Reklama

Czego nie robi się z miłości?

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W V wieku św. Benedykt wprowadził w swoim zakonie zwyczaj noszenia na habicie długiego płatu materiału z otworem na głowę, który opadał luźno na piersi i plecy. Nazywano go „scapulare propter opera”, czyli fartuch ochraniający habit podczas prac fizycznych. Potem używali go mnisi z różnych zakonów. Z czasem szkaplerz przestał być odzieniem ochronnym, a stał się symbolem i zewnętrznym znakiem zawierzenia Bogu w Maryi.

Matczyna miłość

Reklama

Na przełomie XII i XIII wieku w Palestynie, na zboczach góry Karmel powstała wspólnota pustelników, która nazywała siebie Braćmi Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel. Dniem i nocą trwali na modlitwie i rozważaniu Prawa Pańskiego. Gdy w 1239 r. skończył się rozejm między cesarzem Fryderykiem II i sułtanem egipskim, rozprzestrzeniające się po Ziemi Świętej niepokoje zaczęły dotykać również klasztor karmelitański. Ówczesny generał zakonu, św. Szymon Stock, starał się ochraniać zakon wszelkimi środkami, a jako najważniejszy uważał ucieczkę pod płaszcz Matki Bożej. Jego prośby zostały wysłuchane w nocy z 15 na 16 lipca 1251 r. Maryja w widzeniu wskazała mu szkaplerz zakonny jako znak Jej szczególnej opieki i ratunek w chwilach trwogi i bezradności.
Sława szkaplerza, jako symbolu opieki Maryi oraz źródła przywilejów duchowych, rozpowszechniała się i rosła liczba osób, także świeckich, pragnących brać udział w łaskach i obietnicach zeń płynących. Na potrzeby osób świeckich szkaplerz zmienił formę z wierzchniej szaty na dwa kawałki sukna połączone tasiemką. Noszony jest na wzór szkaplerza zakonnego - jedna jego część opada na plecy, druga na klatkę piersiową. Szkaplerze dla świeckich związane są zawsze z jakimś konkretnym zakonem, który bierze taką osobę pod skrzydła swej szczególnej duszpasterskiej troski i pomaga w doskonaleniu duchowym. Osoby świeckie noszące szkaplerz łączą się w bractwa, które nakładają różne obowiązki i dają przywileje, ale przynależność do nich jest jednak dobrowolna. Najpowszechniejszy jest szkaplerz karmelitański (czarny lub brązowy). Prócz niego znany jest również czerwony Szkaplerz Męki Pańskiej, zielony Szkaplerz Uzdrowienia, niebieski Szkaplerz Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Modlitwa życia

Szkaplerz zostaje nałożony przez uprawnionego kapłana i zgodnie ze ściśle określoną ceremonią. Noszony jest pod odzieżą, a może być zastąpiony medalikiem. Przyjęcie go oznacza podjęcie konkretnych zobowiązań związanych z danym szkaplerzem, zawsze jednak zobowiązuje do codziennej krótkiej modlitwy wyznaczonej przez wkładającego szkaplerz oraz jak najczęstszego rozmyślania o Bogu przez Maryję.
Sercem nabożeństwa szkaplerznego jest codzienne naśladowanie Matki Bożej. Tu nie intencje i deklaracje są ważne, ale konkretna postawa. Nie zamykamy się w świecie swoich spraw, ale wychodzimy naprzeciw ludziom i ich problemom, jak Maryja idąca do Elżbiety czy zatroskana brakiem wina na weselu w Kanie. Odkrywając szkaplerz na piersiach wciąż przypominamy sobie o modlitwie, rozmowie z Maryją, z Bogiem, częściej skupiamy myśli na życiu, męce i śmierci Chrystusa. Skuteczniej pracujemy nad swym życiem i myślami. Szkaplerz jest również świadectwem wobec szatana. Widząc go na piersiach człowieka wie on, że kusząc go staje wobec potęgi Maryi.
Ze szkaplerzem związana jest piękna obietnica dana papieżowi Janowi XXII przez Maryję, tzw. „przywilej sobotni”: „Ja, ich Matka, w pierwszą sobotę po ich śmierci wyzwolę ich z czyśćca i powiodę na górę żywota wiecznego”.

