Podczas Mszy św. Biskup łowicki poświęcił oleje, używane podczas udzielania sakramentów oraz sprawowania obrzędów konsekracji kościołów i naczyń liturgicznych. Olej, poświęcony podczas wielkoczwartkowej Mszy św., nazywany jest w języku łacińskim chrisma - stąd pochodzi spolszczona nazwa „Msza św. Krzyżma”. Ukazuje ona najczytelniej wspólnotę kapłanów, jedność biskupów i kapłanów Kościoła lokalnego z Chrystusem.
W homilii bp Andrzej F. Dziuba nawiązał m.in. do przesłania Listu Ojca Świętego do Kapłanów na Wielki Czwartek 2005 r. Wskazał na kilka istotnych wątków tego Listu, które oscylują wokół troski o duchowość kapłańską. „Tę duchowość kapłanów Ojciec Święty rozpracowuje, opierając ją na słowach, które wypowiadamy podczas każdej Mszy św. w momencie konsekracji - mówił Ksiądz Biskup. - Najpierw jest to potrzeba wdzięczności, idąca za samym sensem Eucharystii, która jest wdzięcznością. (…) Ta wdzięczność, jak wskazuje Ojciec Święty, powinna być nieustanna. (…) Obok wdzięczności, wątkiem naszej duchowości winno być ciągłe darowanie - obdarowywanie, podobne do znaku Ofiary Chrystusa na krzyżu. (…) Ojciec Święty akcentuje bardzo ważny wątek tego obdarowania, mówiąc, że w życiu kapłańskim może być tak, iż w posłuszeństwie miłości trzeba niekiedy zrezygnować z upragnionej przestrzeni wolności - do tego stopnia powierzyć samego siebie Kościołowi. Idąc dalej za słowami konsekracji, Ojciec Święty wskazuje, iż nasze życie kapłańskie winno mieć w sobie znamiona zbawcze. Takim bowiem jest i pozostaje zawsze Chrystus w Eucharystii: jest za wszystkich i za wszystko. Stąd Ojciec Święty oczekuje, abyśmy jako kapłani byli coraz bardziej doskonali w świętości, a przez to coraz bardziej wiarygodnymi świadkami naszego posłannictwa.
Kolejny wątek to wspomnienie. Eucharystia to wspomnienie. Ale musimy natychmiast dodać, jak podkreśla Ojciec Święty, to uobecnienie sakramentalne śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.
Następny wątek to konsekrowanie. Chrystus w konsekracji prawdziwie, rzeczywiście i substancjalnie jest obecny pod dwiema postaciami. I tutaj Ojciec Święty daje nam bardzo praktyczne wskazanie, bo mówi, że zachowanie wielkiej troski o normy liturgiczne to jest troska o świętość Eucharystii i sprawowanych sakramentów. Świętość kapłanów winna być widoczna w stylu bycia, w sposobie sprawowania świętych sakramentów.
Kolejny wątek, który Ojciec Święty podnosi w swoim przesłaniu, to potrzeba ciągłego ukierunkowania na Chrystusa. Misja paschalna Chrystusa jest ciągle trwającym dziełem zbawczym. Z naszej strony winna być ciągle pokazana prawda, którą św. Paweł wyraził słowami: «Dla mnie żyć to Chrystus»”.
Po homilii kapłani odnowili swoje przyrzeczenia, złożone podczas święceń kapłańskich. Następnie, w procesji darów ołtarza, zostały przyniesione oleje do poświęcenia Krzyżma świętego, chorych i katechumenów. Umocnieni na duchu, po odnowieniu przyrzeczeń kapłańskich, duszpasterze rozjechali się do swoich parafii, by jeszcze tego dnia, w godzinach popołudniowych, sprawować Mszę św. Wieczerzy Pańskiej.