Trzynaście par małżeńskich z gminy Pysznica świętowało Złote Gody. Z okazji jubileuszu Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński przyznał im medale „Za długoletnie pożycie małżeńskie”. Odznaczenia wręczał wójt Tadeusz Bąk podczas okolicznościowej uroczystości, zorganizowanej w Domu Kultury w Pysznicy. Nie zabrakło akcentów artystycznych w wykonaniu Zespołu Ludowego „Pyszniczanie”.
Jubilaci, którzy dostąpili zaszczytu odznaczenia, to: Krystyna i Marian Bąkowie, Stefania i Antoni Herdzikowie, Mieczysława i Adolf Maślachowie, Maria i Bolesław Miklusowie (Pysznica), Genowefa i Julian Drągowie (Krzaki), Genowefa i Roman Wala (Studzieniec), Genowefa i Walenty Wołoćko, Władysława i Tadeusz Moskalowie (Brandwica), Stanisława i Stanisław Skoczylasowie (Jastkowice), Franciszka i Jan Ludianowie, Maria i Jan Pazikowie, Leokadia i Henryk Tofilowie, Kazimiera i Jan Tofilowie (Kłyżów).
Dostojnych gości i ich rodziny powitała Krystyna Zalewska, kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w Pysznicy. Zwracając się do Jubilatów powiedziała: - Pięćdziesiąt lat temu przyrzekaliście sobie dozgonną miłość. Miniony czas bywał słoneczny, innym razem pochmurny, a trud i śmiechy splatały się w jedno. Codziennej trosce o dom, chleb powszedni i dobre wychowanie dzieci oddaliście Państwo najlepsze lata. Dziś, podobnie jak przed pół wiekiem, znowu świętujecie. Płyną życzenia i podziękowania za wytrwanie, jedność i pokój w waszych domach.
Słów serdeczności nie szczędził Józef Gorczyca, przewodniczący Rady Gminy Pysznica. Zauważył, że choć Jubilaci przeżyli wiele trudnych lat, to wytrwali dzięki przywiązaniu do Boga i wiary. - Życzę państwu, abyście wasze doświadczenia i obyczaje przekazywali młodemu pokoleniu - akcentował.
- Jak zleciało pięćdziesiąt lat? Na pracy i modlitwie. Dziś dziękujemy za wszystko Bogu. A jaka jest recepta na długie i szczęśliwe pożycie małżeńskie? Żyć w zgodzie - stwierdza jubilatka Stefania Herdzik. A Walenty Wołoćko dodaje: - Gdyby czas się wrócił, chciałbym przeżyć znowu takie pięćdziesiąt lat.
Pysznicki wójt Tadeusz Bąk podkreśla niełatwe lata w życiu Jubilatów. - Życzę im dużo zdrowia! Niech im słońce świeci.
Z pewnością taką słoneczną chwilą był występ Zespołu Ludowego „Pyszniczanie”, który śpiewem i gawędami uświetnił uroczystość.
Prokuratura przedstawiła zarzuty 30-letniemu Kamilowi B., który w środę, w trakcie badań psychiatrycznych w częstochowskim szpitalu, pobił lekarkę i zniszczył wyposażenie gabinetu. Ten sam mężczyzna był już wcześniej karany za atak na inną lekarkę.
Śledztwo w sprawie ostatniego czynu wszczęła Prokuratura Rejonowa Częstochowa-Północ – poinformował rzecznik częstochowskiej prokuratury okręgowej Tomasz Ozimek.
Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
Laureaci etapu diecezjalnego XXXVI Olimpiady Teologii Katolickiej wraz z duchowieństwem: od lewej ks. dr Damian Mroczkowski, Miłosz Piotrowski, bp Marek Mendyk, Łucja Sobolewska oraz Wojciech Sokołowski.
Młodzi uczniowie szkół średnich, zainteresowani pogłębianiem wiedzy religijnej, spotkali się w świdnickim Centrum Edukacji Katolickiej, by wziąć udział w etapie diecezjalnym XXXVI Olimpiady Teologii Katolickiej. Tegoroczna edycja odbywała się pod hasłem „Chrzest i misja św. Ottona z Bambergu” i zgromadziła uczestników z terenu diecezji świdnickiej.
Do zmagań diecezjalnych w czwartek 15 stycznia br. przystąpiło 24 uczniów z 12 szkół średnich, reprezentujących m.in. Świdnicę, Wałbrzych, Bystrzycę Kłodzką, Dzierżoniów, Bielawę i Strzegom. Wysoki poziom rywalizacji podkreślił ks. dr Damian Mroczkowski, diecezjalny koordynator olimpiady i dyrektor Wydziału Katechetycznego Świdnickiej Kurii Biskupiej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
