Głównym Patronem Wrocławia i archidiecezji jest św. Jan Chrzciciel, ostatni prorok Starego Przymierza, zapowiadający nadejście Mesjasza. Pod jego wezwaniem jest także wrocławska katedra. Jego kanoniczny wizerunek (odcięta głowa na srebrnej misie) po raz pierwszy pojawił się w 1324 r. na pieczęci rajców miejskich, a od 1530 r. widnieje w sercu pięciopolowego herbu miasta. Jego święto - 24 czerwca - jest także oficjalnym Świętem Wrocławia. Dlaczego św. Jan Chrzciciel? „Bo pierwszy biskup Wrocławia miał na imię Jan” - głosi najbardziej znana wersja. Niestety, nie mamy o owym biskupie Janie żadnych konkretnych informacji.
Drugim patronem Wrocławia, a jednocześnie patronem kapituły katedralnej jest św. Wincenty z Saragossy, diakon, stracony w Walencji za panowania cesarza Dioklecjana w 304 r.
Patronką Śląska, a tym samym diecezji wrocławskiej i miasta Wrocławia jest także św. Jadwiga, żona Henryka I Brodatego, a matka Henryka II Pobożnego. Kanonizowana w 1267 r. patronuje kościołowi na Kozanowie, a ulicę na Piasku nazwano jej imieniem. Ostatnio wytyczony został w okolicy Trzebnicy wielki i mały szlak św. Jadwigi.
Od 1963 r. decyzją papieża Pawła VI głównym patronem miasta Wrocławia jest bł. Czesław Odrowąż (1180-1242), uczeń św. Dominika i przyjaciel św. Jacka. W 1224 r. przybył z Krakowa do Wrocławia i założył klasztor dominikański. W czasie najazdu tatarskiego w 1241 r. wsławił się zorganizowaniem skutecznej obrony Ostrowa Tumskiego. Zmarł we Wrocławiu i spoczął w kościele św. Wojciecha.
Od XV wieku szczególna czcią we Wrocławiu cieszy się św. Dorota z Cezarei Kapadockiej. W 1351 r. dla upamiętnienia spotkania króla Kazimierza Wielkiego z cesarzem Karolem IV został wzniesiony kościół przy ulicy Świdnickiej, a jego współpatronką, obok świętych Stanisława i Wacława, jest św. Dorota. W 2001 r. jej relikwie umieszczono w nowym relikwiarzu i dołączono do dorocznej procesji św. Stanisława biskupa i męczennika ulicami Wrocławia. Praktykę procesji z relikwiami świętych wznowił w roku 1999, w przeddzień Jubileuszu 1000-lecia powstania Diecezji Wrocławskiej, a po straszliwej powodzi w 1997 r., kard. Henryk Gulbinowicz.
Na trzecim polu herbu miejskiego Wrocławia z 1530 r., na odwróconej koronie znajduje się wizerunek św. Jana Apostoła, autora jednej z czterech Ewangelii, trzech listów i Apokalipsy, a zarazem patrona kaplicy ratuszowej. Niektórzy heraldycy są zdania, że jest to wizerunek św. Doroty. Tymczasem w ikonografii św. Jan Ewangelista często występuje razem ze św. Janem Chrzcicielem, jako współpatron Wrocławia. Do listy wrocławskich patronów dołączyła w ostatnim czasie Święta Teresa Benedykta od Krzyża (Edyta Stein), dziewica i męczennica. Święci i błogosławieni stanowią żywy argument na rzecz tej drogi, która wiedzie do królestwa niebieskiego.
Święci są ciągle młodzi. Młodzi miłością do Boga i do człowieka. Młodzi silną wiarą, która po latach daje siłę ich naśladowcom. Święci są młodzi i mocni nadzieją w zwycięstwo Boga i dobra. Jako święci patroni naszego miasta wstawiają się u Boga w naszych potrzebach i stanowią doskonały wzór do naśladowania w dążeniu do wyznaczonego nam przez Bożą Opatrzność życiowego celu.

Już za tydzień wyjątkowe wydanie „Niedzieli Wrocławskiej”. W numerze specjalny dodatek dla Grupy Duchowych Uczestników XXVIII Pieszej Pielgrzymki Wrocławskiej na Jasną Górę. Pomoc dla tych, którzy nie mogą wyruszyć w drogę na pątniczy szlak, ale modlitwą chcą otaczać i wspierać pielgrzymów.