Reklama

Serwis kościelny

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Zamość

Reklama

X Zamojskie Dni Filmu Religijnego „Sacrofilm 2005” odbywały się od 16 do 25 stycznia. Spotkania z filmem religijnym, organizowane w ramach Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan, odbywają się pod hasłem W drodze do jednego Ojca.
„Sacrofilm” zainaugurowała 16 stycznia uroczysta Msza św. pod przewodnictwem bp. Jana Śrutwy w kościele pw. św. Mikołaja. Następnie odbyła się tam projekcja filmu El Misionero i spotkanie z jego reżyserem Wojciechem Staroniem.
17 stycznia w siedzibie Wyższej Szkoły Zarządzania i Administracji wykład otwarty Żydowskie poczucie samotności wygłosiła Helena Datner. Tego dnia zaprezentowano dwa filmy Ładny dzień Jana Jakuba Kolskiego i Ono Małgorzaty Szumowskiej.
Otwarcie wystawy Papież w Ziemi Świętej, wykład otwarty Krzysztofa Zanussiego pt. Dlaczego zło jest fotogeniczne oraz projekcja jego filmu Życie za życie i spotkanie z reżyserem wypełniły program „Sacrofilmu” 17 stycznia.
19 stycznia w Wyższej Szkole Zarządzania i Administracji prof. Eugeniusz Sakowicz wygłosił wykład otwarty pt. Koncepcja życia wiecznego w islamie. Były też projekcje filmów dokumentalnych Macieja Adamka I nie opuszczę cię aż do śmierci; Życie przed tobą; Co dzień bliżej nieba oraz spotkanie z reżyserem.
20 stycznia abp Abel wygłosił wykład otwarty pt. Droga do wieczności w prawosławiu, miała też miejsce projekcja filmu Pan Ibrahim i kwiaty Koranu w reż. Francois Dupeyron’a.
21 stycznia wypełniły: projekcja filmu dokumentalnego Krzysztofa Kieślowskiego pt. Gadające głowy, projekcja filmu Wszystko albo nic Mike’a Leigh oraz spotkanie z Piotrem Kotowskim.
Na ostatnie dni „Sacrofilmu”, 23 i 24 stycznia, złożyły się: promocja książki pt. Z Ziemi Obiecanej... s. Miriam Dzieciątka Jezus w kościele pw. św. Michała Archanioła oraz wykład otwarty pt. Dialog ekumeniczny a misyjność Kościoła z doświadczeń ekumenizmu na Ukrainie, wygłoszony przez przedstawiciela Kurii Biskupiej w Łucku na Ukrainie.
Zamojskie Dni Filmu Religijnego zorganizowali: Kino „Stylowy” w Zamościu, Wyższa Szkoła Zarządzania i Administracji w Zamościu, parafia pw. św. Antoniego w Dyniskach. Honorowy patronat nad „Sacrofilmem” sprawowali: bp Jan Śrutwa, reżyser Krzysztof Zanussi i prezydent Zamościa Marcin Zamoyski. Patronem medialnym było Katolickie Radio Zamość.

Doroczne spotkanie opłatkowe środowisk twórczych diecezji zamojsko-lubaczowskiej odbyło się 23 stycznia. Mszy św. w kościele Ojców Franciszkanów przewodniczył i kazanie wygłosił bp Mariusz Leszczyński. Dalsza część spotkania miała miejsce w Zamojskim Domu Kultury, gdzie podzielono się opłatkiem oraz zaprezentowano spektakl Teatru „Arki Lwowskiej” pt. Świąt Wesołych w Mega. Spotkanie opłatkowe zorganizował diecezjalny duszpasterz środowisk twórczych ks. Józef Jan Dudek.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W Salonie Artystycznym Uczelni Zamoyskiego 14 stycznia zaprezentowano wystawę fotografii Michała Stępnia, wieczór autorski Jerzego Sprawki oraz koncert zespołu poezji śpiewanej.

Elegancja średniowiecza, splendor renesansu - wystawę pod takim hasłem można oglądać od 14 stycznia w Muzeum Zamojskim.

Wigilijna pastorałka - tak zatytułowano koncert noworoczny w wykonaniu Zespołu Pieśni i Tańca „Zamojszczyzna”. Koncert odbył się 16 stycznia w Zamojskim Domu Kultury.

Kolejne spotkanie z cyklu Podwieczorków czwartkowych zorganizowano 27 stycznia. Gościem Zamojskiego Domu Kultury był zespół muzyki chrześcijańskiej „Effatha”.

Krasnobród

Z udziałem bp. Jan Śrutwy 19 stycznia odbyło się spotkanie opłatkowe Kapituły „Dziedzictwo narodów - święta sprawa”. Spotkanie poprzedziła Msza św. w sanktuarium Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny pod przewodnictwem Księdza Biskupa. Oprawę muzyczną Liturgii przygotował chór z parafii pw. św. Maksymiliana Kolbego z Lublina.

Hrubieszów

Spotkanie opłatkowe członków i sympatyków Towarzystwa Regionalnego Hrubieszowskiego im. ks. St. Staszica odbyło się 16 stycznia. Spotkanie poprzedziła Msza św. w kościele pw. św. Mikołaja pod przewodnictwem ks. Waldemara Malinowskiego, duszpasterza regionalistów.

2005-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Potrzeba roztropności – apeluje swoją postawą Jezus

2026-01-21 08:10

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Ks. Krzysztof Młotek

Bazylika Św. Pawła za Murami

Bazylika Św. Pawła za Murami

Potrzeba roztropności – apeluje swoją postawą Jezus. Uderzają słowa Ewangelisty, który mówi, że Jezus, kiedy usłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Dla czego? Obawiał się Heroda? Ale czy Bóg może się kogoś bać? Przed kimś uciekać?

Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło». Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie». Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim. A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.
CZYTAJ DALEJ

Leon XIV apeluje o budowanie autentycznych relacji międzyludzkich

2026-01-24 13:14

[ TEMATY ]

media

Dzień Środków Społecznego Przekazu

Vatican Media

Naszym zadaniem jest budowanie autentycznych relacji - pisze Ojciec Święty w Orędziu na 60 Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu. Jego hasłem są słowa: „Chronić ludzkie głosy i twarze”. Będzie on obchodzony w Polsce w trzecią niedzielę września, 20 września. Papież zaznacza, iż strzeżenie ludzkich głosów i twarzy oznacza strzeżenie osoby, jej godności i jej powołania do spotkania.

Twarz i głos są cechami unikalnymi, wyróżniającymi każdej osoby - ukazują jej niepowtarzalną tożsamość i są elementem konstytutywnym każdego spotkania. Starożytni dobrze o tym wiedzieli. Tak więc, aby zdefiniować osobę ludzką, starożytni Grecy używali słowa „twarz” (prósopon), które etymologicznie wskazuje na to, co znajduje się przed wzrokiem, miejsce obecności i relacji. Łaciński termin persona (od per-sonare) zawiera natomiast w sobie dźwięk - nie jakikolwiek dźwięk, ale niepowtarzalny głos konkretnej osoby.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję