Wspomnijmy to jeszcze raz. W dniach 25 marca - 2 kwietnia 2000 r. odbyła się pielgrzymka do Rzymu, której organizatorami były Warsztaty Terapii Zajęciowej i parafia św. Mikołaja w Hrubieszowie. Uczestniczyła w niej młodzież wraz z wychowawcami, ówczesny burmistrz miasta Jarosław Woźniak i mieszkańcy Hrubieszowa, wśród których i ja się znalazłam. Opiekunem duchowym pielgrzymki był ks. Tomasz Sokół.
Po wielogodzinnej podróży dotarliśmy do Domu Polskiego Jana Pawła II w Rzymie, na Via Cassia. Nie sposób opisać szczegółowo zabytków Rzymu, które zwiedziliśmy w ciągu pięciu dni pobytu. Wędrówkę po „Wiecznym Mieście” rozpoczęliśmy od Katakumb św. Kaliksta, położonych poza murami miasta, które stanowią zespół grobów i miejsc cmentarnych rzymskiej wspólnoty pierwszych chrześcijan. Drugiego dnia znaleźliśmy się przed największą świątynią chrześcijaństwa - Bazyliką na Placu św. Piotra. Otoczony kolumnadą w kształcie półkola, wydaje się być rękami świątyni, wyciągniętymi, aby powitać całą ludzkość. W głębi placu wyrasta malownicza bazylika, zwieńczona majestatyczną kopułą projektu Michała Anioła. Do bazyliki prowadzą święte drzwi, otwierane co 25 lat. Ponieważ przybyliśmy tu w Roku Jubileuszowym, mieliśmy to szczęście przejścia przez nie. Po wejściu do bazyliki oczarowały nas znajdujące się tam rzeźby: słynna „Pieta” Michała Anioła, statua św. Piotra, baldachim okrywający ołtarz papieski i wiele innych, wspaniałych dzieł sztuki. Wchodząc na kopułę obserwowaliśmy bazylikę watykańską z góry i byliśmy oszołomieni jej wielkością i pięknem. Z tarasu widokowego na kopule św. Piotra rozciąga się wspaniały widok na plac i Ogrody Watykańskie. Przy słonecznej pogodzie mogliśmy oglądać panoramę całego Rzymu. Duże wrażenie zrobiły na nas Ogrody i Muzeum Watykańskie. Nie sposób zatrzymać się na dłużej przy każdym eksponacie, wspaniałych freskach Rafaela i jego uczniów. Podziw wzbudza Kaplica Sykstyńska z najdoskonalszym dziełem Michała Anioła - „Sądem Ostatecznym”. Byliśmy również w kolejnych świątyniach jubileuszowych: Bazylice Matki Bożej Większej (nazywanej też Bazyliką Matki Bożej Śnieżnej), Bazylice Najświętszego Zbawiciela na Lateranie, Bazylice św. Pawła za Murami z medalionami kolejnych papieży umieszczonymi wzdłuż górnej krawędzi ścian. W tych bazylikach także przechodziliśmy przez otwarte wówczas drzwi święte.
Jednak najbardziej wzruszającym, niezapomnianym (już teraz historycznym) momentem naszego pielgrzymowania było uczestnictwo w audiencji generalnej na Placu św. Piotra (29 marca 2000 r.). Po wygłoszeniu przez Ojca Świętego katechezy, pozdrowieniu wszystkich obecnych na placu, podzieleniu się wrażeniami z pielgrzymki do Ziemi Świętej i błogosławieństwie, podeszliśmy do Ojca Świętego wraz z bp. ordynariuszem diecezji zamojsko-lubaczowskiej Janem Śrutwą. Burmistrz Hrubieszowa złożył w darze Ojcu Świętemu medal upamiętniający 600-lecie miasta, młodzież zaś - własnoręcznie wykonaną ikonę Świętej Rodziny. Mnie spotkała również wielka łaska i szczęście trzymania Jana Pawła II (teraz już błogosławionego, daj Boże wkrótce świętego) za rękę. Powiedziałam Ojcu Świętemu, że mam córkę urodzoną w 10. rocznicę pontyfikatu. Papież popatrzył na mnie swoimi ciepłymi, łagodnymi oczami, uśmiechnął się i chwytając mnie za brodę powiedział: „No to pięknie”. Zostało to uwiecznione przez papieskiego fotografa.
Dziękuję Panu Bogu za to wzruszające spotkanie i bliskość Ojca Świętego. To wydarzenie jeszcze bardziej umocniło mnie duchowo, pomagało dźwigać „życiowe krzyże”, odmieniło moje życie. Przyczyniło się do mojego czynnego włączenia się w działalność na rzecz powstającej parafii pw. Ducha Świętego w Hrubieszowie - obecnie mojej parafii. Bogu niech będą dzięki za wszystko!