Świątynia ta wpisała się ks. Magottowi głęboko w serce. Poświęcił dla niej nie tylko siły i zdolności, ale także zdrowie. Na nim sprawdziła się mądrość, że wszystko co dobre i piękne w bólach się rodzi. Przez lata budowy podporą dla ojców parafii byli pracujący tu księża wikariusze, a wśród nich ks. Andrzej Kowaliński, który dźwigał trudy duszpasterzowania także podczas choroby ks. Marcela. Im wszystkim składam serdeczne podziękowanie. Ale trzeba powiedzieć, że gdyby nie wola Pana Boga i starania wiernych nie byłoby tej świątyni” - podkreślił podczas homilii bp Grzegorz Kaszak.
Wszystko zaczęło się 26 sierpnia 1983 r., kiedy to biskup częstochowski Stefan Bareła, mając na uwadze konieczność objęcia zwiększoną i systematyczną troską wszystkich wiernych parafii Ducha Świętego w Dąbrowie Górniczej-Ząbkowicach, zlecił zorganizowanie ośrodka duszpastersko-katechetycznego w dzielnicy Antoniów. Opiekę duszpasterską powierzono ks. Ireneuszowi Kajdasowi, wikariuszowi parafii Zesłania Ducha Świętego. Trzeba zaznaczyć, że pierwszym inicjatorem utworzenia wikariatu był ks. Tadeusz Horzelski. Parafianie z duszpasterzem rozpoczęli budowę tymczasowej kaplicy. Już 12 września 1985 r. ordynariusz diecezji częstochowskiej bp Stanisław Nowak erygował parafię pod wezwaniem św. Marii Magdaleny w Dąbrowie Górniczej. W czerwcu 1987 r. rozpoczęto przygotowania do budowy kościoła, a we wrześniu, po wielu pracach przygotowawczych oraz zbrojeniowych, rozpoczęła się właściwa budowa nowego kościoła i pawilonu katechetycznego. W roku 1995 w budynku katechetycznym zamieszkali dwaj księża pracujący w parafii. Od 16 sierpnia 2000 r. proboszczem parafii został mianowany ks. Marcel Magott. Dnia 16 grudnia 2001 r. bp sosnowiecki Adam Śmigielski dokonał wmurowania kamienia węgielnego w ściany nowego kościoła. Kamień ten został poświęcony przez Ojca Świętego Jana Pawła II w czasie pielgrzymki do Ojczyzny w 1987 r. Znaczącą datą w historii parafii jest dzień 16 grudnia. Od tego dnia, pomimo wielu trudności - m.in. braku drzwi i okien - liturgia niedzielna była sprawowana w nowym kościele, którego budowa nadal trwała. W 2006 r. dobudowano zakrystię dla ministrantów do małej, już istniejącej zakrystii. Natomiast w 2002 r. staraniem ks. proboszcza Marcela Magotta zakupiono budynek dawnego przedszkola po przeciwnej stronie kościoła wraz z działką 3030 m kw. Przeprowadzony remont generalny w roku 2007 pozwolił przygotować tam mieszkanie dla wikariusza i salę parafialną z pełnym zapleczem. W latach 2003-05 powstała fundowana przez parafian witrażowa droga krzyżowa. Umiejscowiona jest w dolnym rzędzie okien kościoła, a nad głównym wejściem ufundowano rozetę przedstawiającą Czterech Ewangelistów. Nad drogą krzyżową widnieją, także w witrażu, postacie wybitnych polskich świętych i sług Bożych oraz Patronka parafii.
Dziękując Bogu za to, że pozwolił zbudować świątynię, ks. Marcel Magott powiedział: „Nasza wspólnota czekała 27 lat na radosny dzień poświęcenia kościoła. Przeżyła w tym czasie piękne chwile, ale i trudnych też nie brakowało. Dzięki łasce Bożej, opiece Matki Najświętszej i wstawiennictwu naszej wspaniałej patronki św. Marii Magdaleny mógł nadejść ten dzień radości, w którym Pasterz diecezji sosnowieckiej poświęcił wzniesiony przez wspólnotę z wielkim trudem kościół”. Ks. Proboszcz dodał, że „czas powstawania kościoła nie należał do łatwych, wiele osób duchownych i świeckich musiało włożyć dużo wysiłku, by mógł nastąpić ten dzień. Chciałbym wspomnieć wszystkich zmarłych ofiarodawców, dobroczyńców, budowniczych trudzących się przy wznoszeniu świątyni, którzy nie doczekali tej chwili, podziękowanie dla nich składam na ręce ich rodzin. Podziękowanie kieruję do wszystkich żyjących dobroczyńców i ofiarodawców, którzy starali się w taki czy inny sposób wspierać budowę tego kościoła. Dziękuję wszystkim budowniczym z ks. proboszczem Ireneuszem za podjęty trud budowy. Słowa podziękowania składam tym, którzy ten kościół projektowali, konstruowali i nadzorowali jego budowę. Dziękuję przyjaciołom parafii. To dzięki nim, ich wsparciu i zaangażowaniu było możliwe wybudowanie i urządzenie tej świątyni. Najszczersze podziękowanie pragnę skierować do parafian za wszelką życzliwość, każde uczynione dobro i składane ofiary, za każdą pomoc, każdą przeniesioną cegłę czy deskę, ustawione czy rozebrane rusztowanie” - powiedział ks. Marcel Magott.