28 lutego, w 20. rocznicę nominacji biskupiej bp. Romana Marcinkowskiego, który tego dnia obchodził także swój dzień urodzin i imienin, w kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego w Płocku uroczystej Mszy św. koncelebrowanej z udziałem Biskupa Jubilata, profesorów Seminarium oraz pracowników Kurii Diecezjalnej przewodniczył pasterz Kościoła płockiego - bp prof. dr hab. Stanisław Wielgus.
Po rozpoczęciu Mszy św. głos zabrał ks. prał. prof. dr hab. Ireneusz Mroczkowski - rektor WSD, który skierował słowa wdzięczności za czas i owoce pasterskiej posługi Biskupa Jubilata. Mówca stwierdził, iż owej posługi nie da się zmierzyć latami ani ilością, gdyż każda sprawowana Eucharystia jest już wielkością doskonałą samą w sobie. Przypomniał także, iż w ten czas 20 lat posługiwania biskupiego wpisały się trzy roczniki kapłańskie, które „dojrzały” w gmachu płockiego Seminarium. „To jedno pokolenie młodzieży, to setki, jeśli nie tysiące spotkań z chorymi, tylu naszych braci kapłanów odprowadzonych na cmentarz. To wreszcie nieprzeliczone kazania, narady, choćby wspólnie przeżywany synod naszej diecezji czy niezapomniana wizyta Jana Pawła II w Płocku”. Ksiądz Rektor wezwał zebranych do modlitwy o „świeżą nadzieję na następne 20 lat posługiwania czcigodnego Księdza Biskupa”. Zachęcił także do modlitwy w intencji chorych: Ojca Świętego Jana Pawła II i wieloletniego ojca duchownego płockiego Seminarium - ks. prał. Jana Łaszczyńskiego.
Homilię w czasie Mszy św. wygłosił bp Roman Marcinkowski, który na początku swojego słowa wskazał na szczególne znaczenie Eucharystii w życiu Kościoła. Stwierdził, iż Kościół nie ma nic cenniejszego ponad nią i dlatego przychodzimy właśnie tu - do kaplicy seminaryjnej, aby z Chrystusem przeżywać to, co wielkie. Ksiądz Biskup wspomniał początek swojej drogi zmierzającej ku kapłaństwu, kiedy to kaplica seminaryjna stała się m.in. dla niego szczególnym miejscem - miejscem przebywania z Panem Eucharystycznym. Był to czas zgłębiania tej wielkiej tajemnicy, w której Bóg żywy nieustannie daje się cały i bez reszty.
Nawiązując do czytań mszalnych, Kaznodzieja ukazał charakterystyczne cechy posłannictwa Chrystusa, które w znacznej mierze związane było z palestyńskim miastem Nazaret. To właśnie w tym miejscu Syn Boży wychował się i nauczał. Odrzucenie Zbawiciela, jakie się tam dokonało z powodu głoszonej przez Niego nauki, pozostaje dla nas głoszących Słowo Boże wzorem zabiegania o prawdę za wszelką cenę. Jeśli pragniemy, aby w naszym posłannictwie wyrażało się posłannictwo Chrystusa, to w żadnym wypadku nie wolno nam schlebiać ludziom za cenę zdrady Bożych wartości.
Ksiądz Biskup przypomniał, iż wszyscy ochrzczeni powołani są do głoszenia Słowa Bożego i do wskazywania rzeczywistości nadprzyrodzonej jako celu życia. Kapłan natomiast w sposób szczególny powinien być znakiem i świadkiem Bożych spraw. Tak jak Jezus winien opatrywać rany serc złamanych, szukać tego, co zginęło i tak żyć Bogiem, aby nic nie zniekształcało Jego obecności w świecie.
Po zakończonej Mszy św. wszyscy udali się do seminaryjnego refektarza, gdzie przedstawiciele samorządu kleryckiego złożyli Księdzu Biskupowi życzenia: „Niech Chrystus obdarzy Księdza Biskupa swoją miłością i przyjaźnią. Niech każdego dnia udziela radości z owocnej pracy dla Boga i ludzi. Niech Jego miłość, która jest źródłem powołania biskupiego, wskazuje sens i cel pasterskiej posługi”. W słowach życzeń zawarte były również wyrazy wdzięczności i podziękowania za troskę, jaką Biskup Pomocniczy otacza całą diecezję, a szczególnie Seminarium. Tego dnia pamiętano także o drugim solenizancie, ks. dr. Romanie Mosakowskim, który od września pełni w Seminarium posługę ojca duchownego.