Pod Tatrami

Nabożeństwo szkaplerzne znane jest w całym Kościele katolickim. Pod Tatry szkaplerz przywieźli księża salezjanie, którzy osiedlili się tu przy małym kościele w Witowie w 1953 r. Drewniany kościół zbudowano w latach 1910-12. Witowianin Józef Folfas Beck, odziany w czarną cuchę, pieszo wędrował do Wiednia do cesarza Franciszka Józefa po pozwolenie na budowę tej świątyni. Grunty pod budowę oddali parafianie, z ich też składek kupowano materiał na budowę, wyposażenie, paramenty liturgiczne i szaty kapłańskie. W 1966 r. abp Wojtyła podpisał dekret o erekcji wikariatu w Witowie, a w 1985 r., kard. Macharski ogłosił kościół parafią. Helena Pisarska, od 18 lat opiekująca się ogrodem otaczającym świątynię, opowiada z przejęciem o uroczystościach odpustowych odbywających się co roku 16 lipca, w święto Matki Bożej Szkaplerznej. Przychodzą wtedy ludzie nie tylko z Witowa, ale i okolicznych miejscowości, z Nowego Targu czy Zakopanego. Pod opieką pani Heleny ogród wokół kościoła promienieje urokiem. Krótko ścięta trawa, ogrom kolorowych kwiatów - wszystko sprzyja kontemplacji, cichej modlitwie.
- Cuda się tu dzieją - mówi ze wzruszeniem pani Helena. - Tak wszystko pięknie rośnie. Pan Bóg przecież kocha przyrodę.
Parafianie to ludzie pracujący w gospodarstwach. Szkaplerz niektórzy noszą, ale nie zrzeszają się w Bractwo. Praca przy gospodarce ciężka, a jak już jest czas, to godzina za późna na spotkania i sił niejednokrotnie brak. Witowianie nie zapominają jednak o Pani swego serca. Kościół wznosi się na wzgórzu i, jak szkaplerz na piersiach, kieruje myśli ku Bogu. W życiu tych ludzi jest On obecny cały dzień - w kuchni, szkole, biurze, na polu. Przyjęty szkaplerz to ciężka, mozolna praca nad charakterem i myślami, ale czegóż nie robi się z miłości?...

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Rita z Cascii, żona, matka i zakonnica

Niedziela Ogólnopolska 35/2008, str. 4

[ TEMATY ]

