Reklama

33. raz zdobyli Jasną Górę

W pierwszą rocznicę katastrofy smoleńskiej - w niedzielę 10 kwietnia na Jasną Górę przybyli maturzyści diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, by Najlepszej z Matek powierzyć swoje sprawy związane z egzaminem maturalnym i wyborem dalszej drogi życiowej. Centralnej Eucharystii w Bazylice Jasnogórskiej w koncelebrze z duszpasterzami młodzieży przewodniczył biskup pomocniczy Paweł Socha

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Tegorocznemu pielgrzymowaniu, które miało miejsce już po raz 33., towarzyszyło hasło: „Miłosierdzie. Twój egzamin zaufania” - w związku z rozpoczynającą się w diecezji 30 kwietnia peregrynacją obrazu Jezusa Miłosiernego. W sumie przed tronem Królowej Polski modliło się blisko 3 tys. maturzystów, którzy przybyli w 39 grupach wraz ze swoimi duszpasterzami (młodym ludziom towarzyszyło ponad 40 kapłanów), 109 katechetami i opiekunami oraz 5 dyrektorami szkół. Kolejny już raz za organizację pielgrzymki odpowiadał ks. Robert Patro, dyrektor Wydziału Duszpasterskiego Dzieci i Młodzieży, zarazem diecezjalny duszpasterz młodzieży. Program ramowy spotkania otwierało o godz. 6 przywitanie Matki Bożej w Jej Cudownym Obrazie, następnie maturzyści mieli możliwość uczestniczenia w Eucharystii w Kaplicy Cudownego Obrazu, od godz. 8 brali udział w specjalnie dla nich przygotowanych konferencjach - w Sali o. Augustyna Kordeckiego i Auli Jana Pawła II (młodzi byli podzieleni według dekanatów, z których pochodzą). Uwieńczeniem pielgrzymki była uroczysta Eucharystia o godz. 11. Zgromadzonych w Bazylice Jasnogórskiej z ramienia gospodarzy miejsca powitał o. Sebastian Matecki, paulin. W homilii, wplatając osobiste wspomnienia, bp Socha mówił m.in. do młodych ludzi: „Oto moje przesłanie, które daję Wam, abyście byli dojrzali nie tylko przez świadectwo maturalne, ale dojrzali jako synowie i córki Boga Ojca przez wiarę nie tylko teoretyczną (bo - jak mówił wcześniej Ksiądz Biskup - wszyscy mamy wiarę teoretyczną, wiemy, że jest Bóg, że jest Jezus Chrystus, o tym uczymy się na katechezie, czytamy Pismo Święte, chodzimy do kościoła), ale faktyczną. Bogu wierzę jako Bogu, czyli bezwzględnie. Człowiekowi wierzę zawsze, ale z możliwością, że może zawieść, bo jest człowiekiem. Jak mnie człowiek zawiedzie, to nie rozpaczam, bo ja też nieraz zawiodłem. Bogu natomiast ufam bezgranicznie. Ja tak robię w kapłaństwie 53 lata - mówił bp Socha. - Maturę zdawałem 60 lat temu i jestem szczęśliwy, że potem usłyszałem głos Boga i idę za Nim, wierząc, że On mnie prowadzi i dzięki Niemu zwyciężam, chociaż czasem się przyszło potknąć”.
Tradycyjnie oprawę muzyczną i liturgiczną Liturgii zapewniały diecezjalne diakonie Ruchu Światło-Życie - muzyczna i liturgiczna.
Spotkanie z Panią Jasnogórską zakończyło się o godz. 14 nabożeństwem do Miłosierdzia Bożego w Kaplicy Cudownego Obrazu, po którym maturzyści zawierzyli się Czarnej Madonnie. Na drogę do swych domów wyruszyli z błogosławieństwem Księdza Biskupa.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Czy warto przyjmować kolędę? Kilka słów o wizycie duszpasterskiej

2026-01-09 15:00

[ TEMATY ]

kolęda

wizyta duszpasterska

Karol Porwich/Niedziela

Wizyta duszpasterska to ten czas w ciągu roku, kiedy kapłan z parafii ma szansę na to, by spotkać się ze swoimi wiernymi w ich domach i poznać ich osobiście. Skąd wzięła się tradycja przyjmowania tzw. kolędy i co jest podczas niej najważniejsze? Odpowiadamy.

W roku 1601 bp Bernard Maciejowski, biskup krakowski i późniejszy prymas Polski zapoczątkował praktykę wizyty duszpasterskiej. Zrobił to poprzez list skierowany do wiernych swojej diecezji, który nazywany jest dziś „Pastoralną Maciejowskiego”.
CZYTAJ DALEJ

Kard. Ryś: w marcu list episkopatu nt. relacji chrześcijańsko–żydowskich

2026-01-09 18:59

[ TEMATY ]

judaizm

Kard. Grzegorz Ryś

Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej

Kard. Grzegorz Ryś

Kard. Grzegorz Ryś

Biskupi przygotowują list do Kościoła w Polsce na temat relacji chrześcijańsko - żydowskich. List, który powstaje m.in. w związku z przypadającą 13 kwietnia br. 40. rocznicą historycznego wydarzenia, jakim była wizyta św. Jana Pawła II w rzymskiej synagodze, prawdopodobnie odczytany zostanie w kościołach w 5 niedzielę Wielkiego Postu. - Jest przed nami potężna praca do wykonania. Musimy edukować, przekazywać wiernym, czego Kościół naprawdę naucza na ten temat - mówi kard. Ryś.

Kard. Grzegorz Ryś poinformował o powstającym liście podczas konferencji prasowej zorganizowanej dziś w Sekretariacie KEP w Warszawie w związku m.in. ze zbliżającymi się obchodami XXIX Dnia Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce. - List jest obecnie na etapie redakcji. Po zaakceptowaniu go przez episkopat zostanie odczytany w kościołach w Polsce, prawdopodobnie w marcu, 5. Niedzielę Wielkiego Postu - zapowiedział.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję