Jest ona pierwszą Malgaszką, wyniesioną przez Kościół na ołtarze. Beatyfikował ją w 1989 r. papież Jana Paweł II podczas swej wizyty na Madagaskarze.

Wiktoria Rasoamanarivo (1848-1894) uczęszczała do szkoły katolickiej, dzięki czemu w wieku 15 lat przyjęła chrzest. Rok później wyszła za mąż za syna ówczesnego premiera. Małżeństwo nie było udane, nie zgodziła się jednak na rozwód, a nawet udało jej się doprowadzić męża do chrztu. Założyła stowarzyszenie maryjne i została jego przewodniczącą.

Gdy podczas wojny francusko-malgaskiej wydalono zagranicznych misjonarzy, oskarżając ich o zdradę kraju, wraz z bł. Rafałem Rafiringą, miejscowym zakonnikiem ze zgromadzenia braci szkolnych, udało jej się podtrzymywać życie lokalnego Kościoła, który liczył wówczas kilkanaście tysięcy wiernych.

Zmarła w opinii świętości wyniku choroby, mając zaledwie 46 lat. Jej doczesne szczątki złożono w 1961 r. pośród grobów misjonarzy, a po beatyfikacji przeniesiono w 1993 r. do specjalnie zbudowanej kaplicy przy katedrze.