Dobry Bóg pozwolił nam świętować jubileusz - mówił proboszcz ks. kan. Stanisław Kozyra, witając Metropolitę, gości i rzeszę wiernych. - Już 550 lat minęło od 11 kwietnia 1457 r., czyli od daty erekcji parafii. Na przestrzeni historii naszej małej ojczyzny, o wspólnocie wierzących, tych którzy odeszli już do wieczności, jak i o nas, którzy stanowimy Kościół pielgrzymujący do niebieskiej ojczyzny, możemy powiedzieć, że odmawiamy tę samą modlitwę Pańską, przyjmujemy ten sam Chleb Eucharystyczny, rozważamy mękę Jezusa, przystępujemy do tych samych sakramentów świętych i słuchamy tej samej Ewangelii”. Świadomość przemijania pokoleń i trwałości wiary w sposób szczególny towarzyszyła młodzieży gimnazjalnej, która z rąk Metropolity przyjęła sakrament bierzmowania. „Nasi chrześcijańscy przodkowie i my tworzymy pokolenie ludzi wiernych Chrystusowi - mówili młodzi. - Nasi poprzednicy, umocnieni darami Ducha Świętego byli wierni, mężni i wytrwali. Dziś my prosimy o dary Ducha Świętego, byśmy nimi umocnieni mogli pisać karty historii żywą wiarą i świadectwem prawdziwie chrześcijańskiego życia”.
Abp Józef Życiński, w otoczeniu kapłanów, m.in. ks. Henryka Szymańskiego, poprzedniego proboszcza, również snuł refleksje nad dziedzictwem historii małej ojczyzny. Rozpoczynając Mszę św., mówił: „Kiedy wracamy myślą do tych, którzy gromadzili się w tym miejscu, gdy powstawała parafia, to uświadamiamy sobie, że niektórzy z nich pamiętali bitwę pod Grunwaldem, tak jak starsi z nas pamiętają II wojnę światową. Taki odległy czas, a ten sam Chrystus. Przodkowie, tak jak my, do Niego modlili się, tak jak my marzyli, kochali, cierpieli i umierali. I obok nich był kapłan, który troszczył się o to, by ich dusze jednać z Bogiem”. Wspominając kapłanów, Ksiądz Arcybiskup przypomniał, że obecny rok jest czasem świętowania 25. rocznicy przyjęcia przez ks. kan. Kozyrę święceń kapłańskich, dlatego poprosił parafian o modlitwę w jego intencji. Wierni, zgromadzeni w zabytkowym kościele, a także licznie stojący na zewnątrz, wespół z Metropolitą modlili się również o to, by „bierzmowani byli świadkami radości niesionej przez Zmartwychwstałego Chrystusa”.
Dziękując Bogu za ponad pół tysiąca lat historii znaczonej żywą wiarą, wokół ołtarza zgromadzili się przedstawiciele grup apostolskich i modlitewnych: kółek różańcowych, w tym dziecięcego, rady duszpasterskiej, scholi dziecięcej i młodzieżowej, ministrantów i Młodzieżowej Służby Liturgicznej oraz członkowie Szkolnego Koła Caritas i parafialnego zespołu charytatywnego. Wierni, pod kierunkiem pracującego w Olchowcu od 1998 r. ks. Kozyry, przygotowywali się do uroczystości jubileuszowych duchowo, a także przez podjęcie licznych prac materialnych, m.in. wyremontowanie kościoła parafialnego oraz kaplic filialnych w Bezku i Kuliku, wybudowanie nowej plebani uporządkowanie terenu przykościelnego. Na dzień jubileuszu przygotowali bogaty program artystyczny, w którym zaprezentowały się zespoły, m.in. Ziemi Chełmskiej „Hejnał” oraz „Wesołe duszki”. Historią parafii zainteresowali najmłodszych, organizując dla nich konkurs plastyczny pt. „Moja parafia”. Okres przygotowań wykorzystali dobrze, więc z radością słuchali słów Metropolity o upływającym czasie, który „Bóg daje każdemu, wypełniając go łaską i swoimi posłannikami”. Powierzając wspólnocie troskę o przyszłość parafii, abp Życiński mówił: „Czas zawierzony jest wam, abyście w nim dawali świadectwo wiary”.

Parafia w Olchowcu

została erygowana w 1457 r. Jest parafią macierzystą dla parafii w Syczynie, Cycowie i Wierzbicy. Pierwszy kościół parafialny został wzniesiony już w I poł. XV w. Obecny służy wiernym od 1791 r. Jego fundatorem był Józef Komorowski, właściciel majątku Święcica i Pniówno. Drewniany budynek z późnobarokowym wystrojem kryje liczne dzieła sztuki, m.in. malowany na desce obraz Wniebowzięcia NMP z XV w. Kapitalny remont kościoła wraz z renowacją ołtarzy i obrazów przeprowadzony został w 1984 r. dzięki staraniom ówczesnego proboszcza ks. Henryka Szymańskiego.