W ostatni dzień maryjnego miesiąca Kościół bielsko-żywiecki wzbogacił się o 12 nowych prezbiterów. O godz. 10 w bielskiej katedrze św. Mikołaja bp Tadeusz Rakoczy odprawił uroczystą Mszę Święceń Prezbitreratu. Przy ołtarzu stanęli także księża infułaci, proboszczowie kandydatów do święceń oraz wicerektor Krakowskiego Semininarium Duchownego ks. Andrzej Mojżeszko. W liturgii uczestniczyli także: bp Janusz Zimniak, kapłani, diakoni i klerycy.
- Rozpoczynacie nowy etap życia kapłańskiego. I trzeba patrzeć z wdzięcznością na to, co było i już jest, aby podjąć z ufnością wobec Boga to, co się dziś zaczyna. Kaznodzieja zwrócił uwagę na pola kapłańskiej posługi słowa, sakramentów i miłości, które podejmą nowo wyświęceni prezbiterzy. - Pełniąc posługę słowa, sakramentów i miłości, kapłan jednoczy ludzi z Bogiem i jednoczy ich między sobą - staje się budowniczym królestwa Bożego w sercu człowieka. Do tego grona budowniczych królestwa Bożego dołączacie Wy, nowi kapłani Kościoła - mówił do diakonów Ksiądz Biskup. - Bądźcie więc księżmi ekumenicznymi, pokazujcie wszystkim słowem, znakiem i życiem, że każdy człowiek, każdy mężczyzna i każda kobieta są wezwani do tego, aby zobaczyć Chrystusa, którego szukają w głębi serca.
W swojej homilii bp Rakoczy docenił także rodziców kandydatów do kapłaństwa. - Jakże wspaniała, drodzy Rodzice, musi być dla Was ta świadomość. Zrodzić, wychować, oddać Bogu. Oddać, a jednocześnie posiadać w sercu i sercem towarzyszyć temu powołaniu. Pozdrawiam Was najserdeczniej w imieniu naszej diecezji i składam za Waszych synów podziękowanie.
Zgodnie z obrzędem udzielania sakramentu święceń kandydaci zostali imiennie i publicznie przedstawieni Księdzu Biskupowi i wyrazili wolę przyjęcia sakramentu. Pomimo iż święcenia były rejestrowane wideokamerą i aparatami fotograficznymi, to jednak najważniejszy moment sobotniej Eucharystii nie został uwieczniony. Na prośbę lektora, w chwili gdy Biskup Ordynariusz przez nałożenie dłoni na głowę diakona udzielał święceń kapłańskich, odłożono aparaty fotograficzne i wideokamery. W ten sposób podkreśla się tajemnicę i świętość obrzędu przekazania Ducha Świętego w misterium święceń.
Po zakończeniu uroczystości neoprezbiterzy odebrali dokument - celebret potwierdzający, że dana osoba jest kapłanem diecezji bielsko-żywieckiej i posiada władzę sprawowania Najświętszej Ofiary, przepowiadania Słowa Bożego, spowiadania i rozgrzeszania (przez pierwsze lata jest on terminowy). Nazajutrz po święceniach najmłodsi kapłani wzięli udział w uroczystościach ku czci św. Jana Sarkandra w Skoczowie.

Nowi kapłani z rocznika bł. Jana Beyzyma

Ks. Łukasz Brzeziecki - parafia św. Wawrzyńca w Grojcu
Ks. Andrzej Foltyn - parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kończycach Małych
Ks. Marcin Gałysa - parafia św. Wojciecha BM w Bulowicach
Ks. Piotr Góra - parafia św. Karola Boromeusza w Koszarawie
Ks. Łukasza Koba - parafia św. Jana Chrzciciela w Bielsku-Białej-Komorowicach
Ks. Marcin Krzemień - parafia Matki Bożej Piekarskiej w Woli
Ks. Jerzy Łukowicz - parafia św. Marcina w Jawiszowicach
Ks. Wojciech Pal - parafia św. Jana Chrzciciela w Sopotni Małej
Ks. Jacek Rączka - parafia św. Michała Archanioła w Wilkowicach
Ks. Marek Różycki - parafia św. Marcina w Ochabach
Ks. Tomasz Sroka - parafia św. Jana Chrzciciela w Bielsku-Białej-Komorowicach
Ks. Piotr Wróbel - parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bestwinie

Sakrament ”święceń” (Ordinatio) w Katechizmie Kościoła Katolickiego

Łaciński wyraz „ordo” oznaczał w czasach rzymskich stany ustanowione w sensie cywilnym, zwłaszcza stan rządzący. „Ordinatio” oznacza włączenie do jakiegoś „ordo”. W Kościele istnieją pewne stany, które Tradycja na podstawie Pisma Świętego już od starożytności określa terminem „taxeis” (po grecku), „ordines” (po łacinie). I tak liturgia mówi o „ordo episcoporum”, „ordo presbyterorum”, „ordo diaconorum”. Inne grupy także otrzymują nazwę „ordo”: katechumeni, dziewice, małżonkowie, wdowy...
Przyłączenie do jednego z tych stanów Kościoła dokonywało się za pomocą obrzędu nazywanego „ordinatio”, który stanowił akt religijny i liturgiczny, będący konsekracją, błogosławieństwem lub sakramentem. Dzisiaj pojęcie „ordinatio” jest zarezerwowane dla aktu sakramentalnego, który włącza do stanu biskupów, prezbiterów i diakonów. Jest to coś więcej niż zwykłe wybranie, wyznaczenie, delegacja lub ustanowienie przez współnotę, gdyż ten akt sakramentalny udziela daru Ducha Świętego, pozwalającego wykonywać „świętą władzę” („sacra potestas”), która może pochodzić jedynie od samego Chrystusa, przez Jego Kościół. Święcenia określa się także jako „consecratio”, są bowiem pewnym wyłączeniem i przyjęciem przez samego Chrystusa w służbę Kościołowi. Włożenie rąk przez biskupa i modlitwa konsekracyjna stanowią widzialny znak tej konsekracji.

Rozmowa z neoprezbiterem

Ks. Piotr Bączek: - Co czuje w swoim sercu ktoś, kto przed momentem został wyświęcony na kapłana?

Ks. Tomasz Sroka: - Jest to przeżycie dla człowieka i wielki dar, na który człowiek nie zasługuje. Brakuje słów, aby to wszystko opisać, wyrazić. Myślę, że najlepszym podziękowaniem za to wszystko będzie nasze życie i to, co będziemy czynić dla Chrystusa i dla Kościoła.

- Jak z tej nowej perspektywy wygląda 6 lat seminaryjnej formacji?

- Z wielką radością patrzymy na seminarium, na lata kształcenia, dochodzenia do tego wspaniałego momentu. I w sercu jest wielka wdzięczność za to wszystko, co się stało przez te lata.

- Niedługo Wasze miejsca w seminarium będą zajmować obecni maturzyści. Co powiedziałby Ksiądz tym młodym ludziom, którzy wahają się, czy przekroczyć seminaryjne progi?

- Jeżeli czują głos powołania w sercu, to powinni spróbować. Powinni się otworzyć na ten głos. To czyni człowieka szczęśliwym.