Kościół pw. św. Józefa Oblubieńca NMP pierwotnie nosił tytuł Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Budowa pierwszej, drewnianej świątyni miała miejsce ok. 1370 r. Ufundował ją bp Zbylut Gołańczewski, a ulokowana została w okolicy dzisiejszego skrzyżowania ulic Zachodniej i Lutomierskiej.

Kościół na Górkach Plebańskich

W tym samym czasie arcybiskup gnieźnieński Jarosław Bogoria Skotnicki eryguje tu parafię. Różne klęski, pożary, najazdy spadające na miasto przyczyniły się do upadku i zaniedbania świątyni. Z fundacji biskupa kujawskiego Antoniego Ostrowskiego, w latach 1765-1768 wybudowano nowy kościół na solidnym, murowanym fundamencie. Usytuowano go na tzw. Górkach Plebańskich - dziś pl. Kościelny. Łódź do XVIII wieku była niewielką osadą rolniczą, toteż mały kościółek zaradzał jej potrzebom duszpasterskim. W latach 1835-1837 budynek rozbudowano - został wydłużony i oszalowany.

Fortel Proboszcza

W 1880 r. parafia liczyła już 6 tys. wiernych. Łódź stawała się ruchliwym ośrodkiem przemysłowym. Wobec tych wyzwań postanowiono w 1881 r. znowu rozbudować kościół. Prace jednak okazały się niewystarczające. Podjęto decyzję o postawieniu nowego okazałego kościoła murowanego. Władze carskie nakazały starą świątynię wyburzyć. Wówczas proboszcz ks. Jan Siemiec wpadł na pomysł, by kościół przenieść na nowe miejsce. Wybrano cmentarz przy ul. Ogrodowej, na którym od 1856 r. nie chowano zmarłych. Władze carskie poinformowano, że po przeniesieniu w głównym ołtarzu umieści się obraz św. Mikołaja, przed którym będzie można zanosić modlitwy za cara Mikołaja I. Propozycję zaakceptowano, i tak po 123 latach drewniany kościół zmienił miejsce swej lokalizacji.
Istnieje podanie, że kościół przeniesiono w ciągu jednego dnia. Uczynili to pracownicy pobliskiej fabryki Izraela Kalmanowicza Poznańskiego. Prace miały miejsce od 10 kwietnia 1888 r. Po złożeniu całości, 21 maja 1888 r. kościół został poświęcony przez arcybiskupa warszawskiego Wincentego Teofila Chościak Popiela i nadano mu tytuł św. Józefa. Odtąd był kościołem filialnym parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

Nowa parafia

Ten status świątyni trwał do końca 1909 r. Na mocy dekretu abp. Chościak Popiela, od 1 stycznia 1910 r. powstała tu parafia pw. św. Józefa. Za pierwszego proboszcza dokonano rozbudowy kościoła, poszerzając go o nawy boczne, kaplice boczne i modernizując prezbiterium. U początku XX wieku firma św. Wojciecha w Poznaniu wykonała pięć nowych ołtarzy do kościoła. Ich fundatorem był Żyd I. K. Poznański - współwłaściciel pobliskich zakładów.

Najpiękniejszy w archidiecezji

Kolejna rozbudowa miała miejsce w 1957 r. Rozpoczęto ją bez zgody władz. Poszerzono m.in. kaplice boczne i wstawiono w nich drzwi. Następne lata związane są z remontami, malowaniem kościoła, wykonaniem polichromii itp. Te różne prace spowodowały, że kościół zatracił swój pierwotny charakter. Mimo tego przyciąga swą niepowtarzalnością, urokiem i wyglądem zaiste nie pasującym do architektury wielkiego miasta. Jest niemym świadkiem historii Łodzi i jedną z najstarszych budowli naszego miasta.