Brat Piotrek - wokal, brat Paweł - akustyk, brat Arek - perkusja, brat Adrian - gitara solowa i klawisze, brat Kuba - gitara basowa i szef zespołu. To obecny skład franciszkańskiego zespołu „Fioretti”, który już od czterdziestu lat koncertuje i nagrywa płyty. Po prostu, chwali Pana śpiewem.
Czterdziestoletnia historia
Początki zespołu „Fioretti” sięgają roku 1968. Wtedy to został on założony w Łodzi. Rok później przeniesiono go do Krakowa, gdzie działa do dzisiaj. Do zespołu należą bracia franciszkanie, którzy odbywają swoją formację w seminarium. Skład zespołu ulega zatem ciągłej rotacji, mniej więcej co trzy, cztery lata „Fioretti” tworzą nowi bracia. Wprowadzają oni do zespołu nowe pomysły, nie zapominają także o starych przebojach swoich poprzedników. Czterdziestoletnia historia zespołu to niezliczone koncerty w różnych miejscach Polski, a także wyjazdy i koncerty zagraniczne - Francja i kraje Beneluksu, Włochy, Węgry. „Fioretti” grało także dla Ojca Świętego podczas jego czwartej i piątej pielgrzymki do Polski.
Obecna generacja (re-generacja) braci, podtrzymując swoistego rodzaju brzmienie i ducha, jakim tchnie muzyka (modlitwa) „Fioretti”, gra i śpiewa, nie bojąc się nawet ostrzejszych dźwięków. Wachlarz brzmień został ubogacony tak, że Bóg jest uwielbiany przez to, co stare i nowe” - tak piszą o zespole jego członkowie na swojej oficjalnej stronie internetowej. W dorobku zespołu jest już 14 albumów, wśród nich najnowszy pt. „Pragnienie”, wydany w tegoroczne wakacje. Album miał swoją premierę podczas Frańciszkańskiego Spotkania Młodych w Kalwarii Pacławskiej, gdzie zespół koncertuje od lat. W tym roku muzycznej „ekipie” franciszkańskiej udało się wydać „Płytotekę”, tzn. 11 albumów zespołu z lat 1980-94. Albumy te zostały m.in. zgrane z kaset magnetofonowych, poddane procesowi odszumiania i wzmocnieniu dynamiki, by znaleźć się na jednym krążku w formacie mp3.
Śpiewać nie tylko w zaciszu
Zespół gra ok. trzydziestu koncertów rocznie. Bracia znajdują czas na próby i koncertowanie mimo obowiązków duszpasterskich i własnych zajęć. Na pytanie, jaką muzykę grają, odpowiadają, że ich muzyka jest rodzajem modlitwy. - Wydaje mi się, że w każdym z nas bez wyjątku drzemie pragnienie wyrażania siebie: przeżywanych uczuć, pragnień właśnie przez śpiew. Czasem nie robimy tego do końca świadomie, jak to jest choćby z cichym, radosnym nuceniem przy myciu zębów czy wspaniałymi ariami wykonywanymi podczas brania prysznica... Któż z nas tego nie doświadczył! Jednak często ten sam chrześcijanin, który śpiewa w zaciszu swoich czterech ścian, nie potrafi przełamać się, by zaśpiewać głośno z całą wspólnotą dla swego Pana - mówi szef zespołu brat Jakub Pałuska.
W duchu św. Franciszka
W październiku bracia zapraszają na skwer przy ul. Frańciszkańskiej, gdzie będą wielbić Pana śpiewem. Tym, którzy nie mogą na żywo posłuchać zespołu, polecamy najnowszą płytę pt. „Pragnienie”, która ukazała się pod koniec lipca. Album ma spokojny, medytacyjny charakter. - Tytuł płyty: „Pragnienie” wskazuje na potrzebę naszego serca. Każdy z nas na swój sposób nosi pragnienie spotkania Boga, zbliżenia się do Niego, doświadczenia Jego obecności. My jako duchowi synowie brata Franciszka pragniemy szukać Boga, naśladując drogę właśnie tego świętego. Dlatego w naszych tekstach często pojawia się odwołanie do jego drogi, do jego przeżyć i doświadczeń - mówi szef zespołu.
„Fioretti”
WSD Franciszkanów
ul. Franciszkańska 4
31-004 KRAKÓW
www.fioretti.pl
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Zapraszamy do modlitwy nowenną przed wspomnieniem św. Józefa Rzemieślnika w intencji znalezienia dobrej pracy: stabilnej, uczciwej, rozwijającej i dającej pokój serca.
- Zgadzamy się, że reforma systemu opieki społecznej jest konieczna, przedyskutujmy jednak w atmosferze wzajemnego szacunku i otwartości, jak ma ona wyglądać - apelują siostry dominikanki z Domu Chłopaków w Broniszowicach. W opublikowanym na Facebooku oświadczeniu siostry odnoszą się do rozgorzałej w ostatnich tygodniach dyskusji wokół Domów Pomocy Społecznej. Zdecydowanie przeczą zarzutom o sprzeciwianie się czy też utrudnianie adopcji. Podkreślają wiarę w dobre intencje osób postulujących zmiany, a jednocześnie przekonują, że mają prawo wyrazić swoje uwagi co do projektu. Liczą na obniżenie temperatury sporu - dla dobra potrzebujących.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