św. Rita

Arkadiusz Bednarczyk

Obraz św. Rity znajdziemy m.in. w kościele w Ropczycach

Obraz św. Rity znajdziemy m.in. w kościele w Ropczycach
Tysiące wiernych i tysiące czerwonych róż. Tak co roku wierni obchodzą w Cascii (ok. 150 km na północ od Rzymu) rocznicę śmierci jednej z najbardziej popularnych włoskich świętych - Rity, patronki od spraw po ludzku beznadziejnych. Chociaż żyła dawno, bo prawie sześć wieków temu, ludzie XX i XXI wieku wydają się na nowo odkrywać tę Świętą. - Polecają się jej tak licznie, ponieważ sama przeżyła bardzo wiele i jest patronką wszystkich stanów: była przecież żoną, matką, wdową i zakonnicą - wyjaśnia przełożona Sióstr Augustianek z Cascii. - Przeżyła ból utraty zamordowanego przez wrogów męża i śmierć dwojga dzieci. Doświadczyła wiele goryczy - gdy początkowo odmówiono jej przyjęcia do zakonu i gdy doprowadzała do pojednania dwa skłócone ze sobą rody. Jednak to, co po ludzku wydawało się niemożliwe, w jej życiu - dzięki wierze i poddaniu się woli Bożej - okazywało się wykonalne. 22 maja to dzień świąteczny w Cascii - mieście, w którym św. Rita została ochrzczona i przez 40 lat żyła jako augustianka. Wierni przygotowują się do tego dnia podczas nowenny i licznych nabożeństw. Świętu towarzyszą związane od wieków ze św. Ritą symbole, przede wszystkim róża. Uczestnicy uroczystości przynoszą te kwiaty na pamiątkę przekazywanego przez tradycję wydarzenia. Otóż św. Rita kilka miesięcy przed śmiercią, złożona ciężką chorobą, miała poprosić jedną z sióstr o przyniesienie z rodzinnego ogrodu róży. Był styczeń, więc zakonnicy to polecenie wydawało się niewykonalne. Jednak gdy przechodziła obok ogrodu, ze zdumieniem zauważyła świeżą kwitnącą różę, którą przyniosła umierającej. Pierwsza biografia podkreśla, że ciało Świętej po śmierci - podobnie jak w przypadku innych stygmatyków - zaczęło wydawać woń róż.
CZYTAJ DALEJ

Głuszyca. Żył prosto, wiernie, uczciwie - pożegnanie Jerzego Białka

2025-05-22 15:01

[ TEMATY ]

bp Marek Mendyk

Głuszyca

pogrzeb taty kapłana

ks. Andrzej Białek

Ks. Mirosław Benedyk/Niedziela

Msza święta pogrzebowa śp. Jerzego Białka w kaplicy św. Józefa Oblubieńca NMP w Głuszycy pod przewodnictwem bp. Marka Mendyka, z udziałem kapłanów, rodziny i licznych wiernych

Msza święta pogrzebowa śp. Jerzego Białka w kaplicy św. Józefa Oblubieńca NMP w Głuszycy pod przewodnictwem bp. Marka Mendyka, z udziałem kapłanów, rodziny i licznych wiernych

Był aktywnym członkiem wspólnoty i człowiekiem głębokiej wiary. Zostawił po sobie trwały ślad modlitwy, poświęcenia i pracowitości – podkreślił ks. kan. Sławomir Augustynowicz, proboszcz parafii Chrystusa Króla w Głuszycy, dając świadectwo o swoim parafianinie śp. Jerzym Białku.

W czwartek 22 maja w kaplicy św. Józefa Oblubieńca NMP odbyły się uroczystości pogrzebowe taty ks. kan. Andrzeja Białka – proboszcza parafii św. Franciszka z Asyżu w Świebodzicach. Mszy świętej przewodniczył bp Marek Mendyk, który w wygłoszonej homilii odwołał się fragmentu ewangelii o wskrzeszeniu Łazarza, przyjaciela Jezusa, jako obrazu nadziei, że życie nie kończy się śmiercią, ale trwa w zjednoczeniu z Bogiem.
CZYTAJ DALEJ

Bp Solarczyk dziękuje opiekunom osób niepełnosprawnych

2025-05-22 17:28

[ TEMATY ]

niepełnosprawni

Bp Marek Solarczyk

flickr.com/episkopatnews

Nie byłoby tego wszystkiego, gdyby nie miłość - powiedział biskup radomski Marek Solarczyk, który celebrował Mszę świętą w kościele Podwyższenia Krzyża Świętego w Opocznie z racji obchodzonego dzisiaj Dnia Godności Osób Niepełnosprawnych. W czasie wydarzenia wręczone zostały tytuły "Człowiek o dobrym sercu”.

- Dziękuję wam kochani za to, że jesteście znakiem i blaskiem tej miłości Boga i tym dotknięciem Jego opiekuńczej miłości. Dziękuję za waszą troskę i poświęcenie, aby nikt nie został utracony, aby to co jest wpisane w ludzkie serce, było wypełnione miłością i potem trwało na wieki w miłości Boga - mówi biskup radomski.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję