwie zaistnieć w życiu Kościoła i państwa, aby nie być tylko uroczystością jednego dnia. Warto w ramach Roku Eucharystii, przy tworzeniu grup adoracyjnych w parafiach, nadać tym grupom charakter Wspólnot dla Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa. Piękna idea tych wspólnot mogłaby się przerodzić w trwałe, cotygodniowe adorowanie o charakterze wynagradzającym. Zadaniem tej grupy jest gromadzenie na tej adoracji wszystkich wspólnot i ruchów oraz wszystkich wiernych. W ten sposób Rok Eucharystii mógłby zaowocować w skali Polski wielkim wołaniem o przywrócenie Królestwa Serca Pana Jezusa we wszystkich strukturach życia społecznego. Chrystus wszystko odnawia, uzdrawia, przemienia na lepsze. Na klęczkach musi się zrodzić nowa rzeczywistość, przychylna dla człowieka. Prośmy Pana Boga, aby Rok Eucharystii zaowocował powstaniem takich wspólnot w skali całego Kościoła w Polsce.