Reklama

Kolęda w akademiku?

Trwa okres wizyt duszpasterskich. O kolędę w krakowskich akademikach na terenie parafii Matki Bożej z Lourdes postanowiliśmy zapytać opiekuna duszpasterstwa akademickiego „Na Miasteczku” - ks. Antoniego Miciaka CM

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Marcin Konik: - Jak wygląda kolęda na miasteczku studenckim?

Ks. Antoni Miciak: - Kolęda studencka jest tu szczególnym wydarzeniem, ponieważ na terenie parafii jest 21 domów studenckich, w których mieszka 10 tys. studentów. Kolęda przygotowywana jest przez duszpasterstwo akademickie we współpracy z Zarządem Miasteczka Studenckiego. Po uzgodnieniu terminu Rady Mieszkańców poszczególnych akademików przygotowują miejsce spotkania i księża spotykają się z grupami studentów w lektoriach lub w świetlicach. Każde spotkanie trwa około 30-45 min. Na kolędę do akademików idą prawie wszyscy księża z naszej parafii, tj. dziesięciu - tylko jeden zostaje na plebanii, by jej pilnować (śmiech). Cała kolęda trwa 2 dni.

- Jaka jest różnica między kolędą w akademikach a tą, która odbywa się w domach parafian?

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

- Kolęda w domach studenckich ma stałe elementy, podobnie jak w domu rodzinnym. Jest więc wspólna modlitwa, a także śpiewanie kolęd. Na spotkaniu ze studentami ksiądz przekazuje swoje krótkie orędzie, ale jest więcej spontaniczności. Sami studenci wykorzystują ten moment do składania świadectwa i zapraszania do duszpasterstwa. Często takie spotkanie, zanim przyjdzie ksiądz, poprzedzone jest swoistą „akcją promocyjną” przeprowadzaną przez studentów z duszpasterstwa, aby zaprosić na spotkanie kolędowe jak najwięcej osób. Od siedmiu lat finałem odwiedzin kolędowych w akademikach jest Wielkie Kolędowanie, czyli studencka biesiada kolędowa organizowana przez nasze duszpasterstwo w jednym z klubów studenckich. W tym roku na Wielkim Kolędowaniu, które odbędzie się w Centrum Kultury Rotunda, będziemy uczestniczyć w Oratorium na Boże Narodzenie na chór i orkiestrę, skomponowanym przez Huberta Kowalskiego.

- Akademiki czasem kojarzą się ludziom z nadużywaniem alkoholu i rozwiązłością. Czy w swojej pracy ze studentami oraz podczas corocznych kolęd zaobserwował Ksiądz takie zachowania?

- Na kolędę przychodzą ci studenci, którzy identyfikują się z Kościołem i chcą zamanifestować swoją wiarę. Nie spotykam się z nieprzychylnymi reakcjami, co najwyżej z obojętnością. Nieprzyjemne zachowania wykazują na miasteczku studenckim raczej ludzie spoza niego, z miasta. Ci, którzy tu mieszkają, czują się gospodarzami. Jeżeli znam jakieś złe zachowania studentów, to z konfesjonału, ale to temat zamknięty.

- Czy kolęda akademicka odbywa się pod jakiś hasłem?

- Jest to zawsze wyjście otwarte, najczęściej z przesłaniem Bożego Narodzenia. Ponadto jest to swego rodzaju przygotowanie do biesiady kolędowej, która odbywa się zawsze po wizycie w akademikach. Studencka kolęda jest okazją do religijnego spotkania na terenie akademika, jest błogosławieństwem domu i okazją do wyrażenia radości z wiary.

- Jak wielu studentów uczestniczy w akademickiej kolędzie?

- Trudno mi podawać jakieś cyfry, bo nigdy nie prowadziłem obliczeń. Frekwencja zależy w znacznej mierze od przygotowania. Kiedyś w jednym z akademików przed kolędą studenci zrobili korowód kolędników w strojach, ze wszystkimi rekwizytami. Wtedy na spotkanie przyszło chyba 80% mieszkańców. Innym razem szef Rady Mieszkańców dzwonił z portierni do wszystkich pokoi i frekwencja była wtedy również duża. W akademicką kolędę zwykle angażuje się większość osób z duszpasterstwa. Dla całego duszpasterstwa jest to zawsze szczególny czas wyjścia i świętowania. Tu pragnę złożyć szczególne wyrazy podziękowania dla Zarządu Miasteczka Studenckiego i dla Rad Mieszkańców za życzliwość i coroczną pomoc w przygotowaniu kolędy.

