Częstochowskie środowisko muzyczne świętowało jubileusz 80-lecia urodzin wybitnego kompozytora prof. Juliusza Łuciuka. Profesor często określa siebie jako mieszkającego w Krakowie częstochowianina, bowiem łączą go z tym miastem liczne więzi. Tutaj się wychował, uczęszczał na tajne komplety w czasie okupacji, a po wojnie ukończył gimnazjum im. Romualda Traugutta. Następnie studiował w Krakowie: fortepian, teorię muzyki i kompozycję (w klasie prof. Stanisława Wiechowicza) w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej oraz muzykologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jako zwycięzca konkursu dla absolwentów w klasie kompozycji wyjechał na dalsze studia do Paryża u prof. Nadii Boulanger i Maxa Deutscha, a następnie na kursy muzyki nowej w Darmstadt. Po powrocie zamieszkał w Krakowie, ale nie zaniedbywał kontaktów z Częstochową, gdzie mieszkali rodzice i rodzina. Jego ojciec - Andrzej Łuciuk, również znakomity muzyk, był przez wiele lat organistą na Jasnej Górze i w kościele św. Jakuba, natomiast dziadek - Michał Raczyński - grał w Kapeli Jasnogórskiej.
Chociaż 80. rocznica urodzin przypadała 1 stycznia br., prof. Juliusz Łuciuk z radością przyjął zaproszenie na zorganizowane 27 i 28 marca pod patronatem prezydenta Tadeusza Wrony obchody jubileuszowe. Na ich program złożyły się: wystawa w Ratuszu - poświęcona dorobkowi kompozytora, spotkanie z Profesorem w auli Zespołu Szkół Muzycznych oraz koncert w Filharmonii.
28 marca w kaplicy Cudownego Obrazu na Jasnej Górze, odprawiona została pod przewodnictwem o. Nikodema Kilnara Msza św., podczas której Kompozytor dziękował za 80 lat życia i 50 lat pracy twórczej. - To było dla mnie niezwykle ważne, bowiem Matka Boża patronuje mojej twórczości. Niejednokrotnie za Jej wstawiennictwem zanosiłem modlitwy do Jezusa. Wyjednywała mi pomoc, opiekę i łaski dla mnie i dla mojej pracy”. W tym dniu Profesor ofiarował jasnogórskiemu sanktuarium wotum - partyturę oratorium „Chrystus Pantokrator” skomponowanego z okazji Wielkiego Jubileuszu Chrześcijaństwa. Prawykonanie tego utworu odbyło się w Bazylice Jasnogórskiej w 2000 r.
Jubileusz był okazją do przypomnienia dorobku Profesora i jego znaczenia dla muzyki współczesnej. W pierwszych latach twórczości Juliusz Łuciuk pozostawał w nurcie muzyki awangardowej, komponując m.in. balet-pantomimę „Niobe”, szereg utworów orkiestrowych oraz - w oparciu o wymyśloną przez siebie technikę - kompozycje na fortepian preparowany. W tej technice wydobywaniu dźwięków z fortepianu nie służą klawisze, lecz struny instrumentu, w które uderza się pałeczkami perkusyjnymi. Później szukał nowych inspiracji, których dostarczała współpraca z wybitnymi choreografami m.in. Henrykiem Tomaszewskim i Teresą Kujawą. Krytycy uznali za wybitne skomponowane z przeznaczeniem na scenę dzieła: „Maraton”, „Medeę” oraz operę „Demiurgos”, podkreślano, że mają one wysokie walory sceniczne i silnie rozwinięte elementy dramatyczne. Juliusz Łuciuk ma w swoim dorobku również kompozycje dziecięce m.in. improwizacje na fortepian, wydane przez PWN, nie tylko w Polsce, ale także w Japonii, USA i innych krajach.
Ważny nurt w twórczości Juliusza Łuciuka zajmuje muzyka sakralna. Kompozytor często znajdował źródło natchnienia w Piśmie Świętym, tekstach liturgicznych, żywotach Świętych, a nawet w dokumentach papieskich. Skomponowany w 1964 r. utwór „Pacem in terris” powstał pod wpływem - noszącej ten tytuł - encykliki Jana XXIII. Wśród bardzo wielu kompozycji Juliusza Łuciuka z tego nurtu przypomnijmy: „Pieśń nadziei o papieżu słowiańskim” - do wiersza J. Słowackiego, muzykę do dramatu R. Brandstaettera „Pokutnik z Osjaku”, Antyfony maryjne, Apocalypsis oraz oratoria: o św. Franciszku do tekstu Marka Skwarnickiego oraz o św. Wojciechu.Wiele prawykonań jego utworów miało miejsce w Częstochowie podczas Festiwali Muzyki Sakralnej „Gaude Mater”, natomiast prawykonanie oratorium „Strumień Boży” - utworu skomponowanego do I części „Tryptyku Rzymskiego” Jana Pawła II - odbyło się w styczniu 2005 r. dla uczczenia 100-lecia szkolnictwa muzycznego w Częstochowie.
O twórczości Juliusza Łuciuka i jej znaczeniu mówili podczas spotkania w Szkole Muzycznej m.in. dyrektor szkoły Adam Mroczek oraz Grzegorz Majka. Podkreślano, że trwająca już ponad pół wieku twórczość Juliusza Łuciuka przeszła wyraźną ewolucję. Jest on wielką indywidualnością polskiej muzyki współczesnej, a jego utwory niosą głębokie wartości humanistyczne. Uznawany jest zarówno za kolorystę, jak i liryka. Np. Encyklopedia Muzyczna PWM podkreśla, że jest wybitnym przedstawicielem polskiej liryki wokalnej. Po 1976 r. jego twórczość zdominowały dzieła religijne, a wielką inspiracją dla kompozytora stał się pontyfikat i nauczanie Jana Pawła II.
Podczas spotkania Juliusz Łuciuk wypowiedział swoje twórcze credo: „Sztuka powinna służyć człowiekowi, a nie tylko być kalejdoskopem dźwięków zachwycających wyobraźnię”. Powiedział również, że niedawno zakończył pracę nad muzyką do II części „Tryptyku Rzymskiego” - „Medytacje nad Księgą Rodzaju na progu Kaplicy Sykstyńskiej”. Uczestnicy uroczystości jubileuszowych wyrazili wdzięczność dla Kompozytora, za jego twórczość oraz wierność Częstochowie.