Ołtarze Bożego Ciała to coś, co jest nam szczególnie bliskie i drogie. Ludzie zbierają się, by je jak najpiękniej przygotować, przynoszą zieleń, kwiaty. Każdy ma jakiś pomysł na piękne udekorowanie miejsca dla Pana Jezusa, a księża proboszczowie czuwają nad wszystkim, przygotowują asystę, uczą odpowiedniego zachowania się dzieci pierwszokomunijne. Już same te przygotowania są czymś bardzo cennym, gdyż ludzie integrują się w pracy dla Pana Boga i całej wspólnoty. Napełniają się świadomością, że to sam Jezus Chrystus w monstrancji będzie spoczywał na naszym ołtarzu. Jest to bowiem spotkanie z Bogiem żywym i prawdziwym, który pod postacią Chleba realnie jest obecny wśród nas.
Nie do przecenienia jest w tym czasie rola kapłana. Można powiedzieć, że ksiądz jest jakby święcony dla Eucharystii, bo swoje życie zakotwiczył w Chrystusie Eucharystycznym. Dlatego jest to dla niego wyjątkowa chwila i z pewnością zrobi wszystko, by wierni przeżyli ją pięknie i głęboko. Na pewno trzeba w przygotowania ołtarzy czy procesji eucharystycznej włączyć szkoły, które powinny mieć świadomość, że jeżeli chcą wychować dobrych ludzi, to trzeba, by dzieci i młodzież były związane z Jezusem w Eucharystii.
Niech święto Bożego Ciała będzie dla nas w tym roku wyjątkowe, niech będzie jakimś wstrząśnieniem naszych sumień i serc, uświadomieniem sobie, że oto dziś sam Pan Jezus „... zagrody nasze widzieć przychodzi”.
Nie ma dla człowieka większego oparcia w życiu, jak oparcie na Bogu, i większej nadziei jak ta, wypływająca z Chrystusowego zmartwychwstania. Wszystko przeminie - pieniądze, zdrowie, odejdą przyjaciele, rodzina, a Pan Jezus będzie Przyjacielem wiernym człowiekowi do końca. Nie tylko więc spotykajmy się z Nim jak najczęściej i w sposób wyjątkowy, ale zrastajmy się z Nim, przenośmy to, co do nas mówi, na teren swojego sumienia, poszerzonego o wartości społeczne. Niech On będzie punktem wyjścia dla wszystkich naszych spraw. To fascynująca tajemnica miłości i prawdy, piękna i siły.
Pamiętajmy, że Jezus jest Bogiem i wszystko w Nim się spełnia. Z tym przeświadczeniem idźmy na procesję Bożego Ciała.