Trzy lata temu w gronie bezrobotnych z Łodzi i Konstantynowa pojawił się projekt zorganizowania pielgrzymki biegowej do Matki Bożej na Jasnej Górze. Realizację tego projektu rozpoczęto bez żadnych środków i choć wydawało się to nierealne, dzięki dobrym ludziom i zaangażowaniu organizatorów, pielgrzymka pod hasłem Wiara, Nadzieja Miłość, w intencji bezrobotnych, słabych i zagubionych w meandrach życia, nie tylko się odbyła, ale z sukcesem została powtórzona następnego roku. Wieść o tym niezwykłym przedsięwzięciu dotarła do bp. Adama Lepy, który zachęcił jego pomysłodawców, aby utworzyli stowarzyszenie. I tak z inspiracji Księdza Biskupa we wrześniu 2005 r. powstało Stowarzyszenie Integracji Społecznej „Wiara, Nadzieja, Miłość”, które natychmiast podjęło działania na rzecz najbardziej potrzebujących. W udostępnionym przez miasto lokalu przy ul. Wólczańskiej 225, 4 razy w tygodniu wydawanych jest 60 litrów ciepłej i pożywnej zupy. 30 osób objęto całodziennym wyżywieniem. Z nadejściem chłodów ośmiu bezdomnych znalazło schronienie w lokalu Stowarzyszenia. Wszyscy pomagają sobie nawzajem. Przed Bożym Narodzeniem bp Adam Lepa uczestniczył w wigilii zorganizowanej przez komitet założycielski Stowarzyszenia, któremu pomocą i radą służą Siostry Urszulanki SJK. Ksiądz Biskup nie szczędził słów uznania i zachęty, które bardzo podbudowały uczestników wigilijnego spotkania. Takich dobrych słów i gestów bardzo im potrzeba, rzucili się bowiem na „głęboką wodę”. Grono potrzebujących rośnie z dnia na dzień, brakuje środków na pokrycie podstawowych potrzeb i czynszu za lokal. Zdobycie dotacji wymaga fachowych umiejętności, inaczej biurokracja może stłumić każdą dobrą inicjatywę. Na szczęście obok Sióstr Urszulanek swoją pomoc duszpasterską ofiarowali także Ojcowie Dominikanie.
6 stycznia, w święto Objawienia Pańskiego, przełożony łódzkiego Domu zakonnego o. Witold Słabig OP sprawował Mszę św. dla licznej grupy podopiecznych Stowarzyszenia. Wspólna Liturgia rozpoczęła regularne spotkania pierwszopiątkowe, podczas których, obok Eucharystii i spowiedzi, przewidziane są także katechezy.
Pierwsza Księga Królewska zaczyna się od sceny przekazania władzy. 1 Krl 2 należy do opowiadania o królach, które badacze nazywają historią deuteronomistyczną (od Pwt po 2 Krl). W tym nurcie miarą władcy staje się wierność Torze. Testament Dawida brzmi jak mowa pożegnalna. Formuła „idę drogą całej ziemi” przypomina, że także król wchodzi w los każdego człowieka. Dawid mówi do Salomona językiem przymierza: strzeż nakazów Pana, chodź Jego drogami, zachowuj ustawy i przykazania zapisane w Prawie Mojżesza. Słownictwo poleceń tworzy szeroki katalog: ustawy, przykazania, prawa, nakazy. Taki zestaw obejmuje całe życie, nie tylko kult i nie tylko politykę. Czasownik „strzec” sugeruje czujność i troskę. Pwt 17 stawia królowi podobne zadanie: władza dojrzewa pod Słowem, nie ponad nim. Wezwanie „bądź mocny i bądź mężem” opisuje odwagę moralną. Kończy się czas ojca. Zaczyna się czas decyzji syna. W tle stoi obietnica dana Dawidowi o trwałości jego „domu” (hebr. bajit), rozumianego jako dynastia. To samo słowo w Biblii oznacza także świątynię. Ta podwójna perspektywa prowadzi ku budowie przybytku w Jerozolimie i ku pytaniu o wierność rodu Dawida. Notatka o czterdziestu latach panowania Dawida ma charakter królewskiego epitafium, typowego dla Ksiąg Królewskich. Tradycja podaje podział tego czasu na Hebron i Jerozolimę. Zdanie o umocnieniu królestwa Salomona otwiera perspektywę mądrości i pokoju, a także prób serca. Augustyn widzi w obietnicach dane Dawidowi wskazanie na Chrystusa. Zauważa obraz przyszłości w Salomonie; pokój wpisany w imię i budowę świątyni. Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”.
- Jezus pokazuje, że można być „mocarzem maleńkości”. To znaczy, można przeżywać trudne momenty w ten sposób, że one nie odbierają miłości. Myślę, że jedną z wielkich funkcji kaplicy w szpitalu to jest właśnie to. By człowiek, który dochodzi do swoich granic, mógł przyjść i odkryć tego Jezusa, który też dociera do takich momentów i w takich momentach pewnie ludzi najbardziej kochał - mówił kard. Grzegorz Ryś podczas poświęcenia kaplicy w Krakowskim Szpitalu Specjalistycznym im. św. Jana Pawła II w Krakowie.
Kapelan szpitala, ks. Robert Stachowicz SDS wyjaśnił, że szpital posiada dwie kaplice, odpowiadające jego rozproszonej strukturze i potrzebom chorych. - Jedna kaplica pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa jest codziennie uczęszczana przez wiernych, którzy przychodzą w różnych sprawach do szpitala - zaznaczył.
Od 1 lutego br. w Wiecznym Mieście członkowie Ruchu Światło - Życie z Archidiecezji Łódzkiej uczestniczą w Rekolekcjach Oazowych - Oazy Nowego Życia III stopnia, które prowadzi ks. Maciej Chodowski - moderator Ruchu Światło-Życie Archidiecezji Łódzkiej wraz z Joanną Horbaczewską oraz Oazy Rodzin III stopnia - którą prowadzi ks. Jarosław Kaliński, proboszcz łódzkiej Bazyliki Archikatedralnej oraz Monika i Adam Tataradzińscy.
Rozpoczynając swoje 15-dniowe rzymskie rekolekcje uczestnicy spotkali się z Piotrem - Ojcem Świętym Leonem XIV modląc się za Kościół i o pokój na świecie w czasie południowej modlitwy Anioł Pański na Placu Świętego Piotra w Watykanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
