„Aklamacja: całe zgromadzenie, łącząc się z mocami niebios, śpiewa: Święty. Aklamację tę, stanowiącą część Modlitwy Eucharystycznej, wykonuje cały lud razem z kapłanem”.
(Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego, 79 b)
Wielkie dziękczynienie, jakie kapłan zanosi Bogu, Stwórcy Świata i Zbawicielowi człowieka, w modlitwie zwanej Prefacją, przeradza się w radosny śpiew całej wspólnoty, w którym Kościół pielgrzymujący na ziemi łączy się z Kościołem uwielbionym w niebie i z zastępami aniołów. Każdy z nas łączy swój głos z dziękczynieniem, jakie cały świat, całe stworzenie: byty widzialne i niewidzialne, zanosi Bogu. Tym śpiewem jest drugi element Modlitwy Eucharystycznej: Aklamacja Sanctus - Święty.
„Święty, Święty, Święty” - trzykrotne powtórzenie słowa „święty” wyraża najwyższy stopień świętości, bo Bóg i tylko On jest Nieskończoną i Doskonałą Świętością. Tę Świętość wychwalają zastępy niebieskie i wszystkie stworzenia, Izajasz wkłada te słowa w usta Serafinów, a św. Jan w Apokalipsie - w usta czterech Zwierząt.
Pan Bóg zastępów - Bóg jest Panem całego świata, On jest początkiem i celem wszystkich „zastępów” stworzenia, świata widzialnego i niewidzialnego. On jest wszechmogący.
„Pełne są niebiosa i ziemia chwały Twojej” - W Starym Testamencie chwała Boża przebywała w miejscu świętym - najpierw w namiocie spotkania, potem w świątyni jerozolimskiej. Nowy Testament w Jezusie Chrystusie ukazuje nam ziemię i niebo pełne chwały Bożej, odmienione przez nią. Ta chwała objawia się w sposób szczególny w sprawowanej Eucharystii. A my, przyjmując Eucharystię, stajemy się głosem, który w imieniu całego stworzenia wielbi chwałę Bożą.
„Hosanna na wysokości” - etymologicznie „hosanna” znaczy: „zbaw mnie”, a zatem jest to śpiew skierowany do Chrystusa - Mesjasza i Zbawiciela, który zasiada na wysokościach.
Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie” - to Chrystus jest Tym, który przychodzi, to Jego oczekiwano przez wieki, a teraz w Eucharystii przychodzi ponownie by być z nami.
W dniu dzisiejszym Ojciec Święty Leon XIV mianował czterech nowych biskupów pomocniczych dla swojej diecezji. Każdemu z nich powierzony zostanie jeden z sektorów, na które podzielona jest papieska diecezja.
Od 1966 roku diecezja rzymska podzielona jest na pięć sektorów (centralny, północny, zachodni, południowy i wschodni) zarządzanych przez biskupów pomocniczych. Cztery z nich od ponad roku pozostawały wakujące, po tym jak papież Franciszek powierzył dotychczasowym biskupom inne zadania.
Jonasz słyszy słowo Pana „po raz drugi”. Księga ukazuje Boga, który ponawia posłanie, gdy prorok wraca z drogi ucieczki. Niniwa jest „wielkim miastem”, znakiem potęgi Asyrii, państwa budzącego grozę w Izraelu. Przepowiadanie ma formę skrajnie krótką. W hebrajskim brzmi: ʿôd ʾarbaʿîm yôm wə-nînəwê nehpāket – pięć wyrazów. Czasownik nehpāket pochodzi od rdzenia hāpak, „przewrócić, odmienić”. Ten sam rdzeń opisuje „przewrócenie” Sodomy, a tutaj staje się zapowiedzią, która prowadzi do przemiany całego miasta. Liczba czterdzieści w Biblii wiąże się z czasem próby i oczyszczenia. Reakcja Niniwitów zaczyna się od wiary: „uwierzyli Bogu”. Potem pojawia się post, wór i popiół, od możnych do najuboższych. Uderza włączenie zwierząt w znak publicznej pokuty. Tekst podkreśla także konkretną zmianę postępowania: odejście od „gwałtu” (ḥāmās), czyli przemocy i wyzysku. Finał nie opisuje wzniosłych uczuć, lecz czyny: „Bóg widział ich postępowanie”. Sformułowanie o tym, że Bóg „pożałował” kary, należy do biblijnego języka mówiącego o Bogu w kategoriach ludzkich (antropopatia); akcent pada na Jego wolę ocalenia. Św. Hieronim zwraca uwagę na wariant Septuaginty, gdzie w Jon 3,4 pojawia się „trzy dni”, i broni lektury „czterdzieści”, łącząc ją z postem Mojżesza, Eliasza i Jezusa. Św. Augustyn tłumaczy, że groźba wobec Niniwy nie jest kłamstwem, skoro prowadzi do nawrócenia. Św. Jan Chryzostom widzi w Niniwie miasto ocalone dzięki upomnieniu, które budzi sumienie, a nie zaspokaja ciekawość o przyszłości. Liturgia Wielkiego Postu stawia tę scenę przy prośbie o znak i kieruje spojrzenie ku nawróceniu, które obejmuje decyzje i relacje.
77 proc. ankietowanych w sondażu IBRIS dla Radia ZET opowiedziało się za wprowadzeniem zakazu korzystania z mediów społecznościowych dla dzieci poniżej 15. roku życia.11,4 proc. badanych jest temu przeciwna, a 11,6 proc. nie ma zdania w tej sprawie.
W sondażu, którego wyniki opublikowano w czwartek, badanym zadano pytanie: „czy należy w Polsce wprowadzić zakaz korzystania z mediów społecznościowych dla dzieci poniżej 15. roku życia?”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