2007-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Perełki” z nauczania św. Józefa Sebastiana Pelczara

Św. Józef Sebastian Pelczar pozostawił po sobie wiele dzieł będących niezwykłą spuścizną literatury religijnej. W roku poświęconym temu Świętemu warto pochylić się nad jego myślami i wyłowić „perełki” z Jego nauczania, czyli piękne fragmenty, które można potraktować jako swoistego rodzaju komentarz do czytań poszczególnych niedziel roku liturgicznego.

I niedziela Adwentu, rok „C” - Jr 33,14-16; 1 Tes 3,12 - 4,2; Łk 21,25 - 28. 34 - 36 „Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego na obłoku z wielką mocą i chwałą. A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie” (Łk 21, 27-28). Zbawiciel przypominał nieraz ludziom śmierć i wieczność, już to wskrzeszając zmarłych, jak Łazarza, młodzieńca z Naim i córkę Jaira, już to opowiadając w przypowieściach, że śmierć jest pewną i bliską, ale jej godzina jest niepewną. Mianowicie przyrównał Siebie do gospodarza, który odjeżdża w dalekie strony i nie wie kiedy wróci, człowieka zaś każdego do sługi, któremu straż domu została powierzona; z czego wysnuł naukę: Czuwajcie tedy, bo nie wiecie, kiedy Pan domu przyjdzie, czy z wieczora, albo w północy, albo gdy kury pieją, albo z poranku, by z prędka przyszedłszy, nie znalazł was śpiących (Mar. XIII, 34-37). Tę samą prawdę wypowiedział Pan Jezus w przypowieści o dziesięciu pannach. Wszystkie miały lampy, to jest, wiarę, i wszystkie zasnęły, oczekując przyjścia oblubieńca, to jest, śmierci i sądu; ale pięć mądrych przechowało w lampach oliwę utrzymującą światło, to jest, miłość Bożą, podczas gdy pięciu głupim oliwy i światła zabrakło, bo nieszczęsne popadły w grzech śmiertelny i nie zgładziły go pokutą. Wtedy właśnie i to niespodzianie przyszedł Oblubieniec; za Nim też panny mądre weszły na gody do Jego pałacu, którego drzwi tylko miłość otwiera; natomiast panny głupie odtrącone zostały od bram nieba. I tę przypowieść zakończył Pan słowy: „Czuwajcież tedy, bo nie znacie dnia ani godziny” (Mt 25, 13); co i kiedy indziej powtórzył: „A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o jakiej porze nocy nadejdzie złodziej, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie (Mt 24, 43-44). (...) Zbawiciel daje ludziom ostrzeżenie w przypowieściach. Mianowicie, w przypowieści o włodarzu uczy, że On, jako Gospodarz i Pan wszechświata, będzie żądał od każdego człowieka, który jest tylko chwilowym włodarzem dóbr Bożych, ścisłego rachunku z użycia tych dóbr. Biada człowiekowi, który tego rachunku nie złoży i nie uczyni sobie przyjaciół z mamony niesprawiedliwości, mianowicie przez chętną jałmużnę, bo go nie przyjmą do przybytków wiecznych (Łk 16, 1-9) (...) Sąd ten nie nastąpi jednak, dopóki się nie spełnią przepowiednie Boże. I tak, Ewangelia będzie głoszona po całym świecie (Mt 24, 14), tak że wszystkie ludy będą mogły poznać naukę Chrystusową. (...) Ci którzy uwierzą, utworzą jedną owczarnię pod jednym pasterzem (J 10, 16); ale wielu będzie niewierzących, i rozmnoży się nieprawość. (Łk 18, 8; Mt 24, 12; 2 Tes 2, 13). (...) Powstaną fałszywi Chrystusowie i fałszywi prorocy, i czynić będą znaki wielkie (Mt 24, 24); wystąpi nawet na widownię świata antychryst, który się poda za Chrystusa i z pomocą czarta dokonywać będzie pozornych cudów (2 Tes 2, 9; Ap 20, 3-9); ale Chrystus Pan zabije go duchem ust swoich, to jest, wyrokiem potępienia (2 Tes 2, 8). (...) Nim przyjdzie dzień Pański, wrócą na ziemię Henoch i Eliasz, by nawoływać ludzi, a w szczególności Żydów do wiary i pokuty (Mal 4, 5-6; Mt 17, 11; Ap 11, 3-11). A na ostatku dni także i Żydzi uwierzą w Chrystusa Pana (Oz 3, 4-5). Wreszcie przyjdą ciężkie klęski na ziemię, tak jak przy zburzeniu Jerozolimy, której koniec w opowiadaniu Chrystusowym jest obrazem końca świata. Mianowicie, powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciwko królestwu i będą mory i głody i drżenia ziemi po miejscach. Ukażą się też znaki straszne na niebie, tak że słońce się zaćmi i księżyc nie da światłości swojej, a gwiazdy będą padać z nieba i mocy niebieskie poruszone będą (Mt 24, 7 i 29). Sąd ostateczny przyjdzie niespodziewanie, jak błyskawica i jak złodziej i jak potop za czasów Noego (Mt 24, Łk 18). Najprzód powstaną z martwych wszyscy umarli, dobrzy czy źli, i to prędko we mgnieniu oka (1 Kor 15, 52), na głos trąby anielskiej, tak atoli, że ciała jednych będą jaśniejące, drugich odrażające. A gdy się wszyscy zgromadzą, ukaże się na niebie znak Syna człowieczego, to jest, krzyż otoczony jasnością; a następnie sam Sędzia Chrystus zstąpi z nieba, pełen mocy i majestatu, w orszaku wszystkich Aniołów. (...) U stóp Sędziego staną wszystkie narody, a On je odłączy jedne od drugich, jak pasterz odłącza owce od kozłów i postawi owce po prawicy swojej, a kozły po lewicy (Mt 25, 32-33). Rozdział ten zapowiedział Chrystus Pan w przypowieści o pszenicy i kąkolu, a widzialną tegoż figurą są dwaj łotrzy na Kalwarii. (...) Nastąpi wyjawienie czynów ludzkich, dobrych i złych. Pismo Święte mówi, że otworzone będą księgi, w których zapisano te czyny; ale jest to tylko obrazowym wyrażeniem tej myśli, że w świetle Bożym okaże się wszystko, co ludzie dobrego lub złego dobrowolnie pomyśleli, wymówili lub uczynili (Łk 8,17) stąd sprawiedliwi będą mieli chwałę, a potępieni hańbę (...) Po tym błyskawicznym wykryciu najskrytszych nawet spraw ludzkich wyda Sędzia wyrok (Mt 25, 34, 41).
CZYTAJ DALEJ

