Stanowisko kustosza maryjno-pasyjnego sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej objął pochodzący z Rybarzowic o. Gracjan Kubica. „Urodziłem się 11 maja 1965 r. w Bielsku-Białej. Moi rodzice to Stanisława i Jerzy Kubica. Mam dwoje rodzeństwa: młodszego o rok brata, Jerzego i młodszą o 12 lat siostrę, Magdalenę. Swoje dzieciństwo i młodość spędziłem w rodzinnej wiosce Rybarzowice” - tak brzmią pierwsze zdania curiculum vitae nowego kustosza kalwaryjskiego sanktuarium. W swoim życiorysie o. Gracjan przywołuje jeszcze kilka wątków łączących go z rodzinnymi stronami. Edukację rozpoczął od 4. roku życia, uczęszczając do Publicznego Przedszkola w Rybarzowicach. Następnie do 1980 r. kontynuował naukę w Szkole Podstawowej im. Bolesława Chrobrego w swojej rodzinnej miejscowości. Po jej ukończeniu rozpoczął naukę w Technikum Mechaniczno-Elektrycznym w Bielsku-Białej, gdzie w 1985 r. otrzymał tytuł technika i złożył egzamin dojrzałości. „Ten okres mojego życia to również wzmożony czas poszukiwań i różnych pomysłów na siebie; m.in. należałem do Ruchu Światło Życie w naszej parafii, w którym to ruchu od 1981 r. pełniłem funkcję animatora. Czas szkoły średniej, to również czas realizacji swoich pasji. Przez 5 lat tańczyłem w Regionalnym Zespole Pieśni i Tańca Rybarzowice i równolegle w Bielskiej Szkole Tańca szlifowałem taniec towarzyski” - pisze zakonnik. Najważniejszą w życiu decyzję wstąpienia do Zakonu Bernardynów podjął o. Gracjan w 1985 r. Wieczyste śluby zakonne złożył w 1990 r., a 2 lata później przyjął święcenia kapłańskie. Przez lata swej zakonnej posługi pełnił m.in. funkcję wicedyrektora bernardyńskiego liceum w Łodzi, ojca duchownego w postulacie bonifratrów, gwardiana klasztoru w Piotrkowie Trybunalskim, czy definitora w Zarządzie Prowincji Ojców Bernardynów.
Nominację na stanowisko gwardiana i kustosza w Kalwarii Zebrzydowskiej o. Gracjan otrzymał 18 czerwca. Zastąpił na tym stanowisku o. Damiana Andrzeja Muskusa, który decyzją papieża Benedykta XVI mianowany został biskupem pomocniczym archidiecezji krakowskiej.
Opowiadanie pokazuje, jak uznanie tłumu staje się próbą serca władcy. Po zwycięstwie nad Filistynami kobiety wychodzą z miast z bębenkami i śpiewem. Taki pochód dziękczynny zna Biblia już w pieśni Miriam po przejściu przez morze. Refren przypisuje Saulowi „tysiące”, a Dawidowi „dziesiątki tysięcy”. W pieśni słychać paralelizm, typowy dla hebrajskiej poezji, gdzie drugi człon wzmacnia pierwszy. Saul słyszy jednak w tych słowach podważenie tronu. W jego wnętrzu rodzi się myśl: brakuje Dawidowi tylko królestwa. Tekst notuje, że od tej chwili Saul patrzył podejrzliwie na Dawida. „Oko” w Biblii bywa nazwą pragnienia i intencji. Zazdrość zaczyna kierować spojrzeniem i pamięcią. Władza traci wtedy prostotę i staje się zakładnikiem własnego lęku.
Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
W 2025 r. zniknęło ponad 1,6 tys. firm, głównie jednoosobowych działalności – podaje „Rzeczpospolita”.
Z analiz Dun&Bradstreet (D&B), przygotowanych specjalnie dla „Rz”, wynika, że obecnie w kraju działa 49 tys. firm taxi. To wynik najniższy od 15 lat. Dla porównania w 2019 r. było ich 71 tys. Uśredniając, w ubiegłym roku każdego dnia znikało z rynku pięć firm, przy czym zjawisko uległo znacznemu przyśpieszeniu w drugiej połowie roku.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
