Zaprezentowane przez beskidzkich artystów kolędy i pastorałki zabrzmiały w pierwszy dzień Nowego Roku w kościele Chrystusa Króla w Bielsku-Białej na Leszczynach. W gronie wykonawców znaleźli się aktorzy bielskiego teatru, grupy „Vocal Sound” i „Dzień Dobry”, a także zespół folklorystyczny z Milówki. W sumie ponad pięćdziesiąt osób. Podobnie jak to miało miejsce w poprzednich latach, noworoczny koncert zgromadził liczną publiczność, która wespół z artystami śpiewała pastorałki na cześć narodzonego Chrystusa.
„Beskidzkie kolędowanie”, które nieprzerwanie od trzech lat odbywa się w kościele Chrystusa Króla, z roku na rok wygląda i brzmi coraz bardziej profesjonalnie. O jakość dźwięku i obrazu dbają nie amatorzy, ale dźwiękowcy i kamerzyści z Teatru Polskiego. Dzięki temu osoby siedzące nawet w najodleglejszych miejscach świątyni nie tylko dobrze słyszą, ale i widzą wyświetlany na ekranie podgląd z prezbiterium, w którym znajdują się wykonawcy. Na zakończenie koncertu ks. Józef Jasek, proboszcz leszczyńskiej świątyni spuentował wysłuchany repertuar jednym zdaniem: - Okazało się, że nasi aktorzy są nie tylko mistrzami słowa, ale i mistrzami śpiewu - stwierdził kapłan. Na odchodne zgromadzona w kościele publiczność usłyszała życzenia pomyślności na rozpoczynający się rok, złożone gwarą przez członka zespołu folklorystycznego z Milówki. Organizatorem „Beskidzkiego kolędowania” było Biuro Promocji Kultury i Sportu przy Kurii Diecezjalnej. Wstęp na koncert, co stało się już tradycją, był bezpłatny.
- Pierwsze „Beskidzkie kolędowanie” zorganizowaliśmy w dzień św. Szczepana w 1998 r., na placu przed katedrą św. Mikołaja. Wtedy, by je usłyszeć przyszło około 5 tys. osób. Wśród wykonawców znaleźli się m.in.: „Golec uOrkiestra” i Janusz Kohut. Z czasem zdecydowaliśmy się przenieść datę koncertu z dnia św. Szczepana na pierwszy dzień Nowego Roku - wspomina ks. Paweł Danek z Biura Promocji Kultury i Sportu.
„Beskidzkie kolędowanie” od momentu zaistnienia peregrynowało już po wielu kościołach Bielska-Białej. Gościło już w świątyni: św. Mikołaja, NSPJ, Jezusa Chrystusa Odkupiciela Człowieka, a poza granicami miasta, u św. Józefa w Oświęcimiu. Przez te wszystkie lata znacznie powiększyło się też grono artystów, którzy brali w nim udział. Oprócz wcześniej wymienianych, byli to Józef Broda, kapela „Wałasi”, zespół „Grupa Furmana” oraz wokalistka Eleni.
Wczoraj, 13 stycznia, kard. Rolandas Makrickas, archiprezbiter papieskiej Bazyliki Matki Bożej Większej przewodniczył obrzędowi zamurowania Drzwi Świętych, znajdujących się w świątyni. Pozostaną one zamknięte do kolejnego Roku Świętego. W obrzędzie, który miał charakter prywatny, uczestniczył m.in. mistrz papieskich ceremonii liturgicznych, abp Diego Ravelli oraz członkowie kapituły.
Obrzęd zamurowania Drzwi Świętych w Bazylice Santa Maria Maggiore (Matki Bożej Większej) odbył się we wtorek wieczorem, jako prywatna uroczystość. Przewodniczył jej archiprezbiter tej świątyni, kard. Rolandas Makrickas, archiprezbiter bazyliki, a sam obrzęd został poprowadzony przez jednego z papieskich ceremoniarzy, ks. prał. Lubomir Welnitz, w obecności Mistrza Papieskich Celebracji Liturgicznych, abp. Diega Ravelliego.
Z dniem 28 grudnia 2025 Prymas Polski abp Wojciech Polak mianował ks. Stanisława Drożyńskiego, proboszcza parafii pw. Świętego Ducha w Pobiedziskach, dziekanem dekanatu pobiedziskiego na okres kolejnych 5 lat.
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.