Prokurator Witkowski: Ksiądz Popiełuszko nie zginął 19 października [SPECJALNIE DLA "NIEDZIELI"]

[ TEMATY ]

Milena Kindziuk

bł. ks. Jerzy Popiełuszko

Archiwum Muzeum bł. ks. Jerzego Popiełuszki w Warszawie

Bł. ks. Jerzy Popiełuszko

Bł. ks. Jerzy Popiełuszko

Z prokuratorem Andrzejem Witkowskim, o nowych ustaleniach w sprawie okoliczności uprowadzenia i śmierci ks. Popiełuszki, rozmawia Milena Kindziuk (część I).

Zacznijmy od zdania z Pana najnowszej książki pt. „Bolesne tajemnice ks. Popiełuszki. Śladami prawdy”: „Mam już pewność, że ks. Jerzy Popiełuszko zginął w południe 25 października 1984 roku, po sześciu dniach tortur fizycznych i psychicznych”. Skąd ta pewność, Panie Prokuratorze?
CZYTAJ DALEJ

Tragiczna powódź w Mozambiku. Abp Carlos apeluje o pomoc poszkodowanym

2026-01-20 09:53

[ TEMATY ]

Mozambik

ofiary powodzi

Abp João Carlos

ulewne deszcze

PAP

Powódź w Mozambiku

Powódź w Mozambiku

Ulewne deszcze i powodzie dotknęły w ostatnich tygodniach południe Mozambiku, powodując zniszczenia domów i dramat tysięcy rodzin. W obliczu tej tragedii arcybiskup Maputo João Carlos Hatoa Nunes skierował do wiernych i wszystkich ludzi dobrej woli przesłanie solidarności, bliskości i nadziei wobec osób dotkniętych kataklizmem

Arcybiskup podkreślił, że liczne rodziny zostały pozbawione dachu nad głową, wiele osób straciło swój dobytek, źródła utrzymania, a w niektórych przypadkach także bliskich. Hierarcha zawierzył wszystkich dotkniętych tragedią wstawiennictwu Maryi, „Matki nadziei i pocieszenia”, prosząc, aby „umacniała tych, którzy stracili wszystko, i wspierała osoby niosące pomoc ofiarom”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję