Wspólnota Żywej Drogi Krzyżowej, licząca 29 Dróg Krzyżowych, wyrosła w kwietniu 2004 r. ze wspólnoty Odnowy w Duchu Świętym w parafii Matki Bożej Rzeszowskiej jako wyraz potrzeby przeżycia dogłębnie Tajemnicy Odkupienia, którą przeżywamy w każdej ofierze Mszy św. Opiekunem duchowym Wspólnoty jest o. Rajmund Matejko OFM.
Żywa Droga Krzyżowa liczy około 430 osób. Swym zasięgiem obejmuje nie tylko Rzeszów, ale i odległe miasta, np. Zamość, Wrocław, jak również osoby mieszkające za granicą. Należą do niej ludzie młodzi, studenci, pielęgniarki, małżeństwa, rodziny, ludzie różnych zawodów i w różnym wieku.
Zasada działania Drogi Krzyżowej jest podobna jak zasada działania Róż Różańcowych. Droga Krzyżowa podzielona jest między 14 osób. Codziennie przez cały miesiąc jedna osoba rozważa wyznaczoną stację, dzięki duchowej łączności ma ona zasługę rozważenia całej Drogi.
Jedną stację mogą mieć dwie osoby lub cała rodzina. Zmiana stacji następuje w pierwszy piątek miesiąca. Nad zmianą czuwa osoba odpowiedzialna za Drogę Krzyżową przez kontakt bezpośredni, telefoniczny, listowny, jak również za pomocą poczty elektronicznej. Dzięki temu mogą być duchowo połączone osoby z różnych miejsc w Polsce i na świecie.
Przez nabożeństwo Drogi Krzyżowej wspólnota pragnie podziękować Panu Jezusowi za łaskę zbawienia i za wszystkie otrzymywane codziennie łaski, przeprasza za grzechy swoje i całego świata oraz prosi we wszystkich intencjach, które codziennie składa w Niepokalanym Sercu Maryi. W tej modlitwie zawarte są różne intencje, m.in.: za Ojca Świętego, o jedność Kościoła Świętego, za Polskę, żeby pozostała wierna Chrystusowi i Jego Matce; o dobrych Pasterzy parafii i diecezji; o powołania; o nawrócenie grzeszników; za zmarłych; za młodzież, żeby nie uległa ateizacji i nie straciła wiary oraz tożsamości religijnej; za wszystkie sprawy rodzinne, osobiste i społeczne.
W związku z tworzeniem się i rozwojem Wspólnoty Żywej Drogi Krzyżowej powstała konieczność utworzenia Rady Odpowiedzialnych za poszczególne grupy zadań i obowiązków: oprawę liturgiczną, tworzenie Dróg Krzyżowych, sprawy organizacji pomocy finansowej, gospodarcze, porządkowe, śpiew i muzykę, gry i zabawy.
Wspólnota Drogi Krzyżowej nie jest obojętna na problemy życiowe i materialne członków. Prośby kierowane do Wspólnoty nie pozostają bez echa. Grupa objęła pomocą m.in. rodzinę będącą w bardzo trudnej sytuacji finansowej i materialnej, zorganizowała zbiórkę odzieży dla dzieci. Członkowie Wspólnoty pomagają osobom chorym, starszym oraz będącym w potrzebie duchowej i materialnej.
W celu poznania się organizowane są spotkania dla wszystkich chętnych ze Wspólnoty. Droga Krzyżowa jednoczy osoby z różnych wspólnot i grup w Kościele. Nabożeństwo na stałe zostało włączone w życie parafii przy klasztorze Ojców Bernardynów.