To nabożeństwo pasyjne, sięgające korzeniami średniowiecznych przedstawień religijnych, zostało zapoczątkowane przez franciszkanów ok. roku 1600 w jerozolimskiej bazylice Grobu Chrystusa. W Polsce od kilku lat odprawiają je w Wielki Piątek duchowi synowie św. Franciszka z Asyżu w Krakowie (od 1997 r.) oraz w Sanoku (od 2003 r.).
„Nasze nabożeństwo, będące nieco skróconą wersją pierwowzoru, składało się z czterech stacji, umieszczonych w różnych miejscach kościoła. Te stacje to Skazanie na śmierć, Ukrzyżowanie i śmierć, Namaszczenie Ciała Chrystusa oraz Grób. Przy każdej z nich czytano odpowiednie fragmenty Ewangelii, a komentator wyjaśniał ich znaczenie. Ministranci i lektorzy wykonywali parateatralną ilustrację do poszczególnych scen” - wyjaśnia prowadzący nabożeństwo o. Stanisław Glista z klasztoru franciszkanów w Sanoku.
Najbardziej przejmująca scena miała miejsce podczas drugiej stacji, kiedy to dwaj lektorzy, przedstawiający Nikodema i Józefa z Arymatei, dokonali opuszczenia ciała Chrystusa z krzyża. Po zdjęciu cierniowej korony, oderwali oni gwoździe od krzyża, ucałowali je i umieścili na tacy. Następnie procesja z figurą Zbawiciela przeszła do tzw. „kamienia namaszczenia”. Nastąpiło tam namaszczenie Ciała olejkami i wonnościami, przywiezionymi m.in. z Rosji i Uzbekistanu. Po zawinięciu Ciała w płótna pogrzebowe i przeniesieniu do grobu, rozpoczęło się nocne czuwanie przy wystawionym do adoracji Najświętszym Sakramencie.
Misterium pogrzebu Jezusa Chrystusa należy do najpiękniejszych i najbardziej przejmujących nabożeństw Wielkiego Tygodnia w Jerozolimie. Wierni uczestniczący w misterium w Sanoku, byli zaskoczeni jego widowiskowością, surowością oraz plastycznością inscenizacji. Śpiew pieśni wielkopostnych i Gorzkich Żali pozwolił właściwie przeżyć oraz uzewnętrznić napięcie emocjonalne i wzruszenie, które towarzyszyło zebranym w świątyni franciszkańskiej.