Jak Polska długa i szeroka przy świątyniach, na ulicach, osiedlach budowano ołtarze, by zrobić miejsce dla Boga, który ukryty pod przymiotami chleba był niesiony w procesjach eucharystycznych
Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa to jedno z najważniejszych świąt dla Polaków. W sercu naszej diecezji, w legnickiej katedrze, uroczystej Eucharystii przewodniczył biskup legnicki Stefan Cichy.
W homilii Ksiądz Biskup powiedział m.in. "Eucharystia buduje jedność. Mamy ją budować nie tylko tutaj w Kościele, nie tylko uczestnicząc razem w procesji, oddając cześć Chrystusowi eucharystycznemu, dziękując za jego wspaniałą obecność, ale mamy także pokazać to co niedzielę - nie tylko raz w roku - uczestnicząc we Mszy św., ale także świętując niedzielę". Ksiądz Biskup nawiązał do listu pasterskiego, który skierował do diecezjan w niedzielę Trójcy Świętej, poprzedzającą uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, odnośnie do świętowania niedzieli pt. "Niedziela jest święta". W tym liście mówił o Społecznym Ruchu Świętowania Niedzieli i deklaracji przystąpienia do niego, którą właśnie w dzień Bożego Ciała można otrzymać we wszystkich świątyniach i podpisać.
Po Eucharystii uroczysta procesja wyruszyła na ulice Legnicy. Cztery ołtarze na trasie procesji przygotowywały parafie katedralna i franciszkańska, duszpasterstwo nauczycieli oraz klerycy Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Legnickiej. Przy czterech ołtarzach po Ewangelii były odczytywane specjalnie przygotowane na tę uroczystość katechezy, napisane przez świeckich, którzy podjęli temat niedzieli, według własnego rozumienia jej świętowania. Przy pierwszym ołtarzu była odczytywana katecheza Jędrzeja Ramsa, redaktora legnickiego "Gościa Niedzielnego" pt. "Niedziela - pierwszy i najstarszy dzień świąteczny chrześcijan". Przy drugim katecheza przygotowana przez prezes Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Diecezji Legnickiej Katarzynę Łasek. Przy trzecim ołtarzu odczytano katechezę dr Wacława Szetelnickiego, wykładowcy PWSZ w Legnicy pt: "Niedziela dniem solidarności" i ostatnia katecheza pt: "Niedziela ósmym dniem tygodnia, zapowiedzią wieczności" przygotowana została przez Stanisławę Repę ze Stowarzyszenia Rodzin Katolickich.
W uroczystości i procesji wzięli liczny udział wierni z legnickich parafii, reprezentujący różne stany, grupy i stowarzyszenia.
W jednej ze szkół podstawowych w Kielnie doszło do serii zdarzeń, które poruszyły lokalną wspólnotę wierzących. Uczniowie, pragnący obecności krzyża w swojej sali lekcyjnej, napotkali na zdecydowany opór ze strony jednej z nauczycielek. Historia ta, choć bolesna, staje się pytaniem o granice szacunku dla sacrum w przestrzeni publicznej.
Z relacji rodziców wynika, że obecność krzyża w sali lekcyjnej klasy 7a była dla uczniów sprawą fundamentalną. Już na początku września dzieci zauważyły, że tradycyjny, drewniany krzyż, który wisiał obok godła państwowego, zniknął. Uczniowie nie pozostali bierni – dzięki uprzejmości szkolnej woźnej pozyskali inny poświęcony krzyż i przywrócili go na należne mu miejsce.
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
Ks. Michał Turkowski zrezygnował z pełnienia funkcji członka zarządu Fundacji Świętego Józefa. Decyzję podjął w związku z niemożnością pogodzenia licznych obowiązków służbowych i osobistych z wymaganiami wynikającymi z pracy na rzecz Fundacji. Komunikat w tej sprawie opublikowany został na stronie Fundacji Świętego Józefa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
