W Muzeum Narodowym w Warszawie czynna jest wystawa Bretania i malarze polscy w Bretanii (1890-1939). Jest to przeniesienie ekspozycji prezentowanej w 2004 r. w ramach sezonu polskiego we Francji w Bretońskim Muzeum Departamentalnym.
Wystawa ta cieszyła się w Bretanii (regionie kojarzonym z Gauguinem i innymi wybitnymi artystami) dużym powodzeniem, obejrzało ją 30 tysięcy widzów i w konsekwencji została uznana przez prasę za wydarzenie lokalnego sezonu kulturalnego. Według organizatorów rozbudziło to zainteresowanie miejscowych władz wymianą kulturalną z Polską, co zaowocowało projektem podróży młodzieży francuskiej śladami mieszkających tam Polaków oraz współpracą muzyczną. W Warszawie oglądamy powtórzoną tamtą ekspozycję wzbogaconą o pozycje ze zbiorów lokalnych muzeów Bretanii.
Dzieła zgromadzone na wystawie zostały zaprezentowane w dwóch częściach: Malarze polscy w Bretanii (1890-1939) i Bretania - sztuka i tradycja. W pierwszej z nich oglądamy obrazy polskich malarzy, którzy przed I wojną światową we Francji kształcili swe umiejętności i w Bretanii szukali inspiracji twórczych. Byli wśród nich tacy znani artyści, jak Władysław Ślewiński, Tadeusz Makowski, Eugeniusz Zak, Mela Muter, Gustaw Gwozdecki i wielu innych. W swoich dziełach odkrywali oni specyficzne piękno tego nadmorskiego regionu oraz obyczaje jego mieszkańców, żyjących od wieków zgodnie z prawami natury i tradycją chrześcijańską. W drugiej części wystawy oglądamy dzieła artystów francuskich z przełomu XIX i XX w. oraz produkty tamtejszej sztuki ludowej, co ukazać ma sztukę i tradycję Bretanii. Wystawa potrwa do 28 marca.